“Misafirlik tuhaf şey…
Oradasın,ama oralı değilsin…
Önüne sofralar kuruluyor,izzet-ikram görüyorsun ama hiç bir şey sana ait değil…
Rahatın yerinde de olsa kalkıp gideceksin birgün,gitmek zorundasın…
Misafirlik dünya hayatına ne çok benziyor ve dünya hayatı misafirliğe…”
İşin özü ve özeti şu; Ecel geldiğinde terk edecek ne kadar az şey var ise “lebbeyk!” diyerek ölüme o derece çok kucak açılabilir. O halde varlığınız çoğaldığı oranda onu hayır yolunda azaltınız ki yolculuklarınız kolay olsun!..
Çokluğun derdi elbet çok olur; yokluk kapısında nefis de yok olur.
Yunus ne güzel söylemiş;
‘ Bunca varlık var iken gitmez gönül darlığı. ‘ .
‘ İskender Pala