GÖNÜLSIZIM
Well-known member
Yüreğim!...
Ah Yüreğim!...
Susturulmuş,kıstırılmış,incitilmiş,aldatılmış Yüreğim!...
Ne çok şey yaşadık seninle…Biz seninle ayrılmaz iki dosttuk…En çok sen anladın beni,en çok sen paylaştın…Beraber yaşadık; Hüzünleri,acıları, sevdaları,sevinçleri, yalnızlığı,suskunluğu, yılgınlığı, gözyaşlarını ,ayrılıkları ve terk edilmiş yorgunlukları…
Yıllar ne çok hırpaladı bizi…Üzerimde;Kapana kıstırılmış mahzunluğun sessiz sessizliği var…Bir sessizlik ki kömür karası geceler de rüyalarımıza karabasan gibi çöken…Oysa ki rüyalarımız bizim avuntularımızdı...Oysa ki avuntularımız umutlarımızın bir parçasıydı…
Ya Sevdalar!...Onlar hep acı geldi bize…Hep kalabalık yalnızlıkları yaşadık…Bir yalnızlık ki siyahın en koyu olduğu…Beyazın ise simsiyah karanlıkta bile gözükmediği…
Ne çok şey yaşadık seninle Yüreğim!...Mutluluğu hep uzaktan seyre daldık…O uzaklaştıkça biz bakakaldık…Vuslatı hep içimizde sakladık…Geçip gitti yanımızdan da biz onu yakalayamadık…Hicran kapladı etrafımızı;Bizse hep hayallerde takıldık…
Parmaklıklar ardına hapsedildi sevinçlerimiz… Mahkum edildi sevdalarımız…Kelepçelendi haklı isyanlarımız…Zincire vuruldu eksilmeyen umutlarımız…İşkence gördü kimsesiz gözyaşlarımız…
Ah Be Yüreğim!...Ne çok hüzünlerimizi sakladık mahzun gözlerimizde…Kelimelerimiz sığmadı sığ gönüllere…Gözyaşlarımız bize katık oldu;Onunla karşı koyduk amansız yokluklara…Hapsettik gönül limanımıza yanaşan,fukara kimlikleri…
Sabır dedik;Demlendik…Sevda dedik;Sevindik…Aşk dedik;Kendimizden geçtik…Vuslat dedik;Hep bekledik…Daha var dedik;Hüzünlendik…HAKK dedik;Her daim zikrettik…SEVGİLİ dedik;Dilimize yalnız O(c.c)nu ve Güllerin En
Güzelini(a.s.m)dercettik…Sustuk;SÖYLEDİK…Konuştuk; SUSTUK…
Yüklendik sırtımıza dava yükünü;Yolumuz uzun…Vakit kısa…Bir ışık var uzakta…Şimdi Garip bir Yürek;Işığa doğru yol almakta…Hadi Yüreğim;Gidelim buralardan…ÖLÜM ÇOK YAKINIMIZDA…
HADİ ACELE EDELİM...VUSLAT KALMASIN BAŞKA BAHARA…
Ah Yüreğim!...
Susturulmuş,kıstırılmış,incitilmiş,aldatılmış Yüreğim!...
Ne çok şey yaşadık seninle…Biz seninle ayrılmaz iki dosttuk…En çok sen anladın beni,en çok sen paylaştın…Beraber yaşadık; Hüzünleri,acıları, sevdaları,sevinçleri, yalnızlığı,suskunluğu, yılgınlığı, gözyaşlarını ,ayrılıkları ve terk edilmiş yorgunlukları…
Yıllar ne çok hırpaladı bizi…Üzerimde;Kapana kıstırılmış mahzunluğun sessiz sessizliği var…Bir sessizlik ki kömür karası geceler de rüyalarımıza karabasan gibi çöken…Oysa ki rüyalarımız bizim avuntularımızdı...Oysa ki avuntularımız umutlarımızın bir parçasıydı…
Ya Sevdalar!...Onlar hep acı geldi bize…Hep kalabalık yalnızlıkları yaşadık…Bir yalnızlık ki siyahın en koyu olduğu…Beyazın ise simsiyah karanlıkta bile gözükmediği…
Ne çok şey yaşadık seninle Yüreğim!...Mutluluğu hep uzaktan seyre daldık…O uzaklaştıkça biz bakakaldık…Vuslatı hep içimizde sakladık…Geçip gitti yanımızdan da biz onu yakalayamadık…Hicran kapladı etrafımızı;Bizse hep hayallerde takıldık…
Parmaklıklar ardına hapsedildi sevinçlerimiz… Mahkum edildi sevdalarımız…Kelepçelendi haklı isyanlarımız…Zincire vuruldu eksilmeyen umutlarımız…İşkence gördü kimsesiz gözyaşlarımız…
Ah Be Yüreğim!...Ne çok hüzünlerimizi sakladık mahzun gözlerimizde…Kelimelerimiz sığmadı sığ gönüllere…Gözyaşlarımız bize katık oldu;Onunla karşı koyduk amansız yokluklara…Hapsettik gönül limanımıza yanaşan,fukara kimlikleri…
Sabır dedik;Demlendik…Sevda dedik;Sevindik…Aşk dedik;Kendimizden geçtik…Vuslat dedik;Hep bekledik…Daha var dedik;Hüzünlendik…HAKK dedik;Her daim zikrettik…SEVGİLİ dedik;Dilimize yalnız O(c.c)nu ve Güllerin En
Güzelini(a.s.m)dercettik…Sustuk;SÖYLEDİK…Konuştuk; SUSTUK…
Yüklendik sırtımıza dava yükünü;Yolumuz uzun…Vakit kısa…Bir ışık var uzakta…Şimdi Garip bir Yürek;Işığa doğru yol almakta…Hadi Yüreğim;Gidelim buralardan…ÖLÜM ÇOK YAKINIMIZDA…
HADİ ACELE EDELİM...VUSLAT KALMASIN BAŞKA BAHARA…
