“Bu zamanda insanlar, ihsanını, muhtaçlara çok pahalı satarlar.” cümlesini izah eder misiniz? (Emirdağ-I, s.53)
Cevap
Bu zamanda iman ve ahlak zafiyetinden dolayı insanlar arasında menfaat ve çıkar ilişkileri hakimdir. Yani kimse kimseye Allah için iyilik ve ihsanda bulunmuyor, menfaati nispetinde ihsan ve iyilikte bulunuyor. Bu da materyalist felsefenin genel bir hayat kaidesidir. Her şey faydacılık üstünde şekilleniyor. Bu sebeple bir iyilik etse karşısında daha fazla bir fayda istiyor ya da bekliyor. Hal böyle olunca bu zamanın insanları bir ihsanda bulunsa karşısında en az iki ihsan bekliyor.
Bu hastalık, bu asrın genel bir yarası olduğu gibi aynı hastalık manevi alanda da başka bir surette tezahür ediyor. Üstad Hazretlerine ziyarete gelen çok insanlar hediye getiriyor ki mukabilinde dua alsın ve dünyada işleri iyi gitsin. Üstad Hazretleri de tevazu suretinde bende onların ihtiyacını temin edecek manevi kuvvet olmadığı için, onların maddi ve manevi beklentilerine cevap veremiyorum ve onlarda hayal kırıklığına uğruyorlar diyor. Bu sebeple Üstad Hazretleri hem minnet altına girmemek hem de onların beklentisine cevap verememekten gelen hayal kırıklığına uğramamaları için hediyelerini kabul etmiyor. Bahsi geçen yerin devamında Üstad Hazretleri bu hakikati örneklendiriyor zaten.
Selam ve dua ile…
Sorularla Risale