Sekizinci Meselenin Bir Hülâsası

[Anonim]

Asa-yı Musa
Birinci Kısım
Meyve Risalesi

Sekizinci Meselenin Bir Hülâsası [6]

Hem her insanın küçük bir dünyası, belki küçük bir cenneti dahi kendi hanesidir. Eğer iman-ı ahret[ahrete iman] o hanenin[evin] saadetinde hükmetmezse, o aile efradı[fertleri], herbiri şefkat ve muhabbet ve alâkadarlığı derecesinde [acı verici] endişeler ve azaplar[büyük sıkıntılar şiddetli acılar] çeker. O cenneti, cehenneme döner veyahut muvakkat[geçici] eğlenceler ve sefahetlerle[zevk,eğlence ve yasak şeylere düşkünlüklerle ] aklını tenvim edip[uyuşturup] uyutur. Devekuşu gibi avcıyı görür, kaçamıyor, uçamıyor. Başını kuma sokar, tâ görünmesin. Başını gaflete[Allah’tan uzaklaşıp nefsin arzularına] sokar, tâ ölüm ve zeval[yok olma] ve firak[ayrılık] onu görmesin. Divanece[deliler gibi,akıl harici], muvakkat[geçici] iptal-i his[hislerin iptali] nev’inden[cinsinden] bir çare bulur. Çünkü, meselâ valide, ruhunu feda ettiği evlâdını daima tehlikelere mâruz gördükçe titrer. Ve pederini ve kardeşini eksik olmayan belâlardan kurtaramayan evlâtlar, daim bir keder, bir korkaklık hisseder. Buna kıyasen, bu dağdağalı[gürültülü,ızdıraplı], kararsız hayat-ı dünyeviyede[dünya hayatında], o mes’ut[mutlu] zannedilen aile hayatı çok cihetlerle saadetini[huzurunu,mutluluğunu] kaybeder. Ve kısacık bir hayattaki münasebet[ilgi,alaka] ve karâbet[yakınlık] dahi, hakiki sadakati[bağlılığı] ve samimî ihlâsı ve garazsız[düşmanca olmayan] bir hizmeti ve muhabbeti[manevi hazzı, aşkı,alakayı] vermez. Ahlâk o nisbette küçülür, belki sukuteder[alçalır]. Eğer âhirete iman o haneye girse, birden ışıklandıracak. Ortalarındaki münasebet[alaka,ilgi] ve şefkat ve karâbet[yakınlık] ve muhabbet[sevgi], kısacık bir zaman ölçüsüyle değil, belki dâr-ı ahrette[öteki dünyaya], saadet-i ebediyede[sonsuz mutluluk diyarı olan ahirette] dahi o münasebetlerin[yakınlığın] devamı ölçüsüyle samimî hürmet eder, sever, şefkat eder, sadakat eder[bağlanır], kusurlarına bakmaz gibi ahlâk yükseklenir. Hakikî insaniyet saadeti o hanede başlar inkişafa[gelişmeye,yerleşmeye].
Bu mânâ dahi hüccetlerle[delillerle] Risale-i Nur’da beyanına binaen[istinaden] kısa kesildi.

[Yazar]

Yazılar