Peygamberlerin Son Çaresi: Hicret

[Anonim]

[TABLE=”align: center”]
[TR]
[TD=”bgcolor: #FFFFFF, align: left”]Peygamberlerin Son Çaresi: Hicret

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD=”colspan: 2″]
[TABLE]
[TR]
[TD=”align: left”]
[TABLE=”align: center”]
[TR]
[TD]Cenâb-ı Hak buyuruyor:

“O’na (Mu­ham­med’e) yar­dım et­mez­se­niz, bi­lin ki in­kâr eden­ler, O’nu Mek­ke’den çıkardıkla­rın­da ma­ğa­ra­da bu­lu­nan iki ki­şi­den bi­ri ola­rak Al­lâh O’na yar­dım et­miş­ti. Arkadaşı­na «Üzül­me, Al­lâh bi­zim­le be­râ­ber­dir!»di­yor­du; Al­lâh da O’na se­kî­ne­ti­ni in­dir­miş,görmediğiniz as­ker­ler­le O’nu des­tek­le­miş, in­kâr eden­le­rin sö­zü­nü al­çalt­mış­tı.Al­lâh’ın sö­zü ise, iş­te en yük­sek olan odur. Al­lâh Azîz’dir, Ha­kîm’dir.” (Tev­be, 40)
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD=”align: center”][/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]Rasûlullah (sav) buyurdular:

“Bun­dan böy­le si­zin hic­ret ede­ce­ği­niz şeh­rin, iki ka­ra taş­lık ara­sın­da hur­ma­lık bir yer ol­du­ğu ba­na göste­ril­di.” (Bu­hâ­rî, Ke­fâ­let, 4)
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD=”align: center”]

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]Ebû Be­kir (ra) di­yor ki:
“Biz ma­ğa­ra­da iken müş­rik­le­rin ayak­la­rı­nıgö­rü­yor­dum:
“-Ey Al­lâh’ın Ra­sû­lü, on­lar ayak­la­rı­nın aşa­ğı­sı­na bir ba­ka­cak ol­sa bi­zi mut­la­kâ gö­rür­ler!” dedim.
Bu­nun üze­ri­ne:
“-Ey Ebû Be­kir! Üçün­cü­le­ri Al­lâh olan iki ki­şi hak­kın­da ne en­di­şe­le­ni­yor­sun?”bu­yur­du. (Buhârî, Fe­dâ­ilü’l-As­hâb 2, Me­nâ­kıb 45; Müs­lim, Fe­dâ­ilu’s-Sa­hâ­be 1)
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD=”align: center”]

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]Her Güne Bir Esma-ül Hüsna(Allah’ın En Güzel İsimleri)
el-Cebbâr: Dilediğini zorla yaptırmaya muktedir olan, mutlak iradesini her durumda yürüten, her güçlüğü kolaylaştıran, mahluklarının işleriniıslâh eden; mahluklarının ihtiyaçlarını gideren, yaşama ve rızık sebeplerini sağlayan; kırılanları onaran, eksikleri tamamlayan, düzeni bozulan her şeyi tanzim eden demektir.
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD=”align: center”][/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]Kısa Günün Kârı
Peygamber Efendimiz, Hic­ret’e bü­yük ehem­mi­yet at­fet­miş, Mek­ke’nin fet­hi­ne ka­dar bü­tün müslüman­la­rın Me­dî­ne’ye hic­ret et­me­si­ni is­te­miş­tir. Çün­kü Me­dî­ne dı­şın­da­ki yer­ler kü­für di­yâ­rı idi ve müs­lü­man­la­rın o di­yar­lar­da inanç­la­rı­nı öğ­re­nip ya­şa­ma­la­rı çok zor­du.
[/TD]
[/TR]
[/TABLE]
[/TD]
[/TR]
[/TABLE]
[/TD]
[/TR]
[/TABLE]

[Anonim]

Hicret bir ibadettir.Her ibadette olduğu gibi hicretin de VAKİT şartı vardır.

”Ya’la bin Ümeyye anlatıyor;
Fetih günü ,babam Ümeyye’yi getirip ”Ey Alla’ın Resulu!Babaml hicret şartı üzere bey’at yap dedim” Ama O;
‘Onunla cihad şartı üzerine bey’at yaparım.Hicret zamanı geçmiştir” dedi.

Şimdi hangi ibadetin zamanı?
Bu asırda ne yapılması gerektiğini nasıl anlamalıyız?Ne üzerine biat etmeliyiz?
Bu asrın imamı cevap veriyor;

Bedîüzzaman Said Nursî, çok ilimlerde müstesna birer eser yazabilirdi. Fakat o “Zaman, imanı kurtarmak zamanıdır” demiş ve bütün himmet ve mesaîsini ve hayatını, ulûm-u imaniyenin te’lif ve neşrine hasretmiştir.
Sözler ( 763 )

Nur talipleri de can-ı dilden ittiba etmişler;

Taharri-i hakikat ile ömür geçirir iken mukadderat bu âsi bîçareyi de beş sene evvel Şah-ı Nakşibend Hazretlerinden Muhammed-ül Küfrevî Hazretlerine doğru açılan tarîk-ı Nakşibendîye idhal eylemişti. Sonra muvakkat bir küsuf neticesi olarak yol kaybolmuş, zulmet ve dikenler içinde kalınmış iken nurlu Sözler’inizle zulmetten nura, girdabdan selâmete, felâketten saadete çıktım. اَلْحَمْدُ لِلّهِ هذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّى Ferman buyuruyorsunuz ki: “İmanı kurtarmak zamanıdır.”
عَلَى الرَّاْسِ وَالْعَيْنِ
Barla Lahikası ( 32 )

Yirmisekizinci Mektub’un Yedinci Mes’elesini almazdan evvel, mübarek Sözler’le alâkadar olmayan zevata, defaatle üstadım altı-yedi seneden beri şöyle buyurmaktadır: “Kur’an’ın surları yıkılmıştır. Bütün hücumlar Kur’an’adır. İmanı kurtarmak zamanıdır.” İşte yavaş yavaş bu beyanatın sıhhati, her gözü ve aklı olan mü’min tarafından tasdik edilecek hâdisat zuhur etmektedir, diyordum. Bu mektub, bu bîçare talebenizin Üstadının emirlerini tebliğde sadık olduğunu isbat etmekle beraber, evvelce de arzettiğim vecihle, mektubları almazdan evvel hatırıma gelen, hattâ lisanıma kadar geçen, çok mes’eleler nev’inden olduğuna şübhem olmadığı için, bunu da i’caz-ı Kur’andan addediyorum.
Barla Lahikası ( 88 – 89 )

[Yazar]

Yazılar