Ey Ateş Serin Ol!

[ABDULLAH]

Ey Ateş Serin Ol!

Cenâb-ı Hak buyuruyor:

“Andolsun ki, mallarınız ve canlarınız konusunda imtihana çekileceksiniz; sizden önce kendilerine kitap verilenlerden ve müşriklerden birçok üzücü sözler işiteceksiniz. Eğer sabreder ve takvâ gösterirseniz, muhakkak ki bu, (yapılacak) işlerin en değerlisidir.” (Âl-i İmrân, 186)

Rasûlullah (sav) buyurdular:

“Mü’min bir erkek veya kadın; nefsinde, çoluk çocuğunda, malında imtihâna uğrar, tâ ki Allâh’a temiz ve günâhsız kavuşsun…” (Tirmizî, Zühd, 57)

Rivâyete göre Allah Teâlâ, Hz. İbrahim’i dost edinince melekler:

“–Ey Rabb’imiz! İbrahim Sana nasıl dost olabilir? Nefsi, malı ve evlâdı var. Kalbi bunlara meyyâldir…” dediler. Bunun ardından şu ibretli imtihan manzaralarına şâhid oldular:

İbrahim (as) mancınıkla ateşe atıla­cağı zaman melekler heyecanlandı. Bir kısmı Allah Teâlâ’dan Hz. İbrahim’e yardım etmek için izin istedi. Melekler, Hz. İbrahim’e bir isteği olup olmadığını sorunca, İbrahim (as):

“–Dost ile dostun arasına girmeyin! Rabb’im ne dilerse ben ona râzıyım! Kurtarır ise, lutfundandır. Eğer yakar ise, kusurumdandır. Sabredici olurum inşâallah!..” buyurdu.
Daha sonra Cebrâîl (as) geldi:

“–Bana bir ihtiyacın var mı?” diye sordu.

İbrahim (as):

“–Sana ihtiyacım yok. Ateşi ancak yandıran söndürür. Allah bana kâfîdir; O ne iyi vekildir!” buyurdu. (Beyhakî, Şuab, II, 29; Ahmed bin Hanbel, Zühd, s. 80; Taberî, Tarih, I, 242; İbn-i Esîr, el-Kâmil, I, 99)

Nitekim Halîlullâh’ın bu yüce teslîmiyet ve tevekkülü üzerine, O daha ateşe düşmeden Allah Teâlâ emretti:
“–Ey ateş, İbrahim’in üzerine serin ve selâmet ol!” (Enbiyâ, 69)

Bu emirle birlikte İbrahim (as)’ın düştüğü yer, bir anda gülistana döndü. Orada tatlı bir pınar kaynayıp akma­ya başladı. (Dr. Murat Kaya, Ebedi Yol Haritası İslam, Erkam Yay.)

[Yazar]

Yazılar