İ’lem eyyühe’l-aziz! (Bil ki ey aziz!)

[Anonim]

İ’lem Eyyühel-Aziz!
İnsanın bir akrabasına (meselâ) okuduğu bir Fatiha-i Şerife’den hasıl olan sevabda istifade etmekte, bir ile bin müsavidir. Nasıl ki ağızdan çıkan bir lafzın işitilmesinde, bir cemaat ile bir ferd bir olur. Çünki latif şeyler matbaa gibidir. Basılan bir kelimeden bin kelime çıkar.

Ve keza nuranî şeylerde vahdet ile beraber tekessür olduğuna, yani bir nuranî şeyde bin sevab bulunduğuna bir işarettir…

[Anonim]

İ’lem Eyyühel-Aziz!
Ey nefis!
Eğer takva ve amel-i sâlih ile Hâlıkını razı etti isen, halkın rızasını tahsile lüzum yoktur; o kâfidir.
Eğer halk da Allah’ın hesabına rıza ve muhabbet gösterirlerse, iyidir. Şâ yet onlarınki dünya hesabına olursa kıymeti yoktur. Çünki onlar da senin gibi âciz kullardır. Maahâza ikinci şıkkı takib etmekte şirk-i hafî olduğu gibi, tahsili de mümkün değildir. Evet bir maslahat için sultana müracaat eden adam, sultanı irza etmiş ise, o iş görülür. Etmemiş ise halkın iltimasıyla çok zahmet olur. Maamafih yine sultanın izni lâzımdır. İzni de rızasına mütevakkıftır.

[Anonim]

İ’lem eyyühe’l-aziz!
Cenâb-ı Hakkın atâ, kaza ve kader nâmında üç kanunu vardır.
Atâ, kaza kanununu; kaza da, kaderi bozar.
Meselâ:
Birşey hakkında verilen karar, kader demektir.
O kararın infazı, kaza demektir.
O kararın iptaliyle hükmü kazadan affetmek, atâ demektir.

Evet, yumuşak bir otun damarları katı taşı deldiği gibi,
atâ da kaza kanununun kat’iyetini deler.
Kaza da ok gibi kader kararlarını deler.

Demek, atânın kazaya nisbeti, kazanın kadere nisbeti gibidir.

Atâ, kaza kanununun şümûlünden ihraçtır.
Kaza da kader kanununun külliyetinden ihracıdır.
Bu hakikate vakıf olan arif,
“Ya İlâhî! Hasenatım senin atândandır.
Seyyiatım da senin kazandandır.
Eğer atân olmasaydı helâk olurdum” der.
Mesnevi-i Nuriye

[Anonim]

Allah razı olsun aklımdaki bir çok soruya cevap niteliğinde olmuş paylaşım…

[Yazar]

Yazılar