• Bu konu 1 yanıt içerir, 1 izleyen vardır ve en son Anonim tarafından güncellenmiştir.
1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)
  • Yazar
    Yazılar
  • #639383
    Anonim
      .ExternalClass #EC_yiv555308734 .EC_hmmessage P{padding:0px;}.ExternalClass #EC_yiv555308734 .EC_hmmessage{font-size:10pt;font-family:Tahoma;}

      > GELİNCİK
      >
      >
      >
      > Uzaklarda bir köyde, çocuğu doğmadan kocası ölmüş, tek başına yaşayan
      > hamile bir kadın kendisine arkadaş olması açısından dağda yaralı olarak
      > bulduğu bir gelinciği evinde beslemeye başlar.
      >
      > Gelincik kadının yanından bir an bile ayrılmaz. Her ne kadar evcil bir
      > hayvan olmasa da, oldukça uysallaşır.
      >
      > Bir kaç ay sonra kadının çocuğu doğar. Tek başına tüm zorluklara göğüs
      > germek ve yavrusuna bakmak zorundadır.
      >
      > Günler geçer ve kadın bir gün bir kaç dakikalığına da olsa evden ayrılmak
      > ve yavrusunu evde bırakmak zorunda kalır…
      >
      > Gelincikle bebek evde yalnız kalmışlardır.
      >
      > Aradan biraz zaman geçer ve anne eve gelir.
      >
      > Gelinciği ve kanlı ağzını görür.
      >
      > Anne çıldırmışçasına gelinciğe saldırır ve oracıkta öldürür hayvanı.
      >
      > Tam o sırada içerdeki odadan bir bebek sesi duyulur.
      >
      > Anne odaya yönelir… Ve odada beşiği, beşiğin içindeki bebegi ve bebegin
      > yanında duran parçalanmış bir yılanı görür…
      >
      >
      >
      > Einstein’ın söylediği rivayet edilen bir söz var:
      >
      > ‘İnsanlardaki önyargıyı parçalamak benim atomu parçalamamdan çok daha
      > zor’
      >
      >
      >
      > ………… insan olmanın dayanılmaz hafifliği

    1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)
    • Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.