topraktoprak
Talebe
Evvela ilim olmalı
Amel nehrinden dolmalı
İhlas bahrine dalmalı
Bu işe ihtimam gerek (Yahyalılı Hacı Hasan Efendi-ks)
NEDEN İHLAS?
Dünya sevgisi, şöhret ve makam tutkusu, menfaat için yaranma duygusu, alkış ve övgü, desinler diye yapılan her gösteriş bizim ihlasımızı bozar ve elde ettiğimiz manevi kazançlarımızın elimizden uçup gitmesine neden olur. İhlas; Davranışlarımızda Allah (cc)’ın rızasına yönelmek, riya karışmamış samimi (içtenlikle bağlılık, katışıksız ve karşılıksız sevgi, saf ve temiz dostluk) söz ve davranışlardır.
Kur’an’ı Kerim’de Allah inancını özetleyen surenin adının “İhlas Suresi” olması bizi ayrıca düşündürmelidir ki, dejenere olan toplum katmanlarını düzeltmek, kendi değerlerimize sahip çıkarak bağlı kalmak, dürüst olmanın ve kalbimizin de duru ve berrak hale getirmenin bir çabasıdır. Ruhumuzu ihlas bahrine (denizine) daldırmak ve arındırmaktır. İhlas, inancın özüdür, mayasıdır ve gönlü de her türlü kaygılardan temizler.
İHLASI BOZAN BAZI ÖRNEKLER
*)- Patrona, amirine ve aile çevresine yaranmak için namaz kılmak.
*)- Diyet için veya çevresinden utanma duygusundan kaynaklanmış tutulan oruç.
*)- Seyahat etmek veya kartvizitine unvan edinmek için Hacc’a gitmek.
*)- İnsanlara tahakküm etmek, onlardan yararlanmak için, el gördülük zekat vermek.
*)- Evdeki çocuklar üzülmesin, et yesinler ve bayram etsinler diye kurban kesmek.
*)- Çok seviyormuş desinler diye cenazede ağlayıp sızlanmak ve feryat etmek.
Ve buna benzer nice davranışlar…
Niyetin güzel ve sağlam olmayışı ile yapılan davranışların Allah’ın katında hiç bir değeri olamaz. Her türlü çıkarı elde etme ve yararlanma düşüncesi ihlası bozar. Dinde ihlas ise Allah’ü Teala’ya hiçbir şeyi ortak koşmamaktır. İhlas, şeytana pabucu ters giydiren, bütün hile ve desiselerini suya düşüren yüce ahlaktır.
İhlasın çıkış noktası sağlam bir imandır, Allah’a tam bir teslimiyettir. İhlası kazanmanın bir diğer yolu da dünya sevgisini kalbden çıkarıp atmak ve ölüm tefekkürü ile diri kalmaktır. Cenab’ı Allah’ın hiçbir zaman bizim ibadetlerimize ihtiyacı da yoktur. Bir an evvel özümüze dönmeli, kendimize çeki-düzen vermeli ve bilinçli olmalıdır.
Amel nehrinden dolmalı
İhlas bahrine dalmalı
Bu işe ihtimam gerek (Yahyalılı Hacı Hasan Efendi-ks)
NEDEN İHLAS?
Dünya sevgisi, şöhret ve makam tutkusu, menfaat için yaranma duygusu, alkış ve övgü, desinler diye yapılan her gösteriş bizim ihlasımızı bozar ve elde ettiğimiz manevi kazançlarımızın elimizden uçup gitmesine neden olur. İhlas; Davranışlarımızda Allah (cc)’ın rızasına yönelmek, riya karışmamış samimi (içtenlikle bağlılık, katışıksız ve karşılıksız sevgi, saf ve temiz dostluk) söz ve davranışlardır.
Kur’an’ı Kerim’de Allah inancını özetleyen surenin adının “İhlas Suresi” olması bizi ayrıca düşündürmelidir ki, dejenere olan toplum katmanlarını düzeltmek, kendi değerlerimize sahip çıkarak bağlı kalmak, dürüst olmanın ve kalbimizin de duru ve berrak hale getirmenin bir çabasıdır. Ruhumuzu ihlas bahrine (denizine) daldırmak ve arındırmaktır. İhlas, inancın özüdür, mayasıdır ve gönlü de her türlü kaygılardan temizler.
İHLASI BOZAN BAZI ÖRNEKLER
*)- Patrona, amirine ve aile çevresine yaranmak için namaz kılmak.
*)- Diyet için veya çevresinden utanma duygusundan kaynaklanmış tutulan oruç.
*)- Seyahat etmek veya kartvizitine unvan edinmek için Hacc’a gitmek.
*)- İnsanlara tahakküm etmek, onlardan yararlanmak için, el gördülük zekat vermek.
*)- Evdeki çocuklar üzülmesin, et yesinler ve bayram etsinler diye kurban kesmek.
*)- Çok seviyormuş desinler diye cenazede ağlayıp sızlanmak ve feryat etmek.
Ve buna benzer nice davranışlar…
Niyetin güzel ve sağlam olmayışı ile yapılan davranışların Allah’ın katında hiç bir değeri olamaz. Her türlü çıkarı elde etme ve yararlanma düşüncesi ihlası bozar. Dinde ihlas ise Allah’ü Teala’ya hiçbir şeyi ortak koşmamaktır. İhlas, şeytana pabucu ters giydiren, bütün hile ve desiselerini suya düşüren yüce ahlaktır.
İhlasın çıkış noktası sağlam bir imandır, Allah’a tam bir teslimiyettir. İhlası kazanmanın bir diğer yolu da dünya sevgisini kalbden çıkarıp atmak ve ölüm tefekkürü ile diri kalmaktır. Cenab’ı Allah’ın hiçbir zaman bizim ibadetlerimize ihtiyacı da yoktur. Bir an evvel özümüze dönmeli, kendimize çeki-düzen vermeli ve bilinçli olmalıdır.