gün doğarken,
martılara bırakıp denizi
ardımda yaşanmışlık izi
alıp geceyi gitsem diyorum
hüzünlerini insanların,
yalnızlıkları
yüklenip gün ortasında,
terkedip yemi oltasında, cümlemi bitirmeden
alıp heceyi gitsem diyorum
her şeyi, böyle yarım
bırakıp bir ikindi gölgesinde,
çocuk gözlerine bakıp
gözyaşı gibi akıp
alıp bilmeceyi gitsem diyorum
halâ buradaysam
halâ sürüyorsa kaçışım,
gün çekilmişse penceremden,
akşam geceye yaslanırken
gün sularda ıslanırken
alıp düşünceyi gitsem diyorum
İsa YAR