Allah, kâmil-i mutlak olduğundan lizâtihî mahbubdur Allah mûcid, vâcib-ül vücud olduğundan kurbiyetinde vücud nurları, bu’diyetinde adem zulmetleri vardır Allah melce ve mencedir Kâinattan küsmüş, dünya zînetinden iğrenmiş, vücudundan bıkmış ruhlara melce ve mence odur Allah bâkidir, âlemin bekası ancak onun bekasıyladır Allah mâliktir, sendeki mülkünü senin için saklamak üzere alıyor Allah ganiyy-i mugnidir, her şeyin anahtarı ondadır Bir insan Allah’a hâlis bir abd olursa, Allah’ın mülkü olan kâinat, onun mülkü gibi olur Aklı başında olan insan, ne dünya umûrundan kazandığına mesrur ve ne de kaybettiği şeye mahzun olmaz Zira dünya durmuyor, gidiyor İnsan da beraber gidiyor Sen de yolcusun Bak, ihtiyarlık şafağı, kulakların üstünde tulû’ etmiştir Başının yarısından fazlası beyaz kefene sarılmış Vücudunda tavattun etmeye niyet eden hastalıklar, ölümün keşif kollarıdır Maahaza, ebedî ömrün önündedir O ömr-ü bâkide göreceğin rahat ve lezzet, ancak bu fâni ömürde sa’y ve çalışmalarına bağlıdır Senin o ömrü bâkiden hiç haberin yok Ölüm sekeratı uyandırmadan evvel uyan!
(Risale-i Nur Külliyatı’ndan)
(Risale-i Nur Külliyatı’ndan)