mücrimin duası

[Anonim]

Bir arzum var İlâhi, izzet-i dergâhından;
Yakın eyle bendeni, nuruna uzak değil.

Rahmetini ne olur, esirgeme kulundan;
Çün adalet edersen, Cennet bana hak değil.

Kıtmir olam kapında, açacağın âna dek;
Yarı yolda dönüp giden, hain alçak değil.

Şu bîvefa ne kadar, dûr olsa da hizmetten;
Sen’in nurun ey vefadar, bana ırak değil.

Doldu kara defterim, günah üstüne günah;
Sevap defterim bomboş, belki bir yaprak değil.

Her mevsim tekrar ile, bozsam da ben ahdimi;
Mümbittir Sen’in ümit iklimin, kurak değil.

Kızardı ufuklar, eyyam bir guruba kaydı;
Görünen o kızıllık, sanma ki şafak değil.

Hile-i şeyâtînden, sıyanet kıl Ya Hafîz!
Hayreyle encamı, Lehebvari helâk değil.

Yitip gitsin razıyım, yeter ki mezarımdan,
Kardelenler yükselsin, habbe-i nifak değil.

Sermedi bir deryadır, coşup gelen rahmetin;
Akıp akıp kuruyan, küçücük ırmak değil.

İsyan deryasına ben, dalsam her gün yeniden;
Zerre miktar affından, ümidim ırak değil.

Çıktım ebed yoluna, saf tutan omuzlarda;
Nurun olsun kefenim, soğumuş toprak değil.

Ben bir abd-i âcizim; Sen, Sultan-ı Ekber’sin;
Rızan olsun makamım, ebedî firak değil.

[Anonim]

Çıktım ebed yoluna, saf tutan omuzlarda;
Nurun olsun kefenim, soğumuş toprak değil.

Ben bir abd-i âcizim; Sen, Sultan-ı Ekber’sin;
Rızan olsun makamım, ebedî firak değil.

Allah razı olsun…

[Yazar]

Yazılar