İnsanoğlu birgün;
Virgülü(,) kaybetti, söyledikeri birbirine karıştı…
Noktayı(.) kaybetti, düşünceleri uzayıp gitti, ayıramadı onları…
Ünlem (!) işaretini kaybetti birgün de, sevincini, öfkesini, bütün
duygularını yitirdi…
Soru işaretini (?) kaybetti başka gün, soru sormayı unuttu, herşeyi
olduğu gibi kabul eder oldu…
İki noktayı (: ) kaybetti bir başka gün, hiçbir açıklama yapamadı.
Hayatının sonuna geldiğinde elinde sadece tırnak işareti (“)kalmıştı…
“İçinde de başkalarının düşünceleri vardı yalnızca.”