Sen hic kalp kirdinmi?

[Anonim]

ADAM YENİ KAMYONUNA BAKMAK İÇİN EVİNDEN ÇIKTIĞINDA,ÜÇ YAŞINDAKİ OĞLUNUN GAYET MUTLU BİR BİÇİMDE ELİNDEKİ ÇEKİÇLE KAMYONUNUN KAPORTASINI MAHVETTİĞİNİ GÖRMÜŞ.HEMEN OĞLUNUN YANINA KOŞMUŞ VE ÇOCUĞUN ELİNE ÇEKİÇLE VURMAYA BAŞLAMIŞ.BİRAZ SAKİNLEŞİNCE OĞLUNU HEMEN HASTANEYE GÖTÜRMÜŞ.DOKTOR ÇOCUĞUN KIRILAN KEMİKLERİNİ KURTARMAYA ÇALIŞTIYSADA ELİNDEN BİŞEY GELMEMİŞ VE ÇOCUĞUN İKİ ELİNİN PARMAKLARINI KESMEK ZORUNDA KALMIŞ.ÇOCUK AMELİYATTAN ÇIKIP GÖZLERİNİ AÇTIĞINDA,BANDALAJLI ELLERİNİ FARK ETMİŞ VE GAYET MASUM BİR İFADEYLE,”BABACIĞIM, KAMYONUNA ZARAR VERDİĞİM İÇİN ÇOK ÜZGÜNÜM.ÖZÜR DİLERİM “DEMİŞ VE SONRA BABASINA ŞU SORUYU SORMUŞ:PARMAKLARIM NE ZAMAN YENİDEN ÇIKACAK?”BABASI EVE DÖNMÜŞ VE HAYATINA SON VERMİŞ… Birisi masaya süt döktüğünde yada bir bebeğin ağladığını işittiğinizde bu öyküyü hatırlayın.çok sevdiğiniz birine karşı sabrınızı yitirdiğinizi anladığınızda ,önce biraz düşünün.kamyonlar onarılabilir,ama kırılan kemikler ve incinen duygular hiçbir zaman onarılamaz;genellikle kişiyle performansı arasındaki farkı göremeyiz.! İNSAN HATA YAPAR.HEPİMİZ hata yaparız.fakat öfkeyle ve düşünmeden yapılan şeyler,insanı sonsuza kadar rahatsız eder…keşke herzaman sabırlı olmayı başarabilsek değilmi?RABBİM hepimize bu meziyeti versin inşallah. bir abimin dediği gibi:SABIR ALLAH’A GÖNÜLDEN BOYUN EĞENLERE AĞIR GELMEZMİŞ…selam ve dua ile.ALLAHA emanet olun.

[Anonim]

Allah razı olsun çok güzel bir paylaşımdı.Ama istiğna bir anlık sinirle veya öfkeyle bile olsa insan bu kadar insafsızca hareket edemez bence hemde çocuğuna karşı!Öfke bu
kadar insanı kör edermi?Belkide mal sevgisi ağır basmıştır yani çocuk masaya süt döktüğünde masa örtüme verdiğim kıymetten dolayı sütün bardağını çocuğun kafasında parçalayabilirmi en fazla kaşlarını çatabilirir.hatta ablaın biri çocuğu yemak masasınıın üzerindeki yemekleri örtüyü çekerek döktüğü için önce sinirlenmiş daha sonra temizlerken Allahın kuddüs ismi tecelli ediyor o açıdan bakmış.

[Anonim]

Katregül wrote:

Allah razı olsun çok güzel bir paylaşımdı.

CÜMLEMİZDEN.HOSGELDIN NEREDSIN ABI SEN.

[Anonim]

Hoşbulduk asıl sen nerdesin?

[Anonim]

[Anonim]

Adam yeni kamyonuna bakmak için evinden çıktığında, üç yaşındaki oğlunun gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle kamyonunun kaportasını mahvettiğini görmüş. Hemen oğlunun yanına koşmuş ve çocuğun eline çekiçle vurmaya başlamış. Biraz sakinleşince oğlunu hemen hastaneye götürmüş. Doktor, çocuğun kırılan kemiklerini kurtarmaya çalıştıysa da elinden bir şey gelmemiş ve çocuğun iki elinin parmaklarını kesmek zorunda kalmış. Çocuk ameliyattan çıkıp gözlerini açtığında,bandajlı ellerini fark etmiş ve gayet masum bir ifadeyle, Babacığım,kamyonuna zarar verdiğim için çok üzgünüm.” demiş ve sonra babasına şu soruyu sormuş: “Parmaklarım ne zaman yeniden çıkacak?” Babası eve dönmüş ve hayatına son vermiş…

Birisi masaya süt döktüğünde ya da bir bebeğin ağladığını işittiğinizde bu öyküyü hatırlayın. Çok sevdiğiniz birine karşı sabrınızı yitirdiğinizi anladığınızda, önce biraz düşünün. Kamyonlar onarılabilir, ama kırılan kemikler ve incinen duygular hiçbir zaman onarılamaz; genellikle kişiyle performansı arasındaki farkı göremeyiz. İnsan hata yapar. Hepimiz hata yaparız. Fakat öfkeyle ve düşünmeden yapılan şeyler insanı sonsuza kadar rahatsız eder. Harekete geçmeden önce durun ve düşünün. Sabırlı olun. Anlayış gösterin ve sevin.

[Anonim]

Adam yeni kamyonuna bakmak için evinden çıktığında, üç yaşındaki oğlunun gayet mutlu bir biçimde elindeki çekiçle kamyonunun kaportasını mahvettiğini görmüş. Hemen oğlunun yanına koşmuş ve çocuğun eline çekiçle vurmaya başlamış. Biraz sakinleşince oğlunu hemen hastaneye götürmüş. Doktor, çocuğun kırılan kemiklerini kurtarmaya çalıştıysa da elinden bir şey gelmemiş ve çocuğun iki elinin parmaklarını kesmek zorunda kalmış. Çocuk ameliyattan çıkıp gözlerini açtığında, bandajlı ellerini fark etmiş ve gayet masum bir ifadeyle, “Babacığım, kamyonuna zarar verdiğim için çok üzgünüm.” demiş ve sonra babasına şu soruyu sormuş: “Parmaklarım ne zaman yeniden çıkacak?”Babası eve dönmüş ve hayatına son vermiş.

Birisi masaya süt döktüğünde ya da bir bebeğin ağladığını işittiğinizde bu öyküyü hatırlayın. Çok sevdiğiniz birine karşı sabrınızı yitirdiğinizi anladığınızda, önce biraz düşünün. Kamyonlar onarılabilir, ama kırılan kemikler ve incinen duygular hiçbir zaman onarılamaz; genellikle kişiyle performansı arasındaki farkı göremeyiz. İnsan hata yapar. Hepimiz hata yaparız. Fakat öfkeyle ve düşünmeden yapılan şeyler, insanı sonsuza kadar rahatsız eder. Harekete geçmeden önce durun ve düşünün. Sabırlı olun. Anlayış gösterin ve
sevin.

[Yazar]

Yazılar