- Bu konu 6 yanıt içerir, 6 izleyen vardır ve en son
Anonim tarafından güncellenmiştir.
-
YazarYazılar
-
8 Ocak 2011: 10:53 #667133
Anonim
(bismihu)
bugün kendime söylediğim bir söz bu, bir itiraf.
allah’ın bildiğini kuldan saklamaya gerek yok diye düşünüyorum. dün gece bir adam karşısında, ekranda hayat hikayesini izlerken içim parçalandı. defalarca bıçak saplandı kalbime. said nursi hazretlerine karşı bu zamana kadar nefret/sevgi bağlamında hiç yakınlaşmadım. sadece fikirleri üzerinde düşündüm hep. yaşayamadım.
sinema salonunda o koltukta o sahneleri izledikçe kendi içime gömülüyordum. sustum defalarca, gerçekten utandım kendimden. utandım kendi benliğimden. utandım kendi cahilliğimden. yüzüme defalarca tokat indi. ama sustum her defasında o soğuklukta.
işkenceleri karşısında tükendim. kendimi görüyordum aslında perdede, kendimin ne kadar acizlik içinde olduğunu, iç sorguya götürüyordu film, nihayetinde. kayboldum, yoruldum ama yılmamak gerek yok. ‘müslüman’ dik durmalı!
hayıflandım. direnişi, mücadalesi, davasına sadıklığı beni muazzam derecede etkiledi. said nursi hazretlerini sevmeye başlamak gerek, hüsn-ü zan ile hakikat yolunda yolları arşınlamak gerek.
siz de ismini bilmediğiniz bu insana dualarınızda yer açarsanız inşaallah, daha da güzel olacaktır. allah; said nursi hazretlerinden, talebelerinden ve de sizlerden razı olsun.
ne de çok günahım var ey allah’ım! dayanamıyorum. sen affet!
8 Ocak 2011: 11:23 #784068Anonim
:(( bu içten ve samimi yaklaşımınız karşısında da ben kendimde utandım bir önceki konunuza belki hüsn-ü zan ile yaklaşımımdan dolayı kardeşim hakkınızı helal edin..
Bu iş nasip işi kardeş öncelikle bu ön kabulümüz olmalı.. ortada bir hakikat, vardır, bir cevher, bir hazine vardır ama herkes kendi istikakına göre nasipleniyor hatta bazıları eli boş dönüyor..
Ben kendimden örnek vermek istiyorum, bende 1 yıl önceye kadar sizin şuan ki durumunuzdaydım denebilir. Üstada ve Risalelere karşı sempatim vardı saygım vardı ama hep hizmet usulüne kafayı hakmıştım hep eleştirecek bişeyler buluyordum. İnsanları geçipte öze inemiyordum. Mesela bir bal satıcısının satma yöntemine takılıp, insanlara bal yapmağa memur olmuş o muhterem arının balının tadına bakmak istemeyeceksin onda nasibini almayacaksın olacak iş mi.. 🙂 ama ben bunu yapamıyordum işte.. bu tutumum zamanla eserlere karşı soğukluk oluşmuşturmuştu..karşı değildim kesinlikle ama yaklaşamıyordum önyargısız..
Gel gelelim 1 yıl olacak nerdeyse çeşitli vesilelerle bu sefer farklı bir grubun hizmeti ile tekrar yolum kesişti Risalelerle ve ihlas risalesinin ilk derslerde yapılmasının hiketimidir bilmiyorum hani Üstad talebelerinin yanlışlarını üstüne alıyor peşinen özür diliyorya 🙁 o beni kendime getirdi inş 🙁 ve insanlara takılmadan hatta şunuda söyleyim Üstadımızın kendi kişiliğine de takılmadan direk eserlere yöneldim. Zaten mübarekte kendi benliğini eserlerinde eritmiş eserlerde benim hissem yoktur diyor ve bizlerin böyle yapmasını istiyor.. böyle demesi bile hoş kendine hayran burakıyorda 🙂 Bir diğer nokta yıllaarca bu nurlara müştak olmuş abilerimizi/ablalarımız üstada olan bağımlılıkları sevgileri ilk başta biz yenilere aşırı gelebiliyor, anlayamayabiliyoruz abartılı bulabiliyoruz hatta uç noktalara gidersek bir önceki konunuzdaki gibi durumlar ortaya çıkabiliyor malesef.. ama içine girdikçe insan elinde olmadan gönülden bir bağla bağlandığını hissediyor..Sizinde zamanınız henüz gelmemişti belki şimdiye dek öyle düşünün kardeşim.. Risale-i Nurların muhatapları biz günahkarlar değil mi zaten bizler için o filmde bir dirhemi gösterilmiştir “belki” o sıkıntılar o eziyetler çekilmiş.. Yeis’ e düşmeden inş. bir bismihu deyip başlamalı 😉 birde hep şu dikkatimi çekmiştir eleştirel tarzda yaklaşarak başlayanlar yani çok sorgulayan çok soru soranlar çok daha hızlı yol katediyor.. vesselam 🙂
8 Ocak 2011: 11:24 #784069Anonim
Film ile içinize bir tohum atılmış. C.H. gayretleriniz ile o tohumu yeşertebilmenizi nasib etsin. Üstad hz.’lerinin dediğiniz gibi birçok direniş ve mücadeleyle sadakat gösterdiği davasına omuz olabilmenizi nasib etsin inş.
8 Ocak 2011: 11:35 #784071Anonim
Allah hakkınızda hayırlara vesile eylesin. Evet film güzeldi fakat Tarihçei hayat ve Lahikalar ve Şualar filmden daha da etkileyici ve gerçek. Okumamışsanız okumanızı tavsiye ederim hakkında bilginiz olması açısından.
8 Ocak 2011: 11:42 #784072Anonim
@LamElif 230643 wrote:
birde hep şu dikkatimi çekmiştir eleştirel tarzda yaklaşarak başlayanlar yani çok sorgulayan çok soru soranlar çok daha hızlı yol katediyor.. vesselam 🙂
Son kısmında muvaffak olamasakta bu biraz beni anlatıyor 🙂 Aynen bu şekilde girmiş bulunuyorum. Pişman değilim, Allah ayırmasın.
“Benim peşimden gelen pişman olmaz. Pişman olursa benim sırtımın yükü olsun. An şartla ki davaya olan samimiyetinden ve ihlasından tavizvermeye”
Bediüzzaman Said Nursi
8 Ocak 2011: 12:05 #784075Anonim
@LamElif 230643 wrote:
:(( bu içten ve samimi yaklaşımınız karşısında da ben kendimde utandım bir önceki konunuza belki hüsn-ü zan ile yaklaşımımdan dolayı kardeşim hakkınızı helal edin..
Bu iş nasip işi kardeş öncelikle bu ön kabulümüz olmalı.. ortada bir hakikat, vardır, bir cevher, bir hazine vardır ama herkes kendi istikakına göre nasipleniyor hatta bazıları eli boş dönüyor..
Ben kendimden örnek vermek istiyorum, bende 1 yıl önceye kadar sizin şuan ki durumunuzdaydım denebilir. Üstada ve Risalelere karşı sempatim vardı saygım vardı ama hep hizmet usulüne kafayı hakmıştım hep eleştirecek bişeyler buluyordum. İnsanları geçipte öze inemiyordum. Mesela bir bal satıcısının satma yöntemine takılıp, insanlara bal yapmağa memur olmuş o muhterem arının balının tadına bakmak istemeyeceksin onda nasibini almayacaksın olacak iş mi.. 🙂 ama ben bunu yapamıyordum işte.. bu tutumum zamanla eserlere karşı soğukluk oluşmuşturmuştu..karşı değildim kesinlikle ama yaklaşamıyordum önyargısız..
Gel gelelim 1 yıl olacak nerdeyse çeşitli vesilelerle bu sefer farklı bir grubun hizmeti ile tekrar yolum kesişti Risalelerle ve ihlas risalesinin ilk derslerde yapılmasının hiketimidir bilmiyorum hani Üstad talebelerinin yanlışlarını üstüne alıyor peşinen özür diliyorya 🙁 o beni kendime getirdi inş 🙁 ve insanlara takılmadan hatta şunuda söyleyim Üstadımızın kendi kişiliğine de takılmadan direk eserlere yöneldim. Zaten mübarekte kendi benliğini eserlerinde eritmiş eserlerde benim hissem yoktur diyor ve bizlerin böyle yapmasını istiyor.. böyle demesi bile hoş kendine hayran burakıyorda 🙂 Bir diğer nokta yıllaarca bu nurlara müştak olmuş abilerimizi/ablalarımız üstada olan bağımlılıkları sevgileri ilk başta biz yenilere aşırı gelebiliyor, anlayamayabiliyoruz abartılı bulabiliyoruz hatta uç noktalara gidersek bir önceki konunuzdaki gibi durumlar ortaya çıkabiliyor malesef.. ama içine girdikçe insan elinde olmadan gönülden bir bağla bağlandığını hissediyor..Sizinde zamanınız henüz gelmemişti belki şimdiye dek öyle düşünün kardeşim.. Risale-i Nurların muhatapları biz günahkarlar değil mi zaten bizler için o filmde bir dirhemi gösterilmiştir “belki” o sıkıntılar o eziyetler çekilmiş.. Yeis’ e düşmeden inş. bir bismihu deyip başlamalı 😉 birde hep şu dikkatimi çekmiştir eleştirel tarzda yaklaşarak başlayanlar yani çok sorgulayan çok soru soranlar çok daha hızlı yol katediyor.. vesselam 🙂
varsa bir hakkım şayet helal olsun. gelmek istediğim nokta dediklerinizle aynı. bir müslüman okumalı, irdelemeli, takkik-i iman ile ilerlemeli. halamın oğlu sohbet veriyor misal. benden 3 yaş büyük. bir kez gittim yanına. yüzünden nur akıyor maşallah. kendisinden büyük büyük insanlara sohbet ediyor. gıpta ettim kendisine. ilim bizimle olmalı, okumalı, sevmeli. olay sadece film bazında değil, bir süreç diyelim.
8 Ocak 2011: 12:07 #784076Anonim
@HuSeYni 230646 wrote:
Allah hakkınızda hayırlara vesile eylesin. Evet film güzeldi fakat Tarihçei hayat ve Lahikalar ve Şualar filmden daha da etkileyici ve gerçek. Okumamışsanız okumanızı tavsiye ederim hakkında bilginiz olması açısından.
amin, hepimizin inş. sözler, şualar ve mektubat bölümlerinden okumuşluğum var. ama derinlemesine okumak gerek ve bunu islami çerçeve altına alarak yaşamayı bilmek gerek.
8 Ocak 2011: 12:54 #784087Anonim
rabbim yar ve yardımcın olsun kardeşim….
benim can üstadı izlerken özellikle mahkeme işkence ve zindan safhaları dikkatimi çekti ve gözlerimin dolmasına sebep oldu…aklıma şu an zindanda bulunan geçmişte işkencelere maruz kalan şehit edilen,hala içeride bulunan değerli abilerim geldi….
hep işkence haberlerini çektikleri sıkıntıları duyuyorduk ama üstadın şahsında canlı olarak görmek abilerimi daha iyi anlamamı ve üstadımızın yolunun takipçilerinin gerçekten değerli abilermizin olduğunu tahakkuk etttim….rabbim davamdan ayırma üstadın yolundan onun düsturundan ayırma…efendimizin sünnetullahındaN ayırma…..
biz ümmeti islama akletmeyi gerçekleri görmeyi nasip eyle… -
YazarYazılar
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.