Her tercih bir kaybediştir
Ve her kaybediş, bir başlangıç...
Seni seçmiş olduğum şu günlerin anlatılmaz huzurunu yaşıyorum içimde. Eşsin
yüreğime!
Gün be gün çoğalıyorum. Çiçek çiçek açıp, mis oluyorum.
Gönderdiğim rüzgarla seni çağırıyor kokum.
Sevdan başlangıcım olsun istiyorum, sonra ardından üç nokta (...) koymak.
Bir kez daha görüyorum aynalarda parladığını gözlerimin ve yansımamı tüm
gülen gözlerde, sen bilmesen de.
Öyle doymuştum ki hüzne, uzun zaman oldu, değişti mevsimler, özlemişim...
Geceleri dörtgözle bekleyip, yalnızlığımı kovuyorum odamdan, seninle
kalıyorum.
Anlayacağın, korkmuyorum karanlıktan. Ya da oturup ayın üzerine, izliyorum
seni, senden habersiz.
Asırlar geçme doymazmışım gibi geliyor. Gündüzler hiç gelmesin istiyorum.
Döküyorum yapraklarımı, insanları kovamıyorum. Sensizim!
Zaman, eski zaman değil. Saklamaya lüzum yok ellerimin titrediğini, tutmadığını
dizlerimin.
Yüreğimi saklamaya lüzum yok.
Gün gibi aşikar her şey. Gönlümde bir bayram havası, uçurduğum rengarenk
balonları tutamıyor kimse. Herkes anlıyor, senden başka.
Neyim var ki utanılacak? Hiç! Ne mutlu bana.
Bildiğim ve bilmediğim kayıplarımın ardından üzülmediğime şaşmamak lazım.
Hem öyle tokum ki acıya, acıyan yerlerimi çoktan kesip attım.
Seninle yeniden yer bulmayacak nasılsa.
Her şeyin başı inanmak değil mi? İnanıyorum buna.
Başlangıç mı? Çok güzeldir hep. En güzel üç noktası (...) hayatın.
Son başlangıcım sen olsan , keşke!
Ve her kaybediş, bir başlangıç...
Seni seçmiş olduğum şu günlerin anlatılmaz huzurunu yaşıyorum içimde. Eşsin
yüreğime!
Gün be gün çoğalıyorum. Çiçek çiçek açıp, mis oluyorum.
Gönderdiğim rüzgarla seni çağırıyor kokum.
Sevdan başlangıcım olsun istiyorum, sonra ardından üç nokta (...) koymak.
Bir kez daha görüyorum aynalarda parladığını gözlerimin ve yansımamı tüm
gülen gözlerde, sen bilmesen de.
Öyle doymuştum ki hüzne, uzun zaman oldu, değişti mevsimler, özlemişim...
Geceleri dörtgözle bekleyip, yalnızlığımı kovuyorum odamdan, seninle
kalıyorum.
Anlayacağın, korkmuyorum karanlıktan. Ya da oturup ayın üzerine, izliyorum
seni, senden habersiz.
Asırlar geçme doymazmışım gibi geliyor. Gündüzler hiç gelmesin istiyorum.
Döküyorum yapraklarımı, insanları kovamıyorum. Sensizim!
Zaman, eski zaman değil. Saklamaya lüzum yok ellerimin titrediğini, tutmadığını
dizlerimin.
Yüreğimi saklamaya lüzum yok.
Gün gibi aşikar her şey. Gönlümde bir bayram havası, uçurduğum rengarenk
balonları tutamıyor kimse. Herkes anlıyor, senden başka.
Neyim var ki utanılacak? Hiç! Ne mutlu bana.
Bildiğim ve bilmediğim kayıplarımın ardından üzülmediğime şaşmamak lazım.
Hem öyle tokum ki acıya, acıyan yerlerimi çoktan kesip attım.
Seninle yeniden yer bulmayacak nasılsa.
Her şeyin başı inanmak değil mi? İnanıyorum buna.
Başlangıç mı? Çok güzeldir hep. En güzel üç noktası (...) hayatın.
Son başlangıcım sen olsan , keşke!