Mü’min Dâimâ Allah’ı Zikretmeli

[Anonim]

Mü’min Dâimâ Allah’ı Zikretmeli

Cenâb-ı Hak bir âyet-i kerîmede şöyle buyurur:
“Ey iman edenler! Allah’ı çokça zikredin! O’nu sabah akşam aralıksız tesbih edin!”
(Ahzâb, 41-42)

Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- bir hadîs-i şerîflerinde şöyle buyurmuşlardır:
“Allah’ı unutarak lüzumsuz konuşmalara dalmayın. Çünkü Allah’ı unutarak çokça konuşmak kalbi katılaştırır. Allah’tan en uzak olan kimse ise kalbi katı olandır.”
(Tirmizî, Zühd, 62/2411. Ayrıca bkz. Muvatta’, Kelâm,

Abdullah bin Büsr -radıyallahu anh- anlatıyor:

İki bedevî, soru sormak üzere Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’e geldi. Birisi:

“–Ey Allah’ın Rasûlü! İnsanların hangisi daha hayırlıdır?” diye sordu.

Allah Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem- :

“–Ömrü uzun, ameli de sâlih olandır” buyurdu.

Diğeri de:

“–Ey Allah’ın Rasûlü! İslâm’ın hükümleri çoğaldı, bana öyle bir amel söyle ki, ona sıkıca yapışayım” dedi.

Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- ona da:

“–Dilin dâimâ Allah’ın zikriyle ıslak olsun!” buyurdu.
(Ahmed, IV, 188; Tirmizî, Deavât, 4/3375)

Hz. Âişe vâlidemizin bildirdiğine göre, biricik örneğimiz Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, Allah Teâlâ’yı her hâlinde zikrederdi.

(Müslim, Hayz, 117; Ebû Dâvûd, Tahâret, 9/18; Tirmizî, Deavât, 9/3384; İbn-i Mâce, Tahâret, 11)

Hz. Ali -radıyallahu anh- de şöyle der:

“Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, Allah’ı zikretmedikçe ne oturur, ne de kalkardı…”
(İbn-i Sa’d, I, 424)

[Yazar]

Yazılar