HZ. SA’D BİN EBÎ VAKKAS (Radıyallahü Anh)

[Anonim]

Sa’d bin Ebî Vakkas hazretleri, Peygamberimize annesi tarafından dayı olurdu. Bunun için Peygamberimiz ona “Bu benim dayımdır.

Böyle bir dayısı olan varsa bana göstersin” diyerek iltifatlarda bulunurdu.Peygamber Efendimiz (s.a.v.) yine bir hadîs-i şerîflerinde

“Ebû Bekir Cennettedir, Talha Cennettedir, Zübeyr Cennettedir, Abdurrahman İbn-i Avf Cennettedir, Sa’d İbn-i Ebî Vakkas Cennettedir, Said İbni Zeyd Cennettedir.” buyurdu.

Sa’d bin Ebî Vakkas’dan oğulları İbrâhim, Âmir, Ömer, Muhammed, Mus’ab, Âişe-i Sıddîka, İbni Abbas, Osman Mehdi Alkame bin Kays, Ahnef bin Kays, Şureyh bin Hâni (r.a.) ve daha bir çokları hadîs-i şerîf rivâyet etmişlerdir.

Sa’d bin Ebî Vakkas hazretleri 270 hadîs-i şerîf rivâyet etmiştir. Rivâyet ettiği hadîs-i şerîflerden bazıları şunlardır:Resûlullah (s.a.v.) her namazın ardından muhakkak şöyle duâ ederdi:

“Allahım, korkaklıktan, cimrilikten sana sığınıyorum. Rezil bir hayata düşmekten, dünyânın ve kabrin imtihanından sana sığınıyorum.”

[Anonim]

“Sizden kim hergün bin tane sevab kazanmak isterse 100 defa tesbihte bulunsun. Böyle yaparsa bin sevab kazandığı gibi, onun misli kadar günahını da Allahü teâlâ yok eder.”

Resûlullah (s.a.v.) Eshâb-ı kirâm arasında kardeşlik tesis ettikleri zaman, Hz. Aliyi kendine seçerek

“Yâ Ali! Sen benim dünyâda da âhirette de kardeşimsin” buyururdu.

Resûlullah’a (s.a.v.) bir köylü gelerek, benim söyleyebileceğiın bir kelime öğret dedi. Resûlullah efendimiz (s.a.v.),

“Allah birdir, O’ndan başka hiç bir ilâh yoktur ve O’nun ortağı da yoktur. Allah her şeyden yücedir. Bütün hamdlerin hepsi Allah’a mahsusdur. Âlemlerin Rabbi olan Allahın şanı ne yücedir. Günahtan kaçmaya kuvvet, ibâdet yapmaya kudret ancak aziz ve hâkim olan Allahın yardımı iledir de.”

Köylü:– Bunlar Rabbim içindir. Ya kendim için ne söyleyeyim? dedi. Resûl-i ekrem (s.a.v.):

“Allahım beni bağışla ve koru. Bana hidâyet ver ve rızıklandır, de” buyurdu.

“Her kim ihtiyacından fazla bir suyu, muhtaç olanlardan esirgerse, Kıyâmet gününde Allahü teâlânın kerem ve ihsanına kavuşamaz.”

“Yâ Ali, Musa’nın yanında Harun nasıl idi, ise, sen de, benim yanımda öylesin. Yalnız şu fark var ki, benden sonra Peygamber gelmeyecektir.”

[Anonim]

“Peygamber Efendimiz şöyle duâ edilmesini emrederdi:

“Allahümme inni eûzü bike minel buhli ve eûzü bike minel cûbni ve eûzübike en urudde ila erzel-il-umrî ve eûzü bike min fitnet-id-dünyâ ya’ni fitnet-ed-deccâl ve eûzü bike min azâb-il-kabrî.”

(Yâ Rabbi! Cimrilikten, korkaklıktan, erzel-i ömür denilen ihtiyarlıktan, bunaklıktan, dünyâ fitnesinden yani deccâl’ın fitnesinden ve kabir azabından sana sığınırım.”

“Müslümanın müslümanla üç günden fazla dargın durması helâl değildir.”

“Kim. müezzinin okuduğu ezanı dinler de, tek ve ortağı olmayan Allahdan başka hiçbir ilâhın bulunmadığına, Muhammed aleyhisselâmın O’nun kulu ve Resûlü olduğuna şehâdet ederim, Rab olarak Allah’ı, Peygamber olarak Muhammed (s.a.v.)i ve din olarak İslâmiyeti seçip, râzı oldum derse günahları bağışlanır.”

“Kur’ân-ı kerîm okurken ağlayın; eğer ağlamazsanız, ağlamaya çalışın.”

“Kişinin aile fertlerine harcadığı sadakadır. Kişiye ailesine yedirdiği lokmadan muhakkak sevab verilir.”

Duasının kabul edilmesi için duâ istendiğinde Peygamber Efendimiz (s.a.v.) “Dua kabul olmak için helâl lokma yiyin”buyurdu.

Sa’d bin Ebî Vakkas (r.a.) Peygamberimizin (s.a.v.) duasını aldığından her duası kabul olurdu. Bunun için, müslümanlar O’nun duasını almaya çalışırlardı. Düşmanlar da, her attığı ok isabet ettiğinden, çok korkarlardı.

[Anonim]

Ömrünün sonlarına doğru, gözleri görmez olmuştu. Bu halde iken Mekke’ye gelmişti. Mekke halkı etrafına toplanıp, “Bana duâ et, bana duâ et deyince hepsine duâ ediyordu. Abdullah bin es-Sâib anlatır. “Ben genç idim, bir ara O’na yaklaştım ve kendimi tanıtmağa çalıştım.

Beni tanıdı ve “Sen Mekke’nin en iyi okurlarından birisin” dedi. Ben de “Evet” dedikten sonra bir ara: “Amca senin duan makbul, herkese duâ edip duruyorsun, kendin için duâ etsen de gözlerin açılsa olmaz mı?” dedim.

Sa’d gülümseyerek “Oğlum Allahü teâlânın benim hakkımdaki takdiri (gözümün görmemesi), gözümün görmesinden, daha güzeldir” buyurdu.Sa’d bin Ebî Vakkas hazretleri buyurdu ki: Hayatımda üç gün ağladım.

Bunlardan biri, Resûl-i ekrem’in (s.a.v.) vefât ettiği zaman, ikincisi Hazret-i Osman’ın şehîd edildiği zaman, üçüncüsü de Hakka sığınırken ağladım.”

Yine buyurdular ki: “Bir kimse gündüz hatim okursa, melekler ona akşama kadar duâ eder. Gece okursa sabaha kadar duâ eder.”

KAYNAKLAR

1) Müsned-i Ahmed bin Hanbel cild-4, sh-1682)
El-A’lâm cild-3, sh-873)

Târîh-ül-hamîs cild-1, sh-4994)

Tehzîb-ut-tehzîb cild-2, sh-4835)

Hilyet-ül-evliyâ cild-1, sh-926)

Tabakât-ı İbn-i Sa’d cild-3, sh-13ti7)

El-İsitâb cild-2, sh-106

El-İsâbe ciIld-2, sh-309)

Müslim Babu Fedâil-us-sahâbe10)

Tam İlmihâl Se’âdet-i Ebediyye sh-550, 583, 926, 992, 105911)

Herkese Lâzım Olan İmân sh-9812)

Kâmûs-ul-A’lâm cild-1, sh-257013)

Taberî cild-2, sh-60, cild-3, sh-29314)

Fütûh-uI-Büldan sh-25515)

Üsüd-ül-gâbe cild-2, sh-29016)

Sahîh-i Buhârî cild-4, sh-21217)

Umdet-ül-Kârî cild-4, sh-32

[Yazar]

Yazılar