Hz. Ali, Resulullah’ın Nefsi Gibidir

[Anonim]

Hz. Ali, Resulullah’ın Nefsi Gibidir

Muttalib bin Abdullah bin Huntab’tan naklen, Resulullah (s.a.a) Sakif boyuna hitaben şöyle buyurdu:
(Letoslemünne ev le-eb’esenne reculen misli nefsi felyedribenne a’nâkaküm bisseyf, veliyesbiyenne zerâriküm veliye’hüzenne emvâleküm)
Meali: “Gerektiği gibi Müslüman olacak mısınız, yoksa üzerinize nefsim gibi birini göndereyim de boyunlarınızı vursun, soyunuzu esir etsin ve mallarınızı elinizden alsın.”
Ömer bin Hattab dedi ki: Bu gün gibi hiçbir zaman amirliğe heves göstermemiştim, göğsümü gerip Resulullah (s.a.a)’ın bana işaret edip: O adam budur, demesini diledim, fakat Resulullah (s.a.a) Hz. Ali’nin bulunduğu yere gelip, Hz. Ali’yi elinden tutarak şöyle buyurdu: (Hu hâze, hu hâze) “O adam budur, o adam budur”
Kaynak:
1) Siret-i Halebi c.2, s.734
2) İbn-i Hasan el-Kilabi’nin “Müsned-i Dimaşk” Hadis No: 4
3) Menakıb-ı Harezmi el-Hanefi s.81
4) Tabari’nin “Zehair’ul-Ukba” s.64 ve “Riyad’un-Nadira” c.2, s.107
5) Abdürrezzak’ın “el-Müsannaf ” c.11, s.226, Hadis No: 20389

Resullah (s.a.a)’in Yerine Hz. Ali’den Başka Kimse Eda Edemez

Resulullah (s.a.a) şöyle buyurdu:
(Aliyyun minni ve enâ min Aliy, ve lâ yüeddi anni illâ enâ ev Aliy)
Meali: “Ali bendendir, ben de Ali’denim, kendi yerime ben veya Ali’den başka kimse eda edemez.”
Kaynak:
1) Sahih-i Tirmizi c.2, s.299
2) Sünen-i İbn-i Mace c.1, s.44
3) Hasais en-Nisai s.19
4) Müsned-i Ahmet bin Hanbel c.4, s.164-165
5) Muhibuddin el-Tabari’nin “Riyad’un-Nadira” c.2, s.174
6) İbni Asakir’ in “Tarih-i Dimaşk” c.2, s.378
7) İbn-i Hacer’in “Sevaik’ul-Muhrika” s.120
8)el-Suyuti’nin “Cami’üs Sağir” c.2, s.56
9) el-Müttaki el-Hindi’nin “Muntahab’ul-Kenz” c.5, s.30
10) Menakıb-ı Meğazeli s.222
11) İbn-i Kesir’in “el-Bidaye ven-Nihaye” c.7, s.356
12) el-Kunduzi el-Hanefi’nin “Yenabi’ül-Mevedde” s.54
13) İbn-i Esir el-Cezri’nin “Cami’ul-Usul” c.9, s.471

Beraat süresinin ilk ayetleri indiğinde Resulullah (s.a.a) onları, Mekke ehline okuması için Ebu Bekir’i gönderdi. Sonra Hz. Ali’yi arkasında göndererek onu Ebu Bekir’den almasını emretti. Hz. Ali, Ebu Bekir’e yetişip ayetleri ondan aldı ve Mekke ehline kendisi okudu. Bu durumdan üzülen Ebu Bekir, Medine’ye dönüp Resulullah (s.a.a)’a, benim hakkımda bir şey mi indi? diye sordu. Resulullah (s.a.a) da cevabında buyurdular: (Lâ, velâkin Cebrâil câeni ve qâl: Lâ yüeddi anke illâ ente ev recül minke)
Meali: “Hayır, Cebrail bana gelerek şöyle dedi: Bu ayetleri ancak sen veya senden olan birinin tebliğ etmesi gerekir.”
Kaynak:
1) Müsned-i Ahmet bin Hanbel c.1, s.151
2) Hasais en-Nisai s.91
3) Tefsir-i İbn-i Kesir c.2, s.333
4) Siret-i İbn-i Hişam c.3, s.545
5) Tabari’nin “Riyad’un-Nadira” c.2, s.147
6) Tarih-i İbn-i Kesir c.5, s.38 / Feth’ül-Bari c.8, s.256

[Anonim]

allahrazı olsun.
güzel paylasım olmuş.
ellerinize saglık.
selam ve dua ile.

[Anonim]

aleykum selam kardeşim Rabbim ecmain razı olsun

[Anonim]

Allah razı olsun

[Yazar]

Yazılar