Yirmi Beşinci Lem’a – Hastalar Risalesi

[Anonim]

DOKUZUNCU DEVÂ

Ey Hâlıkını tanıyan hasta! Hastalıklardaki elem ve tevahhuş ve korkmak ise, hastalık bazan ölüme vesile olduğu cihetindendir. Ölüm, nazar-ı gaflet ve zâhirî cihetinde dehşetli olduğundan, ona vesile olabilen hastalıklar korkutuyor, telâş veriyor.

Evvelâ bil ve kat’î iman et ki, ecel mukadderdir, tagayyür etmez. Çok ağır hastaların başında ağlayanlar ve sıhhatleri yerinde olanlar ölmüşler, o ağır hastalar şifa bulup yaşamışlar.

Saniyen: Ölüm, sureten göründüğü gibi dehşetli değil.

Eğer Halıkımızı, Yaratıcımızı tanıyorsak; O’nun, Kendisine isyan etmeyen, tabi tuttuğu imtihana boyun eğen, tevekkül eden kullarına zulmetmeyeceğini de bilmemiz gerekir. Ayette buyuruyor ki: “Muhakkak Allah insanlara zerre kadar zulmetmez, ama insanlar kendilerine zulmediyorlar.” 23 Bu ayet ışığında denebilir ki; Zulüm allah’tan kuluna gelmez, kul zulmü kendi kazanır. Ölüme sebebiyet verebilecek bir hastalık gafletle müşahede edildiğinde, çok normaldir ki, insana bir dehşeti yaşatacaktır. Oysa iman şuuru ile bakıldığında ise, -o hastalık her ne kadar ölüme sebep dahi olsa,- ölümün arkasındaki güzellikler, -iman nazarıyla meseleye bakanlar için- o anın dehşetini hiçe indirecektir. Burda asıl bilinmesi gereken ise ecelin mukadder olduğu yani zamanının değişmeyeceğidir. Yukarıda da değinildiği, kendisinden ümit kesilip başında beklenilen öyle hastalar vardır ki; ölümünü bekleyenler ölmüş, ölümü beklenen hasta şifa bulmuş, iyileşmiştir. Demek ölümü beklenen hastanın eceli gelmemiş, hastanın başında bekleyen, çok sağlıklı görünen kişinin eceli gelmiştir. Yani aslında hastalıklar, ölüm için gerçek bir sebep olamaz.

Eninde sonunda bir ölüm olduğuna inanıyoruz Elhamdülillah. Bu ölümün hastalıkla veya başka bir şekilde gelmesi her zaman muhtemeldir. Ve gerçekte ölüm korkulacak bir şey de değildir. Risalelerde çok yerlerde ölümün mahiyetine değinilmiştir. Buna göre inanan bir insan için ölüm;

Çok risalelerde gayet kat’î, şeksiz, şüphesiz bir surette, Kur’ân-ı Hakîmin verdiği nurla ispat etmişiz ki, ehl-i iman için ölüm,

vazife-i hayat külfetinden bir terhistir.
Ağırlaşmış hayat şartları içinden bir kurtuluştur ki, bazı şartlar insana hayattan bin defa daha ziyade ölümü istetmektedir.

Hem dünya meydanındaki imtihanda, talim ve talimat olan ubudiyetten bir paydostur.
Kullukla mükellefiyetin bitişidir, ibadetlerden, imtihandan, paydostur.

Hem öteki âleme gitmiş yüzde doksan dokuz ahbap ve akrabasına kavuşmak için bir vesiledir.

Hem hakikî vatanına ve ebedî makam-ı saadetine girmeye bir vasıtadır.

Hem zindan-ı dünyadan, bostan-ı cinâna bir davettir.
“Dünya mü’minin zindanı, kâfirin cennetidir.” 24

Hem Hâlık-ı Rahîminin fazlından, kendi hizmetine mukabil ahz-ı ücret etmeye bir nöbettir.
Hizmetinin karşılığını alma, dünyadan ahirete gönderdiği meyveleri toplama zamanıdır. Sayısız nimetlere kavuşma anıdır.

Madem ölümün mahiyeti hakikat noktasında budur; ona dehşetli bakmak değil, bilâkis rahmet ve saadetin bir mukaddemesi nazarıyla bakmak gerektir.
Hem ehlullahın bir kısmının ölümden korkmaları, ölümün dehşetinden değildir. Belki daha fazla hayır kazanacağım diye, vazife-i hayatın idamesinden kazanacakları hayrat içindir.

Evet, ehl-i iman için ölüm rahmet kapısıdır, ehl-i dalâlet için zulümat-ı ebediye kuyusudur.

Asıl korkulması gereken ölüm, bir ömür boyu kendisinden haberdar olunmadan, bir anda kapıya gelen ölümdür. allah cümlemizi böyle ölümlerden muhafaza eylesin, amin.

23. Yunus, 44
24. Müslim, zühid: Tirmizi, Zühd:16, İbni Mace, Zühd

[Anonim]

Hastalıklar Müslüman için ölsede rahmettir şifa bulsada rahmettir..
Ebu Hüreyre ve Ebu Said (ra) rivayet ediyor: Resulullah (sas) şöyle buyurmuştur:
“Mü’min kişiye bir ağrı, bir yorgunluk, bir hastalık, bir üzüntü hatta ufak tasa isabet edecek olsa, Allah onun sebebiyle mü’minin günahından bir kısmını mağrifet buyurur.” (Müslim, Birr 52; Tirmizi, Cenaiz 1)

Cabir (ra) rivayet ediyor: Resulullah (sas), Ümmü’s-Saib’in (r. anha) yanına girdi ve:

“Niye titriyorsun, neyin var?” dedi. Kadın, “Humma (sıtma)! Allah belasını versin!” dedi. Aleyhissalatu vesselam da,
“Sakın hummaya sövme! Çünkü, o, insanların hatalarını temizlemektedir, tıpkı körüğün demirdeki pislikleri temizlediği gibi!” buyurdular. Ebu Hureyre (ra) rivayet ediyor: Resulullah (sas) bir hummalıyı ziyaret etmişti. Hastaya: Müjde!
Zira Allah Teala hazretleri diyor ki: “Humma Benim ateşimdir, Ben onu mü’min kuluma musallat ederim, ta ki, ateşten tadacağı nasibini dünyada tatmış olsun.”

[Anonim]

@HuSeYni 151346 wrote:

ALTINCI DEVÂ (HAŞİYE)

Ey dünya zevkini düşünüp hastalıktan ıztırap çeken kardeşim! Bu dünya eğer daimî olsaydı ve yolumuzda ölüm olmasaydı ve firak ve zevâlin rüzgârları esmeseydi ve musibetli, fırtınalı istikbalde mânevî kış mevsimleri olmasaydı, ben de seninle beraber senin haline acıyacaktım. Fakat madem dünya birgün bize “Haydi, dışarı” diyecek, feryadımızdan kulağını kapayacak. O bizi dışarı kovmadan, biz bu hastalıklar ikazatıyla şimdiden onun aşkından vazgeçmeliyiz. O bizi terk etmeden, kalben onu terke çalışmalıyız.

Allah razı olsun..o bizi terketmeden biz onu terketmeliyiz…

[Anonim]

allah ebeden razı olsun

[Anonim]

@iyibeko 186983 wrote:

allah ebeden razı olsun

amin, ecmain inşallah ..
hakkıyla anlayanlardan eylesin ..

[Anonim]

paylaşımınız için haK taala ebeden razı olsun,üstad çok güzel betimlemiş hastalığı,o bir misafirdir görevini yapıp gidecek,ne müthiş bir benzetme…rabbim her daim şükretmeyi unutturmasın inş..

[Anonim]

Hayyy Allah razi olsun cok güzel aciklama yaptiniz ama bu yazi en az 2 ay silmeyiniz insAllah….

[Anonim]

@rabiya 226584 wrote:

Hayyy Allah razi olsun cok güzel aciklama yaptiniz ama bu yazi en az 2 ay silmeyiniz insAllah….

silinmez inşallah mubarek
son mesajlar içinde göremezseniz, sırasıyla aşağıdaki yolu izleyip konuyu bulabilirsiniz

.Ana Sayfa
. Risale-i Nur Okuma ve Anlama
. Risale-i Nur Okuyoruz
. Yirmi Beşinci Lem’a – Hastalar Risalesi

[Anonim]

Allah razi olsun afedersin betimlemis anlami nedir birde israk anlamini aciklarmisiniz….

[Yazar]

Yazılar