Serçe kuşuna yetişemiyorsam,hayattan bu cihetle vazgeçmeli mi?

[Anonim]

Evet, insaniyet İmân ile insaniyet olduğunu, insan ile hayvanın dünyaya gelişindeki farkları gösterir. Çünkü hayvan, dünyaya geldiği vakit, âdetâ başka bir âlemde tekemmül etmiş gibi, istidadına göre mükemmel olarak gelir; yani gönderilir. Ya iki saatte, ya iki günde veya iki ayda bütün şerâit-i hayatiyesini ve kâinatla olan münâsebetini ve kavânîn-i hayatını öğrenir, meleke sahibi olur. İnsanın yirmi senede kazandığı iktidar-ı hayatiyeyi ve meleke-i ameliyeyi, yirmi günde serçe ve arı gibi bir hayvan tahsil eder; yani ona ilham olunur. Demek, hayvanın vazife-i asliyesi taallümle tekemmül etmek değildir; ve mârifet kesb etmekle terakkî etmek değildir; ve aczini göstermekle meded istemek, duâ etmek değildir. Belki vazifesi, istidadına göre taammüldür, amel etmektir, ubûdiyet-i fiiliyedir.(Sözler)

Ve keza, insanın hayat-ı hayvaniyeden aldığı lezzet bir serçe kuşunun lezzeti kadar değildir. Çünkü, insanda hüzün, keder, korku var, onda yoktur. Fakat cihazat, hissiyat, duygular, istidatlar itibarıyla hayvanların en alasından fazla lezzet alır. İnsanın şu vaziyetine dikkat edilirse anlaşılır ki, bu kadar cihazat, bu hayat için olmayıp, ancak bir hayat-ı bakiye için kendisine verilmiştir.(Mesnevi-i Nuriye)

Sen istidad cihetiyle bütün hayvanâtın fevkınde olduğunu ve hayat-ıdünyeviyenin levâzımâtını tedârikte, iktidar cihetiyle, bir serçe kuşuna yetişemediğini biliyorsun. Bundan neden anlamıyorsun ki, vazife-i asliyen hayvan gibi çabalamak değil, belki hakiki bir insan gibi, hakiki bir hayat-ı dâime için sa’y etmektir.(sözler)

Demek ey nefsim! Eğer hayat-ı dünyeviyeyi gâye-i maksad yapsan ve ona dâim çalışsan, en ednâ bir serçe kuşunun bir neferi hükmünde olursun. Eğer hayat-ı uhreviyeyi gâye-i maksad yapsan ve şu hayatı dahi ona vesîle ve mezraa etsen ve ona göre çalışsan, o vakit hayvanâtın büyük bir kumandanı hükmünde ve şu dünyada Cenâb-ı Hakkın nazlı ve niyazdar bir abdi, mükerrem ve muhterem bir misafiri olursun.

[Anonim]

Allah razı olsun sergerdan

[Anonim]

ve hayat-ıdünyeviyenin levâzımâtını tedârikte, iktidar cihetiyle, bir serçe kuşuna yetişemediğini biliyorsun.

Ve keza, insanın hayat-ı hayvaniyeden aldığı lezzet bir serçe kuşunun lezzeti kadar değildi

Hayatı kazanmak,rızık temin etmek açısından serçe kuşunun tek yaptıgı uçmak veya parklara kaldırımlara konmak.İnsanın ise kazancı emegine degmiyor hele hayatın geçici oldugu koşulu altında.Ögretmen doktor muhendis olmak için on beş yirmi sene okumak..Bir yevmiye için akşama kadar çekiç sallamak..Ticaret,esnaflık,memurluk..Hepsi serçenin meslegine göre zahmetli işler.Taifemi temsilen serçeye biz daha çok kazanıyoruz diyebilir miydim?

Serçe kuşu yuva kurmak istese on beş yirmi adet saman çöp yetiyor.İnsanlar ev lazım,eşya lazım diyorlar..

Elbise derdi de yok serçenin,yaz kış tek elbise yetiyor.Suyu da istedigi yerden içiyor.

Daha başka neler olabilir?:)

[Anonim]

Sergerdan;89116 wrote:

Bir yevmiye için akşama kadar çekiç sallamak..
🙂

aynen ondan…

[Anonim]

Sen istidad cihetiyle bütün hayvanâtın fevkınde olduğunu ve hayat-ıdünyeviyenin levâzımâtını tedârikte, iktidar cihetiyle, bir serçe kuşuna yetişemediğini biliyorsun. Bundan neden anlamıyorsun ki, vazife-i asliyen hayvan gibi çabalamak değil, belki hakiki bir insan gibi, hakiki bir hayat-ı dâime için sa’y etmektir.(sözler)

[Yazar]

Yazılar