Gül Rengi Bir Sevda…

[Anonim]

hasret akşamlarının hüznü vuruyor kalbime
ilkden bir acı
sonra bir hüzün ağıtı yükseliyor gökkubbeye
haykırıyor düşüncelerim
nasıl bir sevda büyütmüş o aydan güzel yüzün
yıllar olmuş sevdanın ateşi yanalı
gül rengi bir sevda
özlemle sevdaya koşanlar,
sessiz kalıpda sukünette kalanlar
hepsi hayran,
hepsi senin gül sevdana tutkun
kimdir! diye bir ses…
karşılık gül’lerden geliyor
o,Efendiler Efendisi
o gül rengi sevdanın sahibi!
bir ses daha duyuluyor kulaklarda kulaklar sağır,
bu sefer yüreklerinden bir haykırış,
kalpten bir fırtına kopuyor
o aşkın tanımı,sevdanın tek sahibi
kulaklar pür dikkat
herkes hayran olmuş sese
susmak çare etmiyor gönül, gül rengi sevdaya tutkun
suküneti bir ayparçasının gök yüzünde var olması bozuyor
dillerdeki soru…
kimdir!
yer gök inliyor, kainat aşkına kavuşuyor
bir yıkım yaşanıyor sahte aşklarda
aşkların tek sebebi…
gül rengi bir seda yayılıyor, dünya şaşkınlıktan dönmeyi unutuyor
kainat şaşkın…
gül rengi bir ses!
sessiz bir haykırış sarıyor gök yüzünü
sennn!!!
kalp atıyor, fırlayacak yerinden
dünya durmuş, bir sessizlik sarmış haykırışları
kimdir diye bir ses!
güller, gönüller, kainat bir tek cümleyle sallanıyor
bir deprem yaşanıyor yüreklerde
Muhammed O Rasül
gül rengi sevdaların asıl sahibi
Mevlanın dostu
bir sessizlik sarıyor dünyayı
şaşkın yürekler durmadan atıyor
kıpırdıyor dudaklar
gelen Rasül…
kalp şerdeki figan ertelenmiş bir sevdanın sahine akıyor
fırtına biçen ömürler
bir sevdaya tutgun
O, Rasül
gül rengi sevdaların, sevdalıların tek sevdalısı
O, Muhammed’ül Emin…

[Yazar]

Yazılar