• Bu konu 1 yanıt içerir, 1 izleyen vardır ve en son Anonim tarafından güncellenmiştir.
1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)
  • Yazar
    Yazılar
  • #645071
    Anonim

      YeşIl Elbise

      Yolda karşılaştığımızda ezan okunuyordu.

      – Gel seni camiye götüreyim,dedim.Bugün Cuma biliyorsun.

      – Sen de benim camiye gitmediğimi biliyorsun, dedi

      – Biliyorum ama, sebebini gerçekten merak ediyorum.

      – Ne bileyim olmuyor işte,dedi.Hem pantolonumun ütüsü bozulup,
      dizleri çıkar diye endişe ediyorum.
      Gayri ihtiyari gülmeye başladım.

      – Herhalde şaka yapıyorsun,bunun için cami terkedilir mi?

      – Ciddi söylüyorum, dedi. Giyimime ve özellikle yeşile düşkün
      olduğumu bilirsin.

      Gerçekten öyleydi. Giydiği birbirinden güzel elbiseleri mutlaka
      yeşilin bir başka tonundan seçer ve her zaman ütülü tutardı.

      – Peki, dedim. Hayatında hiç camiye gitmedin mi?

      – Çocukken dedemle birkaç kere gitmiştim, dedi. Hem o yaşlarda
      dizlerim aşınacak diye herhalde endişe etmiyordum. Fakat artık
      camiye gidebileceğimi zannetmiyorum.

      Söyledikleri beni son derece şaşırtmış ve bu konuyu açtığıma
      pişman etmişti. Daha sonra el sıkışıp ayrıldık. Onunla
      konuşmamızdan 2 ay sonra,kendisinin camide olduğunu söylediler.
      Hemen gittim. Bahçedeki namaz saflarının en önünde duruyordu ve
      üzerinde yine yeşiller vardı.

      Yavaşça yanına yaklaştım ve kısık bir sesle:

      – Hani,dedim. Camiye gelmeyecektin?

      Hiç sesini çıkarmadı. Çünkü musalla taşının üzerinde, yeşil
      örtülü bir tabut içinde yatıyordu.

    1 yazı görüntüleniyor (toplam 1)
    • Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.