Yolumuz açık olsun..

[Anonim]

---

Eskittiğimiz hayatların hüznüyle çoğaldık..sürgün acılarımızla yıprandık..geriye dönüp bakmaktan korktuk..gözlerimizdeki yaşlara meydan okumaktan çekindik.. gerçekleri hep göz ardı ettik..nefesimizin ağırlığıyla zorlaştı kalp atışlarımız..kaçmak istedik kaçtık..kaçtıkça daha da kitlendik yaşanmışlıklara..

Durduramadık..döndük kendi hayatımızın etrafında..hep aynı..farklı bir yanımız yoktu..
Basittik..eskimişliğin bedelini ödüyorduk yaşadıkça..yaşarken hayatımızın son dönüm noktasını karşılayacaktık belki de ruhen yıpranmış..bedenen çökmüş bir halde..

Bizliğin duygusundan yoksunduk artık..hayat ne sunmuşsa önümüze onu kabul etmeye mecburduk..beklentilerimiz yoktu..hayatın ne getireceğiyle değil,ne getirdiğiyle ilgilenir olmuştuk ..yalancı mutluluklara merhaba deyip,burun bile kıvıramıyorduk yaşam denilen kaygıya..biz biz olmaktan çıkıyorduk artık..istemediğimiz hayatların peşinde sürükleniyorduk,elimiz mahkum..yüreğimiz durgun..

Bakıyorduk geriye doğru dönüp çocukluğumuzun masumluğuna..-keşke-leri üstümüze giyiniyorduk çaresizliğin acımasızlığıyla..oynanan oyunların tadına hasret kalmıştık..
Şimdiki oynanan oyunlar kirletiyordu hayatın değer yargılarını..yaşlar yanaklarımızdan usulca süzülürken daha çok kahroluyorduk..daha çok eriyorduk hayatın sokaklarında..

Bazen denizin derinliğinde buluyorduk kendimizi..bazen küçük bir kuşun kanadından bakıyorduk kalleşçe vuranlara..bazen karanlığın sırlarına atıyorduk ruhumuzu,aydınlıktan kaçmak istercesine..ufak bir ışığa tahammülümüz yoktu..karanlıklar her şeyden güvenli deyip takılıyorduk kör noktalarda..

Bir ses uzaklardan gelen bir yakarış..kalkıyoruz ayağa oraya gidiyoruz ses yakın..bu tarafa dönüyoruz ses daha yakınca..diğer tarafa kaçıyoruz ses dibimizde..eller başımızda çılgınca dönüyoruz kendi yüreğimizin etrafında..kurtulamıyoruz sesin esaretinden..
neydi..
neciydi..??
hala ayaktaydık,sesin susturulmasını bekliyorduk acıyı bedenimizde hissederek..ruhumuz can çekişiyordu..anlıyorduk ki vicdanımızın sesiydi bizi yalnız bırakmayan..bize gerçekleri göstermeye çalışan..yeter biri sustursun diye bağırıyorduk ama nafile bizi bizden başka duyan yok..duvarlardan başka bu acizliğe şahit olan yoktu..
beynimizdeki uğultu artıyor,bedenimizin-ruhumuzun yıkılmaması için zor tutuyoruz kendimizi..yaslanıyoruz duvara derin bir nefesin ağırlığını hissediyoruz yabancı sesler beynimizden uzaklaşırken kaosla iç içe..

oldu bittiye gelen yaşamlarımızı hiçe saymak isterken tıkalı kalıyoruz,başaramıyoruz..
hep bir yanımız eksik..hep bir yanımız aramaklı..

sevmek istiyoruz..korkuyoruz sevmekten hak etmiyoruz düşüncesini omzumuzda taşıyarak..
düşünüyoruz sevmek suç mu diye..engel olamıyoruz yüreğimize..sevmeye kalkışıyoruz hiçbir bahanenin arkasına sığınmadan..acı çekeceğimizi bile bile..çektiğimiz acılarla olgunlaşıyoruz!! Çektiğimiz acılarla yenileniyoruz!!

Mutluluğu uzaklarda arayanlardan olmadık..kimisi başucundaki ufacık mutluluğu bile göremezken bunu biz başardık..ufak bir tebessüm mutluluğumuzun işaretiydi..mutlu olmak için mutluluğu uzaklarda aramaya gerek yoktu..yeter ki mutlu olacağım de işte o an görürsün mutluluğun ayak izlerini..
Mutluluğa ulaşmak zor denilen kavramdan ibarettir,önemli olan zoru başarmak değil midir??

Derin bir nefes çekiyoruz ellerimiz yüzümüzde..sesleniyoruz kendimizce ;
hadi kalk..toparlan..
Silkelen..kendine gel..
at üstündeki eskileri..
yeni bir hayata göz kırp..

hadi dene..
olmadı yeniden dene..
yeniden..
hep yeniden..
yeter ki vazgeçme elindekinden..
yılma..

geç kalma yaşanmamışlıklara..saatlerin gecikmesin hadi koş..
yürüdüğün yol da dikenler olsa da dikenlerin arasındaki güle ulaşmak tek çaban olsun..her gittiğin yol seni o güle kavuştursun..beni o güle kavuştursun..
yolun açık olsun..yolum açık olsun..

alıntı..

[Yazar]

Yazılar