Endülüs’ten Haberler..

[Anonim]

Selamün Aleyküm

Yakın bir zaman içinde Madrid’e gitmiştim. Silvia ve Mundoarabe isimli bir kitap evinin sahibi Rosa hanımla görüştüğümüzde Üstad’ı ve Risale-i Nur’u anlatan küçük risalelerden vermiştim. Ertesi günü İslam Kültür Merkezine gittiğimde Silvia hanımla karşılaştık ve bana; “Dünkü verdiğin kitabı okudum, çok enteresan buldum. İstiyorsan İngilizceden çevirisini yapabilirim.Ama yine de edebiyata hakim biri tarafından gözden geçirilmesi gerekir” dedi. Ben “Tamam yarın daha ayrıntılı konuşalım” dedim. Kendi kendime de ‘Her halde para ile yapmak istiyordur, çünkü hali vakti o kadar iyi biri de değil gibi” diye düşündüm. Hatta İstanbul ve Ankara’da birkaç ağabeye danışmak üzere mail de atmıştım.
Geçen gün çeviri işini düşünüp düşünmediğimi tekrar sordu. Ben de yine içimden “Böyle ısrarlı sorduğuna göre kendine bir kazanç yolu olarak da düşünüyor her halde” dedim. Fakat yine de Madrid’ten ayrılma zamanım gelince, arayıp tercüme işiyle ilgili görüşmek istediğimi söyledim. Görüşmemizde kendisine tercümenin nasıl yapılması gerektiğine dair bir soru yönelttim. Aldığım cevap “Ben bunu iş olarak değil, yardım olarak yapmak istiyorum. Ama benim tercümem ne kadar güzel olur bilemem. Çünkü Said Nursî’nin düşünce tarzını bilmiyorum” oldu. Ben bu cevap karşısında çok şaşırmış ve sevinmiştim. Kendisine “Size yanımdaki İngilizce Sözler kitabını vereyim. Okumaya bu kitaptan başlayın. Böylece Said Nursî’nin düşünce tarzına ve üslûbuna da alışmış olursunuz” dedim. Bu cevabım karşısında çok memnun oldu.

20 Nisan günü Endülüs’ün son kalesi onan Granada’ydım. On sene önce de bu şehre gelmiştim. O ziyaretim sırasında bir kaç kişi tanımıştım. Tanımış olduğum kişilerden bir kısmı Elhamra Sarayının tam karşısına güzel bir cami inşâ etmek istiyorlardı. Bir kaç sene önce de o camiin inşasının tamamlandığını öğrenmiştim. Granada’ya gelir gelmez ilk ziyaret ettiğim yer bu cami oldu. Elhamra bir tepede inşa edilmiş, bu yeni Ulu Cami tam karşısında bulunad diğer tepeye inşa edilmişti. Topladıkları yardımlarla, çok güzel bir cami yapmışlar. Hemen belirteyim, camii yaptıran şahıslar 1995 yılında, İstanbul’daki Suffa vakfında, Sungur ağabeyi de yardım taleb etme amaçlı ziyaret etmişlerdi. Ben de ordaydım ve onlarla böyle bir vesileyle tanışmıştık.

Cami ziyaretim sırasında, camiin çeşitli hizmetlerini deruhte eden Abdulvahid isimli bir gençle tanıştım. Özellikle Risale-i Nur’un İspanyolca’ya tercümesi çerçevesinde bazı düşüncelerimi ve planlarımı aktardım. Hoşuna gitti. Tercümeler konusunda yardımcı olabileceğini ve bu konuda tecrübeli olduğunu söyledi. Bu gelişme doğrultusunda şimdilik bir yandan Silvia Hanımın, diğer yandan benim yapacağım tercümelerin kontrolünü de inşaallah Abdulvahid’in yapacağını belirteyim.

Bu güzel gelişmelerden kısa bir süre sonra, Granada’ya 1,5 saatlik mesafede bulunan Orgiva kasabasına gittim. Orada Yusuf isimli bir Nur talebesi kardeş vardı. Gitmeden önce, onunla daha önceden tanışmış olan bir kardeşten onun hakkında ilginç bilgiler almıştım. Bu şahıs Risaleleri bir Türk olmasına rağmen burada tanımış. Hatta, okuduğu Risalenin tesiriyle bu eserlere aşık olmuştu. Çevresindekilere “Türkiye ye gidip Nur talebeleriyle kalacağım ve dönüp burada Granada da Nur Medresesi açacağım” demişti. Kendisiyle ilk karşılaşmamızda sevinçle, Türkçe olarak “ooh, Risale-i Nur talebeleri buraya sonunda geldiler” dedi. Ardından “Ben Risale-i Nur dergâhı açacağım” dedi. Ben de bunun için geldiğimi söyledim. Sevinci bir kat daha arttı. Tercümelerden bahsettim. “Ben düzeltmelerinde yardımcı olurum” dedi. Bu sefer benim sevincim artı.

Hutbe-i Şamiye risalesinin Şam’daki Emeviye Camiinde tekrar okunacak olmasından hareketle “Ben de Batıda İspanya’da bir seri konferanslar düzenleyim” düşüncesiyle bu risaleyi tercümeye başlamıştım. Ancak epey yavaş bir tempoyla devam ediyor.

Velhasıl, şimdilik durumlar böyle.
Allahın selâmı rahmeti üzerinize olsun.
Duaya muhtaç kardeşiniz M. Y.

[Yazar]

Yazılar