Düşmanım artık gitmek fiiline.. Hep gitmeli mi insan sonsuza dek ölümüne..
Kavuşmalar ayrlıkla acılaşır. Ayrılıklar kavuşmanın imkansızlığıyla zorlaşır.
Kim kimden ayrımadı ki şimdiye kadar.? Leyla Mecun’dan, Aslı Kerem’den,
Ferhat Şirin’den..
Sahi kavuşmak nedir sizce? Kime, neden, isteklice?..
Beşere kavuşulmuyor demek.. Yoklukla fena buluyor, acıyı bin misli arttırıyor.
Aslında gitmek fiili olmadan kullanılabilmeli vuslat.. Birileri çekip gitmeden ya
da çekip gitme ihtimali bulunmadan..
Vahdette bulmak asıl vuslatı, kesrete dokundukça iltica etmek vahdete..
Öyle olmalıki vuslat zaman ve mekan olmamalı.. Kavuşabilmeli insan her arzu
ettiği an.. Kıblesi daim sema olmalı vuslatın. Öyle bir vuslata şayan olmalıki
insan “Acaba neler hissettiğimi biliyor mu?” diye düşünmemeli daraldığı
her an.. Emin olmalı O’ndan.. Elini uzattığında her an tutacağından..
Kanadığında yarasına merhem olacağından..
En bahtiyar odur ki; yanıbaşındadır daim böyle bir sevgili..
En bedbaht odur ki; arar durur bir ömür boyu, gözünde yaşlar seli..
alıntı
O Sevgiliyi Bulmak ve Asla Yitirmemek Dileğiyle…