Peygamber (resül-nebi) kavrami

[Anonim]

“Peygamber” kelimesi Farsça bir kelime olup, haber getiren anlamındadır. Dilimizdeki anlam, Yüce Allah’ın, emir, yasak ve hükümlerini kullarına bildirip açıklamak üzere, insanlar arasından seçip görevlendirdiği elçi demektir.
Kur’an-ı Kerîmde peygamber kelimesinin yerine Resûl ve Nebî kelimeleri geçmektedir ki, elçi ve haber getiren anlamındadır. Dînî anlamları bakımından Resûl ile Nebî arasında fark vardır.
Resûl, Allah tarafından kendisine kitap gönderilmiş peygamber demektir.
Nebî, Allah tarafından kendisine kitap gönderilmemiş, fakat önceki peygamberlerin şeriatını tebliğ ile mükellef peygamber demektir. Nebîler de Cebrail aracılığı ile Allah’tan vahiy almışlardır.
İman esaslarından biri de peygamberlere inanmaktır. Peygamberler, Allah’ın seçtiği, eğittiği ve yetiştirdiği insanlardır. İnsan kendi çabaları ile, eğitim ve öğretimi ile peygamberliği elde edemez. Allah, peygamberliği dilediğine verir. Onlar, Allah ile kullar arasında elçilerdir. Yüce Allah’ın, kullarına hak yolu göstermek için gönderdiği ilk peygamber Hz. Adem (a.s), sonuncusu Hz. Muhammet (s.a.v) ve bu ikisi arasında gelip geçen peygamberlerin hepsinin hak olduğuna, Allah tarafından gönderildiğine inanmak farzdır.

[Anonim]

Esselamu aleykum:
Mihrimah kardeşim, diyorsun ki: “Resûl, Allah tarafından kendisine kitap gönderilmiş peygamber demektir. Nebî, Allah tarafından kendisine kitap gönderilmemiş, fakat önceki peygamberlerin şeriatını tebliğ ile mükellef peygamber demektir.“

Oysa Kur’an’da Nebilerden bahsederken, Allah, “Size kitap ve hikmet verdim” buyuruyor(3/81). Ve yine Kur’an’a baktığımızda, “rasul” kavramının geniş tutulduğunu görüyoruz. Bir örnek: “Allah, Meleklerden ve insanlardan rasul seçer..”(22/75) Meleklerden Peygamber var mı? Ve onlara kitap verilmiş mi? Bu durumda bilgilerimizi, Kur’an’ın açık hükümleriyle tashih etmek durumunda değil miyiz?

[Yazar]

Yazılar