Kendini Farkettin mi Hiç?

[ASHAB-I BEDR]

Kendini Farkettin mi Hiç?

Önünde sonu belli olmayan uzun bir Hayat Yolu var ve sen bu yolda sürekli ilerliyorsun, belki de ilerlediğini düşünüyorsun.

Bazı insanlar bu yolda ilerlerken mutsuz olurlar, sen de bu insanlardan biri misin? Eğer bu insanlardan biriysen neden mutsuz olduğunu biliyor musun?

Bugüne kadar hiç potansiyelini ve en önemlisi kendini FARK ETTİN Mİ? Mutluluk ya da mutsuzluğu benimsemek insanın kendi seçim hakkıdır.

Eğer yüreğinizi koyduğunuz ve sevginiz ile kucakladığınız hayat yolunda ilerlerken mutluluğu seçmek istiyorsanız o zaman okumaya devam edin. Eğer bazı insanlar gibi mutsuzluktan vazgeçemeyenlerdenseniz lütfen bundan sonra yazdıklarımı hiç okumayın. Çünkü insan kendine hitap edilen sözlerden hoşlanır ve mutluluk alır.

Şu an da mutlusun diyelim, bu kimin seçimi olurdu?

Tabiî ki kendi seçimin olurdu. Ya mutsuzsan?

O da senin kendi seçimindir. İnsanlar mutluluğu başkalarının sözlerinde aramakla hata yaparlar, oysa mutluluk insanın içinde saklıdır.

Hadi gelin içinizde saklı kalan, yaşamınızdaki büyük ışığı ortaya çıkaralım, mutsuzluğun üzerine mutluluğu kopyalayalım ne dersiniz? Hayat daha çok anlam kazanmaz mı sizce?

Öncelikle yaşadığın şu anı düşün ve kendine neden mutsuzum diye sor. Aldığın cevap iç ses olarak Sen mutsuzluğu seçtinolacaktır. Ya da yaşam koşulları bunu gerektiriyor cevabını alacaksın.

Yaşam şartlarının verdiği zorluklar ve sıkıntılar geçmişinden gelen duyguların değil midir zaten?

Eğer sen Hayat Yolunda ilerlerken, geçmişine takılıp ya da geçmişinden duyduğun pişmanlığını geleceğine taşıyorsan mutsuzluk peşini hiç bırakmayacaktır.

GEÇMİŞİNE DUYDUĞUN PİŞMANLIK, GELECEĞİNDEKİ KAYGILARINDIR

Hadi gel birlikte geçmişteki sıkıntılarına sünger çekip, muhteşem geleceğine doğru yol alalım. Önce bir düşün, sonra aynanın karşısına geçip kendine bak, süz kendini adeta. Ne görüyorsun? Ellerini, ayaklarını, dizkapaklarını, kulaklarını, burnunu, gözlerini ve beynini hissedebiliyor musun şu an?

Peki, yaşamın boyunca bu hissettiklerine hiç teşekkür ettin mi? Evet, evet yanlış okumadın sen kendine yaptığın güzellikler için hiç teşekkür etmedin ama ufak bir hatanda belki de hep kızdın, öfkelendin değil mi? Fark etmediğin potansiyelini de kullanamadın böylece.

Önce kendine teşekkür eder misin şu anda.

Bunu yaparken gözlerini kapat ve sadece kendine odaklan, sonra teşekkür ettiğin her organını hisset ve onlara, Bugüne kadar yanımda olduğunuz için beni muhteşem geleceğime götüreceğiniz için sizlere sonsuz teşekkür ederim diyerek ödüllendir.

Sen sadece Hayat Yolunda ilerlerken ayağın takılmış ve düşmüştün, Ben ise senin elinden tutup tekrar ayağa kaldırmaya çalıştım.

Evet, artık potansiyelini fark edebiliyorsun, şimdi mutluluğa koşarak gideceksin.

YOLUN SEVGİ YOLU VE DAİMA AÇIK OLSUN

Psikoloji-Alıntı-

 

[fzt]

Bir süredir bu konu üzerinde düşünüyordum. Potansiyellerimizi farkedebilmek mutlu olmak için çok önemli. Ama teşekkürü kendimize etmek ya da benim potansiyelim demek tehlikeli görünüyor. Belki kendimize teşekkür etmek yerine Rabbimize bizi bu esmalarına ayine ettiği için teşekkür etmeliyiz. Bir de kontrol tamamen bizim elimizde gibi bir yanılsama var sanki "mutlu olmak bir seçimdir" in altında. Sağlam bir dayanağı olmayan özgüven sanki. İnsanları halden hale değiştiren Allah'tır. Evet iradeye sahibiz ama bir noktaya kadar. Bu tarz kişisel gelişim yazılarının bazı insanlara suçlu hissettirdiğini düşünüyorum. Örneğin depresyon gerçekliği var. Depresyonda bir insan zaten her konuda kendini suçlamaya eğilimlidir. Böyle bir yazıdan sonra "Mutsuz olmam da benim yüzümden" diyerek daha suçlu hissedebilir.
Elbette ki böyle yazılar toplumun daha büyük bir çoğunluğunu oluşturan sağlıklı ruh durumuna sahip insanlar için yazılıyor ve faydalı oluyor. İnsanlar motive oluyor. Bir çok insan bu yazıyı okuyup iyi hissetmiştir. Ben sadece bir süredir üzerinde düşündüğüm bir konu olduğu için düşüncelerimi paylaşmak istedim. Teşekkürler...

 

[ASHAB-I BEDR]

Bir süredir bu konu üzerinde düşünüyordum. Potansiyellerimizi farkedebilmek mutlu olmak için çok önemli. Ama teşekkürü kendimize etmek ya da benim potansiyelim demek tehlikeli görünüyor. Belki kendimize teşekkür etmek yerine Rabbimize bizi bu esmalarına ayine ettiği için teşekkür etmeliyiz. Bir de kontrol tamamen bizim elimizde gibi bir yanılsama var sanki "mutlu olmak bir seçimdir" in altında. Sağlam bir dayanağı olmayan özgüven sanki. İnsanları halden hale değiştiren Allah'tır. Evet iradeye sahibiz ama bir noktaya kadar. Bu tarz kişisel gelişim yazılarının bazı insanlara suçlu hissettirdiğini düşünüyorum. Örneğin depresyon gerçekliği var. Depresyonda bir insan zaten her konuda kendini suçlamaya eğilimlidir. Böyle bir yazıdan sonra "Mutsuz olmam da benim yüzümden" diyerek daha suçlu hissedebilir.
Elbette ki böyle yazılar toplumun daha büyük bir çoğunluğunu oluşturan sağlıklı ruh durumuna sahip insanlar için yazılıyor ve faydalı oluyor. İnsanlar motive oluyor. Bir çok insan bu yazıyı okuyup iyi hissetmiştir. Ben sadece bir süredir üzerinde düşündüğüm bir konu olduğu için düşüncelerimi paylaşmak istedim. Teşekkürler...

Haklısınız,aynen dediklerinize katılıyorum.Fakat,Psikoloji ve Felsefede evrensel bir açı var.Ortada buluşuyor insanlar...Yani kişiler bunu inançlarına ya da benimsedikleri bakış açılarına sığdırıyorlar.

Tabiki,en güzeli ve en güzel ifade şekli Yaradana olan teşekkür...Fakat dediğim gibi,Dünyanın herhangi bir yerinde hiç bir insana Ayet böyle diyor ya da hadis bu yönde uyarıyor denmez.

Çünkü öncelik o şahısların bunu kavraması,anlaması ondan sonra inandığı inanca bağlı kalarak teşekkürünü sunması...Biz bunu dua ile en güzel ifade ediyor ve Esmasıyla bakmaya gayret ediyoruz.Hakikaten de faydalı bir yaklaşım...Adım adım ve yavaş ilerlemek herzaman daha kalıcı ve etkilidir.

“Sana her ne iyilik erişirse Allah’tandır. Sana her ne kötülük gelirse, o da kendi nefsindendir.” (Nisâ Sûresi, 4:79).

Bu ayeti rehber alırsak,gelmesi muhtemel kötülükten uzak duracak nefsi davranışlar bizi mutluluğa itecektir diye düşünüyorum.Yani mutlak seçimler sonuçlara vesile oluyor.

Biz de Teşekkür ederiz...