İnsan bu, hiç ruhsuz ve kalpsiz solur mu!

[Anonim]

[FONT=Sylfaen, serif][/FONT]

[FONT=Sylfaen, serif]Kaybolup gidiyordu, nefesin erdem ve ülfeti sessizce tükeniyordu[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Kim ne kadar hissediyordu, ruhun o esareti neden hiç dinmiyordu[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Telakkiler, ilmi meclisler, nefes nefese rekabet edenler görmüyordu[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Ne kadar silinmişlik varsa, yıkılmış duvarlar sukut ediyor çığlığıyla[/FONT]

[FONT=Sylfaen, serif]Yaprak düşerken, dal hüznün sessizlik şadında hıçkırıkla inlerken[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Ağacın köklerinden akseden feryad duyulmuyor, bilmem ki neden[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Mahzun nefesler, yetim kalmış emeller,umut için bekliyor sahiden[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Ey vaktin sahibi, bahtın naibi gönlüm hasret çekiyor aşk neslinden[/FONT]

[FONT=Sylfaen, serif]Fedret yaşanmalıydı ve fakat hizbul tahrir gönülde yaşanmamalıydı[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Nefisler hoyratlaşıp hudut ve sınır tanımayıp atiyi korkutmamalıydı[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Otantik duygular, yıpranmamaış umutlar, bir zayiat yaşamamalıydı[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Karlar eridikçe, hazan bukadar dile düştükçe edep unutulmamalıydı[/FONT]

[FONT=Sylfaen, serif]Annnem gözlerimin içine bakardı ve umutla birşeyleri sorgulardı[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Babam sessizlik ülkesinden temaşa eden, naif ve ülfetli bir nazardı[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Ne kızardı, ne de birşeyler hülyasında yaşayan dervişçe bir adamdı[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Bazan sual eyler, ilmi siyaseti vehmeder bir halde nefeslenen candı[/FONT]

[FONT=Sylfaen, serif]Asla yeisin ve nedametin peşinde sürüklenmeyen bir efkarı hayattı[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Bazen anam babama takılır kızdırırdı, şöyle bir nazar ederek susardı[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]O bakışlardan annem tırsardı ve fakat yine de takılmadan durmazdı[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Şimdi her ikiside uzak diyarlarda ve bir nefeslik yollarda,anlatırlardı[/FONT]

[FONT=Sylfaen, serif]Mustafa CİLASUN[/FONT]

[Anonim]

Kaybolup gidiyordu, nefesin erdem ve ülfeti sessizce tükeniyordu
Kim ne kadar hissediyordu, ruhun o esareti neden hiç dinmiyordu
[FONT=Sylfaen, serif]Telakkiler, ilmi meclisler, nefes nefese rekabet edenler görmüyordu[/FONT]
[FONT=Sylfaen, serif]Ne kadar silinmişlik varsa, yıkılmış duvarlar sukut ediyor çığlığıyla[/FONT]

çok güzel allah razıolsun

[Anonim]

Eyvallah efendim…
Teşekkür eder, niyaz eğlerim….

[Yazar]

Yazılar