risale-i nurlara çalışmak .

[Anonim]

Risale-i Nur’un bir talebesi, Risale-i Nur’a çalışamadığının bir sebebi, derd-i maişetin ziyadeleşmesi olduğunu söyledi.
Biz de ona dedik: Risale-i Nur’a çalışmadığın için derd-i maişet sana şiddetlendi. Çünkü bu havalide her talebe itiraf ediyor ve ben de ediyorum ki, Risale-i Nur’a çalıştıkça, yaşamakta kolaylık ve kalbde ferahlık ve maişette suhulet görüyoruz.

Bizlerle pek çok alâkadar bir zat, çok defa dehşetli şekvâ ediyor ki: “Ben adam olamıyorum, gittikçe fenalaşıyorum, manevi hizmetlerimin neticelerini göremiyorum” diye medet istiyor.
Ona yazıyoruz ki: “Bu dünya darü’l-hizmettir; ücret almak yeri değildir. A’mâl-i sâlihanın ücretleri, meyveleri, nurları berzahta, ahirettedir. O bâki meyveleri bu dünyaya çekmek ve bu dünyada onları istemek, ahireti dünyaya tabi etmek demektir…
Kastamonu Lahikası

[Anonim]

“Bu dünya darü’l-hizmettir; ücret almak yeri değildir. A’mâl-i sâlihanın ücretleri, meyveleri, nurları berzahta, ahirettedir. O bâki meyveleri bu dünyaya çekmek ve bu dünyada onları istemek, ahireti dünyaya tabi etmek demektir…”

Kastamonu Lahikası

ALLAH(C.C.) Razı Olsun,çok ehemmiyetli bir ikaz,kendine getiriyor insanı gerçekten..zaman zaman unuttuğumuz ama hiç bir an unutmamamız gereken en önemli dusturlardan biri !

Bu konu ile ilgili Risale’nin ilgili bölümlerinden konunun devamını getirebilir miyiz ? Bu kısımlara çok ihtiyacımız var.Bu başlıkta toplayalım inşaALLAH.Teşekkür ediyoruz.

[Anonim]

Risaleinura çalismak ne demektir? Ne yapariz da risaleinura çalisiriz?

[Anonim]

Bol bol risale okumak.Sohbetlere katılmak risalelerdeki hakikatlerı hayatımıza tatbik etmek ve yaşamak.Çevremizden başlayarak etrafımızdaki insanlarında istifadesini sağlamak .Sürekli irtabatımızı koparmadan günde 1-2 sayfada olsa okumaya çalışmak.Bu hakikatlerin gönüllerde uyanması,imanımızı taklitten tahkikiye dönüştürmek adına gayret göstermek .Risale-i nurlara çalışmak benim anladığım.

[Anonim]

Allah razi olsun bizar kardes, kisa ve net olarak guzel aciklamissiniz.

Risale i nurlara çalismak deyince ; benim aklima ilk gelen ,üstad hazretlerinin belirledigi risaleinurlarin fiyati geliyor : Yani onu en az 25 kisiye tanitmak, okutturmak.

Saniyen, risalei nurda bi cok yerde, risaleinur namina çalismak derken ; köylerde yazi yazan , henuz okuma yazma bilmeyenlerin bile, onlari cogaltma nesretme cabasi icerisinde olduklarini, bu sekilde risaleinurlara calisildigindan bahsediyor.
Peki gunumuzde risaleinurlarin artik matbaayla cogaltilmasi, yazinin artik gereksiz oldugu manasina gelirmi ?

[Anonim]

@Eclairs 189134 wrote:

Peki gunumuzde risaleinurlarin artik matbaayla cogaltilmasi, yazinin artik gereksiz oldugu manasina gelirmi ?

kısa bi cevap vermek gerekirse, gelmez 🙂

biraz daha uzunca bir açıklama isterseniz eğer, sorunun bir kısmına cevap olacak şekilde bir makaleden alıntı yapalım,

İlk dönemde Osmanlıca yazılan bu eserler 1956’dan itibaren yeni harflerle de basılmaya başlandı. Said Nursi’nin talebelerine gösterdiği hedeflerden biri de Kur’an hattının korunmasıydı. Talebeleri onun bu vasiyetine uyarak eski harfleri bilmeyenler için bir yandan eserleri latin alfabesiyle neşrederlerken bir yandan da bu gaye ile Osmanlıca olarak yazıp okumaya devam ettiler.

RİSALELER İLK GÜNKÜ GİBİ OSMANLICA YAZILIYOR

Divit, mürekkep, kâğıt ve ışıklandırılmış bir masa… Bu tablo hepimizin kafasında nostaljik bir imge oluşturuyor. Risale-i Nur külliyatını bugün Osmanlıca çoğaltanlar için bu tablo bir nostalji değil hayatlarının bir parçası adeta. Bizde buna tanık olmak için Hayrat Vakfı’na gidiyor ve vakfın yönetim kurulu üyesi Ali Kurt ile nurları, yazıyı konuşmaya başlıyoruz. Bediüzzaman Said Nursi’nin Kur’an harflerini muhafaza etmeyi çok önemsediğini anlatarak başlıyor konuşmasına ve nurlardan okuduğu bölümlerle kanıtlıyor bu fikri. Eserlerde Osmanlıca yazıyı muhafaza etmenin talebeliğin en önemli hizmetlerinden biri olarak gösterildiğini söylüyor. Bediüzzaman Said Nursi’nin risalelerin birçok yerinde nurları yazan ve yazdırana dua ettiğini öğreniyoruz.

HEDİYEYE NE HACET, YAZILAR BANA ŞEKERDİR
Risaleler günümüzde Osmanlıca ve latif harfleriyle basılmakla birlikte nur talebelerinden Yazıcılar olarak bilinen ve üstadın en yakın talebelerinden Hüsrev Altınbaşak’ın etrafında toplanan bu grup Osmanlıca yazmaya devam ediyor. Bir fikri anlamanın en iyi yolunun yazarak çalışmak olduğunu hatırlatan Kurt, “Onu yazarak mütalaa ettiğimizde ciddi anlamda istifade ediyoruz. Hazır basılmış eserleri elimizde bulundurduğumuz gibi bir taraftan da kendi yazdığımız kitapları ciltlettiriyoruz, kendi külliyatımızı oluşturuyoruz” diyor. Hayatlarını yazmaya vakfedenler, Said Nursi’nin, sağlığında kimseden hediye kabul etmediğini, “Yazılan risaleler bana şeker hükmüne geçer” dediğini anlatıyorlar. Yaptıkları işi üstadlarının ifadesiyle kalemle ilim tahsil etme olarak tanımlıyorlar.

YAZARKEN, O UFUKTA YÜZÜYORUZ Alttan ışıklandırılmış masalarda Osmanlıca risaleleri yazarak birebir kopyalamak suretiyle herkes kendi külliyatını oluşturuyor. Divit ve mürekkep ile yazılan eserler kopyalama yoluyla çoğaltıldığı için herkesin külliyatı eşit sayfada oluyor. Kullanılan divit uçlarını kendileri imal ediyorlar. Okurken de Osmanlıca okunan Risale-i Nur, yorumlanarak mütalaa yöntemiyle öğreniliyor. Bu yöntem ile hem üstadlarının önemle üzerinde durduğu Kur’an harflerinin muhafazasına çalışırlarken bir yandan da onun bıraktığı mirasa sahip çıkıyorlar. “Yazı yazarken bir yandan da yazdığınız konuyu tefekkür ediyorsunuz, ilminiz artıyor” diyorlar.

YENİ ŞAFAK PAZAR EKİ YAYIN TARİHİ: 04.04.2010

[Anonim]

Allah cc razı olsun

[Yazar]

Yazılar