Dursun Ali ERZİNCANLI – Ey Nefsim…

[Anonim]

[IZ]2229391[/IZ]

Ey Nefsim, Dinle Beni

“Ey nefsim beni dinle
Yan diyorum sana!
Ateşlerin içinde yanan gibi yan..
O’na Can diyorum ,anla beni..
Canımın da içinde canan gibi Can..”
Alev sarar da gözlerimi
Bir rüzgar soğutmayaçalışır..
Zamanla alevlere o rüzgar da alışır
Bilmez ki bu dünyanın bir oyunu
Bilemez..ateşin içimde olduğunu..
Hala yanmaktadır gözbebeklerim
ve ben ateşten bir mektup oldum da,özgürlüğümü yaktım dünya adına
Onun adına adımı yaktım
Ve artık adına ortaktım
Rüzgar Dilbeste olmuştu nara
Söndürme gözyaşlarınla
Ağlama
Çünkü bize ağlamak düşmez
Bize yürümek düşer Sevgili nin ardında
Ağlamak yetmez..
Güzeldir hayranı olmak Nebinin
Ama sadece hayranlık yetmez.
Onun gibi olmadıktan sonra,bu yol ilelebet bitmez..
Şu geçen ömründe nelere kandın
Sen ki dünyanın süsüne aldandın
Yandın ağladın,yine de uslanmadın
Nereye bu gidiş;nereye ey yolcu

[Yazar]

Yazılar