BU RESİMLİ LİSTENİN MANASI NE DİYE BİR SORU AKLIMIZA GELEBİLİR..
YA CUNTA YOKSA DİYE BİR CEVAĞ VERSEM NE DERSİNİZ..
PEKİ YA CUNTA VARSA DESEM VE BU RESİMDEKİ LİSTEYE BAKSANIZ ORDA İSMİ GEÇEN GENERALLERİN NEREYE BAĞLI OLDUĞUNU VE ORDUNUN KOMUTA KADEMESİNİN BEL KEMİĞİ OLDUĞUNU SÖYLESEM SİZ NE DERSİNİZ..
CUNTA VAR MI YOKMU..
VARSA NE OLUR YOKSA NE OLUR..?
AKP ve Fethullah Gülen’i Bitirme Planı’nın ordunun en tepesindeki bir cunta tarafından hazırlanmış olduğu ortaya çıkarsa, doğrusu sevineceğim.
Zira, Genelkurmay Başkanı’nın yanı başına kadar sızmış bir cuntanın, demokratik düzeni sekteye uğratmaya çalışmasından, toplumun belli kesimlerini “düşman” sayarak onlar hakkında bir iftira kampanyası yürütmesinden daha kötü olan bir şey varsa, o da bu suç faaliyetine, Genelkurmay Karargâhı’nın bir bütün olarak, emir-komuta zinciri ve üzerine düşen görevi yerine getirdiği inancı içinde karışmasıdır.
Ve maalesef, Taraf’a ulaşan bilgiler, ehven senaryonun değil, “şerrin şerri” olan ihtimalin daha kuvvetli olduğunu düşündürüyor bize.
Burada sığınabildiğimiz tek avuntu, Orgeneral Başbuğ’un bu tür bir faaliyetin emrini vermiş olmasının akla getirilmesini bile “hakaret sayacağını” belirten sözleridir.
Başbuğ açıkça yalan söylemediyse –ki ben bunu yapmadığına inanmak istiyorum, kendi karargâhı üzerindeki suç gölgesinin kalkması için üzerine düşeni yerine getirip “onurlu” bir tavır ortaya koyma imkânı hâlâ var...
Belgenin hazırlanmasına adı karışan istisnasız bütün subaylara, sivil yargı önünde “aklanma” fırsatı sunmak, Başbuğ’un bu imkânı kullanmasının ilk adımıdır.
Başbuğ, böylece “zaaflı” bile olsa, son kertede “erdemli” bir komutan olarak tarihe geçebilir; mâlûm suç belgesinden haberdar edilmesi sonrasında gereğini yapmamış olmasının itibarında yarattığı hasarı bir nebze hafifletebilir.
Hâlihazırda “aklanma” fırsatını kullanmaya en şiddetli biçimde ihtiyacı olan kişi ise sadece suç belgesinin altında ıslak imzası olduğu belirtilen Albay Dursun Çiçek değil...
Genelkurmay İkinci Başkanı olduğu sırada İrticayla Mücadele Eylem Planı’nın hazırlanması emrini vermekle itham edilen Birinci Ordu Komutanı Orgeneral Hasan Iğsız’ın adlî makamlar önünde ifade vermesi, öncelikle şahsının, daha sonra belgeyle ilgisi olmadığını kamuoyuna söylemiş olan Genelkurmay Başkanı’nın ve tabii, bir bütün olarak Genelkurmay Karargâhı’nın güvenilirliğini sürdürebilmesinin en önemli koşuludur.
