Mübarek Üstadımızın o cübbeyi kabulü..

[Anonim]

Yine birgün, Mevlana Halid (k.s.) Hazretlerinin Küçük Aşık namında bir talebesinin neslinden mübarek bir hanım,yanında çok senelerden beri muhafaza ettiği Mevlana Hazretlerinin cübbesini, Ramazan-ı Şerifte teberrüken Üstadımızın yanında kalsın diye Feyzi ile gönderir. Üstadımız hemen Emin kardeşimize yıkamak için emrederek, Cenab-ı Hakka şükretmeye başlar. Feyzi’nin hatırına, “Bu hanım, benim ile yirmi gün için gönderdi. Üstadım neden sahip çıkıyor?” diye hayretler içinde kalır. Sonra o hanımı görür, o hanım Feyzi’ye der ki: “Üstad hediyeleri kabul etmediğinden, bu sûretle belki kabul eder diye öyle söylemiştim. Fakat emanet onundur, canımız dahi feda olsun” der, o kardeşimizi hayretten kurtarır.
Evet, “Mübarek Üstadımızın o cübbeyi kabulü, Mevlana Halid’den sonra vazife-i teceddüd-ü dînin kendilerine intikaline bir alamet telakkî etmesindendir,” derler. Hem de öyle olmak lazım. Çünkü, hadîs-i sahîhte, buyurulmuş. Mevlana Hazretlerinin veladeti bin yüz doksan üç, Üstadımı Hazretlerinin ise bin iki yüz doksan üçtür. Bu hadîsin tam izahı Risale-i Gavsiye’de vardır.

Haşiye
O hanım Asiye’dir.

[Anonim]

Sergerdan;86493 wrote:

Muhakkak Allah, bu ümmet için her yüz sene başında dînini yenileyen bir müceddid gönderir. (Ebu Davud Melahım:1.)

[Yazar]

Yazılar