- Bu konu 370 yanıt içerir, 51 izleyen vardır ve en son
tarafından güncellenmiştir.
-
Yazılar
-
İşte,iman ve imandaki şuur ve intisab ile ,bu mezkur baki,manevi vücudlara sahip olunabilir.
İman olmazsa,bütün o vücudlardanmahrum olmakla beraber ,zahiri vücudlardan mahrum olmakla beraber,zahiri vücudu dahi onun hakkında ademe ve hiçliğe gider gibi zayi olur…Şualar
Ey İnsanlar!
Fanİ;kisa;faİdesİz ÖmrÜnÜzÜ;bakİ,uzun;faİdelİ;meyvedar Yapmak İstermsİnİz?maden İstemek İnsanİyetİn İktİzasidir.bakİ Hakİkİnİn Yoluna Sarf Edİnİz.o Vakİt Sİzİn ÖmrÜnÜzÜn Dakİkalari Seneler HÜkmÜnde GeÇer.
3. LemadanCehennem olmazsa Cennet de olmaz. Herşey senin küfrünle ademe düşer.
İşte bak: Hüsn-ü sîret ve cemal-i suret ile mümtaz bir zatı görüyoruz ki, elinde muciznüma bir kitab, lisanında hakaik-aşina bir hitab, bütün benî-Âdem’e, belki cin ve inse ve meleğe, belki bütün mevcudata karşı bir hutbe-i ezeliyeyi tebliğ ediyor. Sırr-ı hilkat-i âlem olan muamma-i acibanesini hall ve şerh edip ve sırr-ı kâinat olan tılsım-ı muğlâkını feth ve keşfederek, bütün mevcudattan sorulan, bütün ukulü hayret içinde meşgul eden üç müşkil ve müthiş sual-i azim olan; “Necisin? Nereden geliyorsun? Nereye gidiyorsun?” suallerine muknî, makbul cevap verir
Evet şu güzüran-ı hayat bir uykudur bir rüya gibi geçti şu temsilsiz ömür dahi bir rüzgar gibi uçar gider..
“Evet iman kalpte , kafada daimi bir manevi yasakçı bıraktığından , fena meyelanlar histen , nefisten çıktıkça , “Yasaktır.” der , tard eder, kaçırır.”(kaynak : hutbe-i şamiye-65.s.)
Bana, ‘Sen şuna buna niçin sataştın?’ diyorlar. Farkında değilim. Karşımda müthiş bir yangın var. Alevleri göklere yükseliyor. Içinde evlâdım yanıyor, îmânım tutuşmuş yanıyor. O yangını söndürmeye, îmânımı kurtarmaya koşuyorum. Yolda biri beni kösteklemek istemiş de, ayağım ona çarpmış; ne ehemmiyeti var? O müthiş yangın karşısında bu küçük hâdise bir kıymet ifade eder mi? Dar düşünceler, dar görüşler!..
“Beni, nefsini kurtarmayı düşünen hodgâm bir adam mı zannediyorlar? Ben, cemiyetin îmânını kurtarmak yolunda dünyamı da fedâ ettim, âhiretimi de. Seksen küsûr senelik bütün hayatımda dünya zevki nâmına birşey bilmiyorum. Bütün ömrüm harb meydanlarında, esâret zindanlarında, yâhut memleket hapishânelerinde, memleket mahkemelerinde geçti. Çekmediğim cefâ, görmediğim ezâ kalmadı. Dîvân-ı harblerde bir câni gibi muâmele gördüm, bir serseri gibi memleket memleket sürgüne yollandım. Memleket zindanlarında aylarca ihtilâttan menedildim. Defalarca zehirlendim. Türlü türlü hakaretlere mâruz kaldım. Zaman oldu ki, hayattan bin defa ziyâde, ölümü tercih ettim. Eğer dînim intihardan beni menetmeseydi, belki bugün Said topraklar altında çürümüş gitmişti.
__________________
Evet Hakİkİ İmani Elde Eden Adam Kaİnata Meydan Okuyabİlİr
Kalem-i kader, dağ gibi bir ağaçta ne yazmış ise,tırnak gibi meyvesinde dahi dercetmiştir…
Allah’ı sevmek,onun marziyatını yapmaktır. Marziyatı ise en mükemmel bir sürette Zat-ı Muhammediye’de (A.S.M) tezahür ediyor.
bu kainatta görünen bütün güzellikler öyle bir güzelden geliyorki,bu mütemadiyen değişen ve tazelenen kainat,bütün mevcudatiyle ayinedarlık dilleriyle ,o güzelin cemalini tavsif ve tarif eder
ey nefis! boyle ebleh olmamak istersen : Allah namina ver, Allah namina al, Allah namina basla, Allah namina isle, vesselam
lillah, livechillah, lieclillah rızası dairesinde hareket ediniz. o vakit sizin ömrünüzün dakikaları, seneler hükmüne geçer.
hırs, sebeb-i mahrumiyettir; tevekkül ve kanaat ise, vesile-i rahmettir.
nihayetsiz hacat-ı insaniyeyi ihsan edecek, ancak nihayetsiz bir kudret ve muhit bir ilim sahibi olabilir. öyle ise, mabudiyete layık yalnız odur.
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.