İÇİM ACIYOR ANNE! Kahraman Tezoglu

[Anonim]

İÇİM ACIYOR ANNE!

İçim acıyor anne! İçim…
Yakışmıyor sevdam;onun gölgesine…
Gölgesinde,iki alyansın izi.
Avuçlarında sevdiğinin saç teli.
Kulaklarında,dünden kalma çıngırak ve bebek sesi.
Gönül evine astığı o mavi camdan nazarlık…
Yüreği,öznesinin ben olmadığım bir sevdanın
Yükünü taşıyor.
Gözlerine çizdiğim mavi ev,
Uçuk mavi/msi gözlerinde (!) kayboldu.
Acı/mtrak renkler görüyorum anne.
Sadece ölülerin nefeslerinde kalabalıklaşan!
Hıçkırıklarımın tavana vurduğu gecelerde,
Acılarımı ifade edemiyorum.
Tülden kanatlarımı ıslattığı günden beri,
Yeni sevdalara uçamıyorum.
Dudağımda belirginleşen kan izi,
Yürek parçalarımdan geliyor.
Teneşirde,ona olan sevdamın ölüsü!
Yanaklarından tebessümünü topladığım o,
Gül suyu şişesi;
Çay bardağında,dudak payı kadar biriktirdiğim,
İçimin zehiri!
Onun bilmediklerinin yanında,
Daha neler neler var annem!

Aklımın kör zamanlarından kalan,
Sağır/laşan yanlarımı oynuyorum.
Üstelik en sahte dilsizliğimle!
“Unuttum” diyorum;
Kalbime anılarını ekleyerek.
“Sevmiyorum” diyorum;
Soyismini,tabutuma altın harfle işleyerek!…

Gözlerimi sel gibi basan o/nlu rüyalardan,
Boğularak uy/anıyorum.
Sevdası can yeleği/m olmaya yetmiyor!
Kağıttan ince düşlerim,
Onun, o sevda denizi gönlünde eriyip bitiyor.
Hüzün kumulu birikmiş odamda,
Kan kusmuş gözler/im, gördüğü her anıyı
Çiğnemeden yutuyor…

İçim acıyor anne! İçim…
Dalgalı saçlarında yüzen;
Gülüşlerimin imdadı!
Mabedimde,yokluğuna yaktığım kandiller…!
Onun görmediklerinin yanında,
Daha neler var anne!
Daha neler neler!…
Aşkın güneşi doğuyor buralarda.
Gölgemin yanında,
Bir gölge eksik duruyor.
Gözlerimin soğuk koridorlarını,
Aydınlatmıyor bakışları…
Acıdan çatlayıp,nefretten gerilen biçimsiz yüreğim,
Onun yüreğine oturmuyor!…

Ben o/nlu hayallere gebeyken,
O, yetim bir umut bıraktı ardında.
Kumalı bahçelerden, süzülerek geçti..
Kucağımda kalan, pembe mavi ölü umutlar!
Gidişleri,ölümle yön değiştirdi anne;
Nabzı atmıyor sevdamın,
Nefesi duyulmuyor!…
Aşka kısırlaşan bedenim,
Yeni yeni utançlar biriktiriyor kendi içinde.
Dullaşan düşlerime,
Hiçbir el uzanmıyor!
Aşkta çıplaklaşan yanlarım bürünebilmek için
Yeni yeni acılar giyiniyor.
Yüreğim kanıyor ,içim acıyor
Sol yanımda bir kefen!…

Aşkın süngüsünden kan damlıyor anne,kan!
Yüreğini aşka düşüren her yürek benim gibi kana boyanıyor!
Bembeyaz,saf düşlerin yerini,
Beyaz kefenler alıyor…
Hiç sevilmeyen yürek,
Bedeninde çaresiz sevdiğinin ölüsünü taşıyor.
Yürekler tıklım tıklım morg yeri!
Sevdalı y/anlar,
İntiharımsı kalplere dönüşüyor…
Ve içim daha bir acıyor…
“…”

[DM=”İçim Acıyor Anne..”]xa650g_ycim-acyyor-anne_music?from=rss[/DM]

[Yazar]

Yazılar