Kur’an hakkında kısa kısa-1

[Anonim]

· Kur’an’ın en yaygın tarifi: Hz. Muhammed(ASM)’e indirilen, mushaflarda yazılı, O’ndan tevatür yoluyla nakledilmiş, okunmasıyla ibadet edilen, beşerin benzerini getirmekten aciz kaldığı ilahi kelamdır.”

Not: Tevatür: Yalan üzere ittifakları mümkün olmayan bir cemaat tarafından nakledilen haber demektir.

· Bu tarifin Arapçası şöyledir: En-Nazmü’l münezzelü alâ Resûlinâ el menkulü anhu tevatürâ.

· Kur’an kelimesi lugat itibarıyla “toplamak” ve “okumak” anlamlarına gelir.

· Kur’an’ın ilk inen ayeti Alak S.96, son inen ayet ise Bakara S. 281. ayet-i kerimedir.

· Bütün olarak ilk inen sure Fatiha, son inen ise Nasr Suresidir.

· Tercih edilen görüşe göre 114 Sureden 93’ü Mekke’de, 21’i Medine’de inmiştir.

· Kur’an ayetlerinin sayısı bir görüşe göre 6666 ise de, asıl kabul gören görüşe göre 6236’dır.

Nafia’ya göre: 6217

Şeybe’ye göre: 6214

Kufe alimlerine göre: 6236

Mısırlılara göre: 6219

Şamlılara göre: 6226

Zemahşeri’ye göre: 6666’dır. Ayetlerinin sayısındaki bu farklı görüşler ayetlerdeki bir eksiklikten değil, ayetleri saymadaki yöntem ayrılığından doğmaktadır. Kimi âlimin tek ayet kabul ettiği uzun bir ayeti, kimi iki ayet saymıştır.

· Kur’an harflerinin sayısı hususunda iki rivayet vardır:

a-325.345

b-325743

Kelime sayısının 77439 olduğunda ittifak vardır.

· Kur’an’ın ilk harekelenmesi hicri birinci yüzyılda Ebul Esved ed-Düeli tarafından, yalnız kelime sonlarına nokta koyularak yapılmıştır. Bunun yararı görülünce geliştirilmiş ve hicri 2. yüzyılın ortalarında büyük gramer bilgini Halil bin Ahmed tarafından bugünkü şekliyle nokta ve hareke konulmuştur.

· Kur’an’a nokta ve hareke konulduktan sonra, ayetleri birbirinden ayırmak için aralarına duraklar konmuştur.

· Bundan başka, ayetlerin çeşitli yerlerinde durak işareti olarak küçük harfler konulmuştur. Bu işaretler büyük Kur’an âlimi Gazneli Ebu’l Fadl Muhammed b. Tayfur Secavendi(ö:1164) tarafından konduğundan bunlara Secavendi işaretleri denmiştir. Başlıcaları:

*Mim; bu işaret bulunan yerde mutlaka durmak gerekir, geçilirse anlam bozulur.

*Tı: Durmak gerekir, geçmek doğru değildir.

*Cim:Durmak geçmeye tercih edilmeli

*Ze: Durmak mümkün olmakla beraber , geçmeyi tercih etmelidir.

*Lamelif:Durmamak gerektiğini, durulursa anlam bozulacağını ifade eder. Nefes yetişmeyip durulursa, geriden almak gerekir. Yalnız bu harf ayet sonunda ise durulduğu zaman geri alınmaz.

*Ayn: Bir konunun ya da kıssanın bitip, yenisinin başladığını bildirir.

Kaynaklar

1-Kur’an-ı Kerim Ve Özellikleri- İsmail Özcan-Şahsi Basım-İst-1985

2-Fetvalar-1- Mehmed Emre-Tekin Kitabevi-Zafer Matbaası-İst-1996

[Anonim]

Allah razı olsun ne güzel bilgiler bunlar hakkıyla okumak nasib eylesin mevlam..

[Yazar]

Yazılar