Ihrak-ı burudetle küle döndüm

[Livza]

​

İHRAK-I BURUDETLE KÜLE DÖNDÜM...

İhrak-ı bürudetle küle döndüm
şah damarımdan nahaber
baidliğin firarisiyim
karibliğin echel-i zalimi​

yok olmak mıdır vuslat
var olmak yoksa hiç kavuşmamak mı
ne varsa yağmalansın
öylece müflis kalmaklığım
ilticaya yol eder beni
dizlerimin üstüne yığılırım

​

ayaz çöllerimde
asay-ı musa kametinde
ma-i zülal bulurum
hızır ilyas olur mekân-ı harabem ​

nar ile yanarım nur-u tebeddüle
vaad edilmiş mağfirete
azami zillet ile mütezellil​

avuçlarımı açarım
umuttan tuyurlar konar dualarıma​

arşa niyet neye kısmet salarım
karanlık gecelerin
müz-iç dalgalarında​

yunustan beter
hut'un yuttuğu adamım ben
şecere-i yaktinden muaf
fırtınanın kırık tahtasıyım
rad'dan kulağının tıkayan benim
havl ve kuvvetine nezir olayım
"ata ile sav-dursun infaz-ı kaza"​

muhkem kalesinin önündeyim hakikatin
hacaletli yüzümle perişan
-o herşeye yakın
-sen herşeyden ona yakın...​

surlar dibindeyim-ey resul
avucunda şakıyan taş olmak için...
gayr alemlerine inbisat eden ruh-u pakin için
tut cürümkar ellerimi...​

ümmeti ümmeti dediğin gibi
menfi müsbet mazhariyetimi
şefkat hullene sarıp
alil bir uzuv mariz bir asır gibi
malik-ül mülk-i sultan-ı zişana
tahiyyat ver beni
o ki ! vermek istemeseydi
istemek vermezdi...

alıntı...
​