NuruAhsen
Sonsuz Temâþâ
Kadının birisi her sabah evinden dışarı çıkar; “Allah’ım verdiğin nimetlere çok şükürler olsun.” der ve içeri girermiş. Bunu duyan ateist komşusu da: “Ne dua edip duruyorsun be kadın? (Hâşâ) Allah yok!” dermiş.
Bu ateist komşu; “Ben bu kadına bir oyun edeyim de görsün bakayım Allah’ı.” demiş. Pazara gidip alışveriş yapmış ve kocaman bir erzak torbasını komşusu dışarı çıkmadan kapısının önüne koymuş.
Kadın dışarı çıkmış ve torbayı görünce çok sevinmiş. Yine mutad duasını ettikten sonra torbayı da alıp tam içeri girecekken komşusu seslenmiş; “Komşu! Komşu! O erzak torbasını sana Allah göndermedi. Ben getirdim ben!” demiş.
Kadın komşusuna hiç aldırış etmeden tekrar duaya başlamış ve; “Allah’ım bana bunca erzakı, üstelik parasını da bu şeytana ödeterek ve ayağıma kadar da getirttirerek ihsan ettiğin için sana hadsiz şükürler olsun.” Demiş ve içeri girmiş.
Bu ateist komşu; “Ben bu kadına bir oyun edeyim de görsün bakayım Allah’ı.” demiş. Pazara gidip alışveriş yapmış ve kocaman bir erzak torbasını komşusu dışarı çıkmadan kapısının önüne koymuş.
Kadın dışarı çıkmış ve torbayı görünce çok sevinmiş. Yine mutad duasını ettikten sonra torbayı da alıp tam içeri girecekken komşusu seslenmiş; “Komşu! Komşu! O erzak torbasını sana Allah göndermedi. Ben getirdim ben!” demiş.
Kadın komşusuna hiç aldırış etmeden tekrar duaya başlamış ve; “Allah’ım bana bunca erzakı, üstelik parasını da bu şeytana ödeterek ve ayağıma kadar da getirttirerek ihsan ettiğin için sana hadsiz şükürler olsun.” Demiş ve içeri girmiş.