- Bu konu 116 yanıt içerir, 57 izleyen vardır ve en son
tarafından güncellenmiştir.
-
Yazılar
-
bende cocukken komsularin cocuklarini toplar evde yemek yedirirdim. annem herdefasinda kizardi ama ne fayda annem evden cikinca komsu cocuklarini eve doldururdum.en az yedi sekiz cocuk olurdu evin halini siz düsünün:002:
kardeşler bu anlattıgım olay daha okula baslamadan 5 yaşındayken oldu
müstakil bahçesi geniş bir evimiz vardı ilçede , o sıralar taaa uzak diyarlardan amcam gelmişti çok sevinmiştim amcam 18 yaşındaydı o zaman bende 5
amcam gelince baya sevinmiştik ,gündüz vakti gelmişti,babam işteydi
bıraz sohbetten sonra annem yemek yapayım dedı ve mutfaga dolma sarmaya gıttıbende amcama dedım amca bızım bahçeye çıkalım çok güzel cicivlerimiz var ufak ufak çok tatlılar dedim
bahçeye çıktık
–nerde (dıye sordu)
–bende kilerde dedım ( bahçemizin köşesinde büyük bir kiler vardı aynı zamanda tandırlıktı)
kilere gırdık
kılere gırmemızle benım cıkmam bir oldu , hemen cıktım amcam anlamadı daha ne oldu,ben hemen kapıyı kilitledim 🙂amcam hadi aç canım ,hadi lütfen aç aç hadi ama vb yakınırken
ben eve gittim 🙂
annem amcan nerde dıye sordu
bende dısarı cıktı dedım
bekle anam bekle 🙂
4 saat geçti neredeyse
bende odada oturmuştum 🙂 guluyordum o amcamı da cok sevıyordum
bır baktım amcam geldı üstü başı toz duman içinde kirlenmiş , bana ufaktan bir tokat attı kendısıde güldü benı cok sevıyordu yanagımdan optuannem bu hal nedır ne oldu sana dedı amcama
amcam olayı anlattı
annem nasıl cıktın ordan dedı
—havalandırmadan 🙂 ( normalde tandırlıkların tavanında bırazcık genıs bır delık yapılır )
megersem ordan cıkmıs ustelık ordan cıkmak ıcın ,tavana yetişmek için kanepe soba vb birsuru esyayı ustuste koyup oyle cıkabılmıiş 🙂:D:D..Vallahi çocukluk başka..
Ben de küçüklüğümde olan bi olayı anlatıyım..Küçükken benim bisikletim yoktu kuzenimin bisikleti vardı bi gün o dışarda sürüyor bende annemden kaçıyorum (her zamanki gibi:)) onu gördüm filmlerde olur ya bi kol atarlar düşer aynı öyle yapmıştım:) sonra bisileti alıp kaçtım annemlerin arkamdan bağırdığını duyabiliyodum..:)
Ben arka mahallede turlarken çok aksi bi yokuşa geldim yokuşun sonunda da yol kıvrımı var tabii Ayşe teyzenin duvarı da var..:)..Ben tabii bisiklete binmenin verdiği bi havayla göğe bakarak giderken direksiyonu çevirdim meğersem direksiyon tekerden ayrı hareket eder olmuş civatası gevşemiş ben bunu farkettiğimde (Allah Rahmet eylesin)Ayşe teyzenin duvarına yapışmıştım..:)Annemler çığlığımı duymuşlar tabii yanıma gelmişlerdi paparadan kurtulmuştum ama daha büyük acılar içersindeydim …:D:D:DBizde köyümüzde dedemin konağı vardı 2 katlı müstakil bi ev.
tavukları 2. kata çıkarır ordan aşagı kovalardık.Meğer hayvanların uçma kabileyeti yokmuş ne bilelim çocukluk işte….ayda bir istanbula giderdi babam mal almaya… yalvarırdım benide götür diye… ne yapsın beni istanbulda ayak bağı… bana her seferinde derdiki sabaha kadar uyumassan götürürüm senide … sabaha kadar kaç kere yıkardım yüzümü uyanık kalayım diye bilemiyorum… ama her seferinde uyur kalırmışım… gelincede tabi oğlum uyumasaydın derdi… sanırım şimdilerdeki uyku bozukluğumun sebebi o günler… ah babam ahh 🙂 Allah uzun ömürler versin…
hafız ablalar gibi sallanırdım kendi yaşıtlarımla oynamaz hafız ablamla ezber yapardım küçükken oyun oynadıgım hatırlamıyorum ama toprak yerdim
Dedemiz rahmetli olmuştu….bazen secdeye oturur gelmesi için uzun uzun dua ederdim.Sonra da hemen dedemizin evinin camına koşardım büyük bir merak ve heyecanla acaba geldi mi diye bakardım.
Benim sırf çocukluk evremi anlatsam 2 cilt ana britannica serisi olur heralde 🙂
Ben de çocukken düşündüğüm şu an aklımda kalan iki şeyi paylaşmak isterim. Birincisi; İnsanların saçlarının evlendikten sonra beyazlayacığına inanırdım. haklıymışım biraz galiba
Bir de Oscar ödüllerini sıkça duyardım hep sorardım kendime neden bu oscar ödülleri ” Cüneyt Arkın’ın filmine verilmez de saçma yabancı filmelerine verilir diye Annem bahçemize yazları yün sererdi birgün dedi git bir bak bakalım yünlere başına bişi gelmesin çocukluk işte gittim baktım yünlerine üstüne kedi yatmış kediyi kuyruğundan kavradığım gibi başladım sallamaya bir fırlattım karşıkı apartmanın 2. katındaki balkona düştü hayvanın uçarkenki çıkarttığı miyavımsı garip ses hala kulaklarımdadır çocukluk işte 🙂
küçükken ben:023:çok yaramazmışım ben ye anlatıyorlar da yani hatırlıyorum birazda olsa öyleydim :Y:haylazlıklar peşindeydim kedileri çok sevdiğim için birgün kediyi böyle kapadım bir yere sonra onu besledim o da bana alıştı sonra onun yavruları yavrularının yavruları onlarında yavruları habire çoğalıyordu üstelik yetmiyor gibi dışardan gelenlerde onlara dahil oluyordu vel hasıl şimdi erkek kedim var 😀 babam ona izin verdi diğerleri yok artık:002:
küçük altın renginde 500 liralıklar vardı. babam sabah çıkarken vermişti. ben de sakız almanın hayaliyle kahvaltı sofrasına oturmuş, para elimde oynuyordum. bi ara parayı ağzıma aldım. annem çok kızdı. oynama çabuk çıkar dedi. ben de çıkardım ama sonra yine bi attım ağzıma…… gidiş o gidiş.. o kadar küçüktüm ki yemek borusu olayını o anda çözmüştüm… evet içimizde bi boru vardı ve yiyecekler o borudan aşağı gidiyordu… yemek borumdan para geçerken bana öğrettiği bu olmuştu 😀 tıkır tıkır tıkır… evet sesini bile duydum. neyseki bi iki güne kalmaz çıktı. rahatladım
çok hoş gerçekten neler yapmış millet
içim rahatladı bi ben değilmişim küçükken etrafına zarar veren 😀
bizim maceralarımız genelde abimle olurdu
bigün köyden koca bir bidon süt gelmişti
annem mutfaktayken koridordaki bidonu sürükleye sürükleye abimle tuvalete dökmüştük
tabii yediğimiz fırçadan hiç bahsetmeyeyimkibritle oynamayı da çok severdik
evimiz 2 katlıydı o zaman
annem aşağıdayken
yukarıdaki bütün yastıkları balkona toplayıp ateşe vermiştikbirde saç yanarmı diye çok merak ederdim o zamanlar
kuzenimin upuzun saçalrı vardı
arkadan yaklaşıp deneyeyim dedim
kibriti bi yaktım
iğrenç bir kokunun yayılmasıyla kuzenimin çığlık atması bir oldu
meğer hemen tutuşurmuş saç ne bileyim ben 😀7 yaşlarındayken camiye Kuran kursuna giderdik
abdestimiz bozuldukça aşağı şadırvana inmeye üşenir
hoca görmeden duvarda teyemmüm ederdik cümleten 😀
çocukluk işte
çok hoş günlerdiHey maşallah!:045:Yurdum insanın çocukluğuna…Bu çocuklukların oluşturduğu nesil beni
ürkütmeye başladı açıkçası:Y::U:
Bizim de var bi sürü haylazlık yaramzlık hangi birini anlatsam ki yedi kardeş olur da haylazlık olmaz mı:K:
Fatih te geçti çocukluğum orda bizim çete yani kardeşler ve mahallenin en değerli ve
en muhterem ağır abileriyle toplaşır karagümrüğe gider ordaki mahallemize sataşanları
bir güzel döverdik:005::005: fatihe gelişimizi hiç unutmam sanki zaferden gelir gibiydik:g::g:
birdaha hiçbiri gelip de sokaktaki küçüklere karışamazdı:008:eyvallah!…
en yaptığım ve en tehlikeli anım ise ki fazlaca:005: arkadaşımın babasının avcı tüfeğini araştırmak oldu.
Daha dört yaşındayız ve arkadaşım yedi yaşında tabi…
Babasının özel avcı malzemelerinin olduğu çantanın olduğu odaya götürdü beni…
Açtık çantayı güzelce…o zaman anlamadığım şimdi ise fişek olarak bildiğim mermileri
yere dizmiştik.Sonra barut mu nedir öyle bir kutu vardı onu da açtık yere boşalttık.
Allahtan yakmadık ama o zamanlar hep kovboy filmleri vardı ondan yola çıkarak ki en
çok redkiti izlerdik o aralar…ordaki dalton kardeşler gibi dinamit sandığımız o şeyleri
yere saçmıştık…İşin kötüsü kibrit arıyorduk ama sanırsam annesi saklamıştı:g::g:
Çok acayip azar işittik ama akşam:005:ve diğer tehlikeli yaramzlığım çok büyük bir
caddeden babamın yanına gideceğim diye çok işlek bir caddeyi 5 yaşında geçip evden
uzaklaşmamdı ama kaybolmadım:M:babamı da bulmuştum:)
Çok afacandık çok…
🙂 en masumunuz benim galiba 😛 ben küçükken neşeli ol ki genç kalasın şarkısı varya; Neşeliolki’ yi bi erkek çocuk ismi sanırdım 🙂
sonra sinekleri yakalayıp kibrit kutusuna canlı canlı koyup kutuyu sallayarak onları bayıltıp kedinin sütüne dökerdik. tabi kedi bizim kadar cani değil onları yemezdi 🙂 cahillik şimdi karıncaya bile kıyamıyoruz
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.