Hayallerim öldüğünde

[Anonim]

HAYALLERİM ÖLDÜĞÜNDE

Hayallerim öldüğünde ölmüşüm ben. Can vermeye çalışmış aşklarım aşıklarım olmuş. Aşk demişler onlar bana sormadan hissettiklerime. Canlı bir insana baktıklarını sanmışlar. Çaresizliğimi umursamazlık, iç denizlerimdeki dalgalanmaları kendi sahillerinde çırpınan dalgalar sanmışlar.

Hep üstlerine alınmışlar, kendilerine almışlar acılı tarafları. Beni duygusuz addedip ağlamışlar. İçimi göremezmişler ki, bu yüzden yanılmışlar.

Hayallerim öldüğünde orda değilmişim ben. Fark etmemişim uzun süre öldüklerini. Eski saplantılara takılıp rezil düşüncelerle aşkın kapısını zorlamışım. Aşk almamış beni içeri kızmışım. Bencilmişim çünkü. Tutkusuz eylemlerim hep bir düşüncenin esiriymiş. Düşünmüşüm hayal sanmışım. Takılmışım kurdum sanışım. Kahrolası beynim oynamış tüm oyunları, ben bunu bile anlamamışım.

Hayallerim öldüğünde beni terk etmiş umutlarım. Zevk kelimesi karşılığını yitirmiş. Kahramansız masallarım kalmış sadece. Ama masal kahramansız olmazmış ki tekrar yaratmayı denemişim kimseye giydirememişim o giysiyi. Çıplak krallar kendilerine inanmamış, söylenenlere açmış işitsel yerlerini. Ben kahramansız, kansız ve cansız masallarda aslında en acıtan gerçeklere açmışım içimi. İçimi acıtmamış gerçeğin neşteri.

Çünkü hayallerim öldüğünde duygularımı da yitirmişim ben. Kaybetmişim. Bir daha bulamamışım yerine koymak için. Hissettiklerim hep saklanmış bilincimden. Çok mu acı çekmiş duyarsız olmuşum, yoksa bunu mu seçmişim bilememişim. Karnıma kramp girmeyeli beri yaşlar alıp yerine güzel bir şeyler koymamışım. Becerememişim yılların değerini bilmeyi. Zaten fena halde umursamazmışım ben. Vefasızmışım.

Umursadığım şeyler olmuş elbet hayallerim öldüğünden beri. Birini çok umursamışım. Elimde değilmiş çünkü hayallerimdeki kahramanı hatırlatmış bana. Beni hatırlatmış yaptıklarıyla. Aynalar tutmuş gecelerime.

Aynalardan çıkıp hayatıma girmiş. Bense kabullenmez bir yaratıkmışım. Aynada onu gördüğümde rahatsız olmuşum. Kendimi izler gibi ona bakmış, kızmışım. Vurmuşum darbeyi. Kendime bile tahammülsüzmüşüm ben. Yaratılmak lütfuna şükran duymayan bir lanetliymişim. Minnetsiz bir sefilmişim Farketmeden gitmişim

Hayallerim öldüğünde kendimi taşıyamaz olmuşum. Ağır gelmiş günlük hayatımda taktığım maske. Yine de atamamışım onu bir yerlere. Bilinç akışlarında kaybetmişim içimde bir hikayecilik varsa. İç dialoglara çevirememişim düşüncelerimi. Kendimi dinlemezmişim ki ben, sadece konuşurmuşum suskunluk düşmanlığıyla. İç seslerime ses verenleri de uzaklaştırırmışım. Sesler susunca bir köşeye çekilir ağlarmışım.
Özlemlerim olmuş hayallerim öldüğünde. Onu özlemişim. Ama bu kez de gururum gelmiş dile. Merhametim akmış içime. İkisi birleşip acı çek demişler onu bile becerememişim. Acıyı en fazla hakedenlerdenmişim.

Yokluğu yaşaması gerekenlerden Böylelikle öğrenebilirmişim herkes gibi. Ama jüpiter varmış ya haritada bu da olmamış. Şans okları bulmuş hep beni. Kedilere düşman geçinsem de nankör ve 4 ayak üstüne düşen bir kediymişim. Canlarımdan bile bir tane kaybetmemişim. Yolum uzunmuş daha, ölemediğime içerlemişim. Azraile davetiye yollamış, iadeli mektuplarla hediyelendirilmişim. Azrail bile tenezzül etmemiş gelmeye. Tövbe tövbe

Arafta günlerim ortalama geçermiş hayallerim öldüğünden beri. Başımı yastıklara koyduğumda hep o düşermiş aklıma. Ama bir araya getirip parçaları anlayamamışım biz neymişiz. Sadece takılı kaldığım parçalar yoklarmış beynimi. Her gün başka bir düşünce alt edermiş beni. Bir gün kötü, diğer bir gün iyi… Ortalamaymış ya herşey, sürpriz yokmuş ya ben en çok buna sinirlenirmişim. Hakkım varmış gibi kafa tutarmışım herkese. Oysa ceza buymuş, beni standart yaşam tablolarıyla yaşayan bir ölü yapmak bunu bile fark etmemişim.

Hayatımda karşıma çıkan tüm beyaz yaprakları ressam edasıyla karalarken silgisiz olduğum gerçeğiyle yüz yüze gelip kağıtları buruşturup mahvetmişim. Tükettiklerim hesap sormamış hala benden.bundandır ki ölmezmişim.

Sıkıştırılmış, sıkılmış, yerine oturmamış, sırıtmış sadece sırtını sağlama yaslamış şanslı bir pislikmişim ben. Ölüm bu yüzden gecikirmiş cennetin semalarına da cehnnemin kuyularına da inmezmişim. Boş gelmişim, boş gidecekmişim hep ararmışım, aradaymışım aralarda arlanacakmışım.

alıntı ( akiks)

[Yazar]

Yazılar