Bu kaçıncı gün yokluğunla eş olduğum?Kaçıncı gece kimbilir kanter içinde geçirdiğim...Kaçıncı yokoluş
kaçıncı diriliş...
Unutacaktım...
Unutmalıydım ya belki de...!
OLMADI... U-NU-TA-MA-DIM!
Soğuk duvarlara anlatıyorum şimdi seni
sessizliğe
geceye ... Ve FECRE
gün ağarmadan... Uyuyamadan... Aklımda binbir düşünceyle
yine sana doyamadan.
Seni anlatıyorum...Gözlerinin güzelliğini
duruşunun asaletini ve o GÜNÜ
gezdiğimiz yerleri
mutluluğumuzu anlatıyorum
yüreğime vurduğun mührünü...Ve daha nicesini.... Hissediyor musun?
Seni anlatıyorum...Gözlerinin güzelliğini
[D]Uyuyor musun?
Sen uykunun bilmem kaçınca evresindeyken ben seni düşünmekten bitap [D]ÜŞÜYORUM! Gözlerimin kankırmızılığını gizleyip de geceden, cümlelerimdeki hüzne batıp, içten içe bitiyorum.Hani hissedersin belki diye kapılarımı hep açık tutuyorum.Gel diyorum gel...Habersiz gel, sebepsiz gel, sessiz ya da şahlanarak...
"GEL"
Bekliyorum...
UMUDUN BİTTİĞİ BİR YER YOK BENİM DÜNYAMDA!
Bütün kırılmış dallara rağmen , ufacık bir dala tutunmuş da bekliyor aciz ruhum.Varsın acılara gebe olsun yüreğim
varsın siyahlara mesken olsun biçareliğim...Ama tuttuğum dalı bırakamam
ölüme götürse bile umudum bildiğim...
Bir sen vardın ya yüreğimde
yine bir sen varsın ve HEP OLAKACAKSIN...
Ya sen ya hiç diyemiyor gönül
YA SEN YA DA... SEN...
Ya sen ya hiç diyemiyor gönül
Sensizken
her geçen günüm geçtiğiyle kalmıyor
bir parça götürüyor benden .Ses edemiyorum
kızamıyorum, sövemiyorum ya da savunamıyorum kendimi fütursuzca...
Hayatımın nasılda yavaş yavaş çıkmaza sürüklendiğini izliyorum sadece, çaresizce.
Ama hala ufukta bir GÜNEŞ var, az bir ışık... Bu bile yetiyor nefes almama.
Elindekilerle yetinmeyi bilmeliymiş ya insan öğrendim işte.
Hayatımın nasılda yavaş yavaş çıkmaza sürüklendiğini izliyorum sadece, çaresizce.
Ama hala ufukta bir GÜNEŞ var, az bir ışık... Bu bile yetiyor nefes almama.
Elindekilerle yetinmeyi bilmeliymiş ya insan öğrendim işte.
Susacaktım
susmadı yüreğim...
Ağlıyorum şimdi, tükeniyorum, ama bekliyorum...
"GEL HADİ..."
[D]ÜŞÜYORUM...
[D]UYUYOR MUSUN?