Eskirse Diz Eskir, Rahleler Eskir…Ümmül Kitab Bâkidir…
İlkbaharda yeşerir, sonbaharda sararır yapraklar … Yapraklar ölür dökülür. Yeşil hiç ölmez …
Kaç lale gelir, kaç gül gülümser gider … Çiçekler, çekilir yeryüzünden birer birer.
Ve, saçlar ağarır, bel bükülür … Beden ihtiyarlar …
Eskidikçe güzelleşir bazı şeyler. Bazı şeyler ne eskir, ne yıpranır ne de çirkinleşir …
Hep kıymetli hep taze eskiler vardır, yanlış yenilere meydan okuyan!
O, renktir, kokudur, ahenktir,ruhtur, …
Yazısı da eskimez, manası da!
Kur’an’dan önceki zamanların yürüyerek, Kur’an’dan sonraki çağların koşarak yaklaşacağı varış yeri yine Kur’an’dır …
O, en yeni eski, o en eskimez yenidir! Sararırsa sayfa sararır, “Ümmül Kitab” eskimez.
Eskirse diz eskir. Rahleler eskir. “Okumak” eskimez, “okunan” eskimez …
Eksikler o’nunla tamamlanır …
Yıkılırsa “kurulanlar” yıkılır, Kur’an yıkılmaz!
Hiç uğraşmaya, hiç düşünmeye gelmez … İsyan boyun bükmek, inkar kabul etmek olur …
Kur’an’ın çağları aşan hakimiyeti, akıllar ötesi hükmü değişmez … Bozulmaz …
Kur’an eksilmez, Kur’an eskimez …