Rûyâma giren nazlı nigâr oldun Efendim
Göğsümde açan gül gibi nâr oldun Efendim
Buz kesti vücûdum kara kışlarda yaşarken
Dünyâmı saran tâze bahâr oldun Efendim
Kuşlar gibi daldan dala beyhûde konardım
Ömrümdeki en doğru karâr oldun Efendim
Vazgeçti gönül yapma çiçek bahçelerinden
Rûhûmda açılmış gülizâr oldun Efendim
Sıyrıldı başım nûr ile pespâye duruştan
Hâlimdeki gül soylu vakâr oldun Efendim
Dünya da sen oldun bana ukbâ da sen oldun
Yusuf Dursunhttp://www.yagmurdergisi.com.tr/yazar_goster.php?yaz_id=11178