Hakikat Çekirdekleri 2 : ”Azametli bahtsız bir kıt’anın, şanlı tali’siz bir devletin…reçetesi..”

[Anonim]

Mutlaka var ama ne kadar farkındayız? Evet ne kadar farkındayız birlik ve beraberlik mesajı verdiğimiz halde ne kadar bu birliğe münafi harekette bulunduk. Dikkat edersek birlik ve beraberlik mesajı vermeyenimiz yok ama farkındamıyız felancının neci olduğunu bilmeden neler söylediğimizin..

[Anonim]

@ruhani 249424 wrote:

İnsan kalbinde bütün insanlığı içine alacak kadar ummanlar misali sevme kabiliyeti varken niye bunu sınırlandırıp sadece kendi fikrimize, etnik kökenimize, mezhebimize ve dinimize yakın olanı seviyoruz.? Niye sadece kendimiz gibi olanı seviyoruz?

Kendimizden baskasini tanimadigimizdan olabilir mi?

Sadece kendimizden olani biliyoruz…

Farkli olani bulmaya, kesfetmeye gitmiyoruz…

Bir gun su cemaatteyim, ertesi gun sununda sohbetlerine katilayimda bakayim nasilllar, gidip taniyalim onlarida demiyoruz,

çunku onlar bizler için yabancilar…

Fitrat geregi yabanci olandan korkuyoruz, geri çekiliyoruz, duyduklarimizla yetinip, ön yargilarimizi kendimize kalkan sayip onlarla hareket ediyoruz.

Velhasil kelam, kendinden olmayani sevmek cesaret ister… Cesareti olmayanda ancak nasihat eder…

[Anonim]

@ruhani 249424 wrote:

İnsan kalbinde bütün insanlığı içine alacak kadar ummanlar misali sevme kabiliyeti varken niye bunu sınırlandırıp sadece kendi fikrimize, etnik kökenimize, mezhebimize ve dinimize yakın olanı seviyoruz.? Niye sadece kendimiz gibi olanı seviyoruz?

Kalbimizi inkişaf etmeye bağlıdır.

kalb bir çekirdektir.İman ziyasıyla,islamiyet suyuyla ve ubudiyet toprağıyla filizlenir,ağaç olur.

Kalbi filizlemek ne kadar olursa,sevgi de o kadar olur.

O halde kalbimizi inkişaf etmek için;imanda,islamiyette ve kullukta ilerleyelim.

Taki kalbi letaiflerimiz,duygularımız ve hislerimiz geniş olsun.

[Anonim]

insanın din kardeşini mezhep, ırk, cinsiyet, dil ayırmadan sevmesi zaten gerekli
zaten Üstad Hz Uhuvvet Risalesinde açıkça ifade etmiş
din kardeşi olmamıza rağmen sevemiyorsakta cahilliğimizden ve BENciliğimizden diye düşünüyorum
mesela cemaatlerin tarikatların başlarına bakıyorum
Üstadlarda şeyhlerde hiç problem yaşanmamış, yok, birbirlerini gayet güzel sevmişler, teveccüh göstermişler
ama piramidin tabanına indikçe yani sözde talebelere geldikçe birbirlerine karşı hoşnutsuz tavırlar, düşünceler
hatta düşmanlık meydana gelmiş
bunun en büyük kaynağı cahillik ve imanımızın zayıflığı diye düşünüyorum

ama öte yandan aynı din mensubu olup olmamak çok farklı bir durum bence
insanın kendi din kardeşini daha ziyade sevmesinden daha doğal ne olabilir ki?
iman eden insanla etmeyen insan aynı kefeye konabilir mi? Asla

yani sevme hissimiz çok kapsamlı diye herkesi sevmek zorundamıyız
ölçümüz, muhabbetimizin uzanabildiği kadar geniş dairede sevmek mi olmalı
yoksa Allah rızası dahilinde kullanmak mı olmalı
o zaman nerde kaldı Allah cc için sevmek, Allah cc için buğzetmek

[Anonim]

Haklısınız. Kanaati acizanemce bu konuya şöylede bakılabilir; tabi ki bugün Müslümanlara zulmedenlerin onları katledenlerin dine düşmanlık yapanların, kutsal değerlerimize küfredenlerin yaptıkları tasvip edilemez ve sevilemez. Zaten üstad da zalimler için yaşasın cehennem demiştir. Ancak beni 28 sene memleket memleket hapishane hapishane sürgün edenlerede hakkımı helal ediyorum da demiştir. Bizim düşmanlığımız sıfatlara, küfür sıfatına olmalı yoksa eşrefi mahlukat olan Allahın bütün isimlerinin tecelli ettiği insana olmamalı düsturu veriliyor risalelerde.

Kainatın Efendisi diğer dinlerden olanlara da gönlünü açmış ve tebliğde bulunmuştur. Hem de mekkede horlanmasına taifde taşlanmasına uhutda yaralanmasına rağmen.

Bir gün Peygamberimiz (s.a.v) ashabıyla otururken önlerinden bir Yahudi cenazesi geçer ve kainatın efendiside ayağa kalkar bunu gören sahabeler ya resulullah(s.a.v) ayağa kalktığınız bir Yahudi derler peygamberimiz de sahabelere cevaben ama o bir insan buyurur.
Allah resulu(s.a.v) münafıkların başı Abdullah ibni selülün cenaze namazını kılmak istemiş ve onun hakkında Allahtan bağışlanma talep etmiştir ancak Allah efendimize müsaade etmemiştir.

Hakeza bin yıllık İslam medeniyetinin vicdan kültürünün imbiklerinden Mevlanalarla yunus Emrelerle süzüle süzüle gelmiş bir sevgi kültürümüz var bizim. Ne olursan ol gel. Tövbeni yüz kere bozsanda Mecusi hristiyan olsanda gel diyen, yaratılanı yaratandan ötürü sev söyleyen, vücudumu öyle büyüt öyle büyüt ki cehennemi ben doldurayım başkaları girmesin diyen Ebu Bekir Sıdık /(r.a) var bizim kültürümüzde

Ayrıca risalelerde küfre karşı ehli kitap ve Müslümanların ittifak etmesi gerektiğinden bahsediyor.

[Anonim]

@TaLHa 249425 wrote:

farkındamıyız felancının neci olduğunu bilmeden neler söylediğimizin..

Bu cümlenizi biraz daha açmanız mümkünmü

[Anonim]

Risalei nur okumadan önce şefkat duygumuz,sevgi duygumuz,müslümanları sevme,insanları yaratandan ötürü sevme çok azdı.

Risalei nur okudukça bu duygularımız genişledi,halende genişliyor.

Niye başta dedik,kalb bir çekirdektir.inkişaf ettirilmesi lazımdır.

Ne kadar kalb genişlese,duygularda öyle geniş olmaya başlıyor.

Onun için ittihadı islamın sağlanması için,Risalei nurun çok okunması ve çok ülkelerde filizlenmesi lazımdır.

Aksi halde,

sabahtan akşama kadar sevgi ile ilgili anlatsan,tesir etmez.,

kalbi çekirdek halinde olup,filizlenmemiş insanlara hiç tesir etmez.

onun için bu hakikatların bol ve çokça okunması lazımdır.

vesselam.

[Yazar]

Yazılar