• Bu konu 1 yanıt içerir, 1 izleyen vardır ve en son Anonim tarafından güncellenmiştir.
1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)
  • Yazar
    Yazılar
  • #682048
    Anonim

      بِاسْمِهِ ‬سُبْحَانَهُ
      Çok hasta Üstadımız hakkında haber aldık ki, gizli bir dinsiz komite çok para ile hattâ bir vakit kırk bin banknot, Üstadımızı imha etmek için sarfetmek teşebbüsünü on beş sene evvel kat’î haber aldığı vakit Üstadımız dedi: “Hıfz-ı İlahî, inayet-i İlahî bize kâfidir. Onlar ne yaparlarsa yapsınlar.” Onlar pek acib vasıtalarla on sekiz defa zehirlemeğe çalıştıkları halde, Cenab-ı Hakk’a şükür hıfz-ı İlahî onu kurtardı. Fakat çok zaman sonra Üstadımız hissetti ve işitti ki, bazı dostlarına bir rüşvet ile beraber kendini dost gösterip düşmanlık suretinde güya bir cihette Üstadımıza bir faide verecek gibi bazı has dostlarını veya o dostların akrabasına büyük bir yekûn bahşiş verilmeğe teşebbüsler var.

      Üstadımız bu şeyi hissetmesiyle dedi: “Madem bu fedakâr talebelerim ve dostlarım ruhlarını, dünya menfaatlarını benim için feda ediyorlar. Ben de bir-iki sene hastalık gibi musibetleri kabul edeceğim. Tâ o fedakâr talebelerimin hayatları yirmi sene o bahşişle faide görsün.

      Birden kalbe ihtar edildi ki ve yüz hâdise ile isbat oldu ki: Risale-i Nur’a zarar vermek cihetiyle büyük bir maksud hatırı için bir kusur olduğu vakit, aksi maksuduyla tokat yedikleri muhakkak olmasından, o büyük bahşişler düşmanlar tarafından gelen o büyük mallar, aksi maksadla netice verdiğinden, yani o aldığı bahşişin on misli dünyada da zarar göreceği muhakkak olduğundan, Üstadımız o fedakârlıktan vazgeçti ki, dostlarına, has kardeşlerine zararlar, tokatlar gelmesin. Onun için “A’zamî dikkat ediniz, çok dikkat ediniz!” diye mükerreren emretti.

      Tahirî, Zübeyr, Ceylan, Bayram, Hüsnü
      ***

    1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)
    • Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.