Mısır Sultanı Mustansır billah, Kadı Ebu Abdullah’ı, Rum kralına elçi olarak göndermişti. Kral, elçinin şerefine büyük bir ziyafet verdi. Sofrada yemek bittikten sonra, Ebu Abdullah, ekmek kırıntılarını toplayıp yemeye başladı. Kral onun doymadığını sanarak derhal yeni bir sofra hazırlanmasını emretti.
Kadı Ebu Abdullah’a da: “O kırıntıları toplamayı bırak. Sana yeni bir sofra hazırlatıyorum,” dedi.
Ebu Abdullah krala dedi ki: “Ben, Peygamberimizin “sofrada artık kalan kırıntıları toplayıp yiyen kimse ahmaklıktan ve fakirlikten kurtulur” buyurduğunu işittiğimden beri, böyle yapıyorum. Yoksa, sandığınız gibi aç değilim.”
Ebu Abdullah’ın dinine bu bağlılığı, kralın hoşuna gitmişti. Hazine memuruna, derhal ona 1000 altın verilmesini emretti.
Ebu Abdullah bunun üzerine: “Allah Resulü doğru söylemiş. İşte şimdi zengin oldum. Ve hiç kimse benim ahmak olduğumu da söyleyemez,” dedi.
Sofrada lokma artıklarını ve ekmek kırıntılarını çöpe atmayıp yemek, berekete sebeptir. Nimete verilen değerin de bir göstergesidir
Kadı Ebu Abdullah’a da: “O kırıntıları toplamayı bırak. Sana yeni bir sofra hazırlatıyorum,” dedi.
Ebu Abdullah krala dedi ki: “Ben, Peygamberimizin “sofrada artık kalan kırıntıları toplayıp yiyen kimse ahmaklıktan ve fakirlikten kurtulur” buyurduğunu işittiğimden beri, böyle yapıyorum. Yoksa, sandığınız gibi aç değilim.”
Ebu Abdullah’ın dinine bu bağlılığı, kralın hoşuna gitmişti. Hazine memuruna, derhal ona 1000 altın verilmesini emretti.
Ebu Abdullah bunun üzerine: “Allah Resulü doğru söylemiş. İşte şimdi zengin oldum. Ve hiç kimse benim ahmak olduğumu da söyleyemez,” dedi.
Sofrada lokma artıklarını ve ekmek kırıntılarını çöpe atmayıp yemek, berekete sebeptir. Nimete verilen değerin de bir göstergesidir