Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Mustafa Cilasun]

Hangi hançerin sızısı var sine-i yaremde!

​

​

Ne vakit
bir ah etsem​

​

Yüreğimde ki
dinmez sısıyı gönüllere
zerkedip şöyle bir nazar etsem​

​

Gamın halinde ki
nefesin acziyetini ibretle derlesem,
her ecelin selasında serinlesem​

​

Maşşerin vecdini
ruhum ve kalbimde ki haşyetiyle irkilsem,
Rabbime secde edip, kendimden geçsem​

​

Muhammet
beldesidir alem-i kainat​

​

Her zerresine
nüfus etmek isteyen kim, hangi
müddet-i nefsten zuhur ediyor bu kabahat​

​

Akıl sırdır,
ihsana bel bağlayan çağlayandır​

​

Aşkın
ve hakikatin ecriyle
anlam bulan irfandır ​

​

Katleden her kimse
zafiyet içinde tuğyan etmiş zavallı
bir icraatın muhatabıdır masumiyete ne hacet​

​

Ümmet aşkın
sadrından uzaklaştırıldı​

​

Mukallitliğe
amade olan bir statü için
hoyratça harcandı ve kullanıldı​

​

Susma ve dinlemek
adına ne kadar israliyat varsa,
gönüllere bahanelerle aktarıldı​

​

Muhakeme etmek,
akıl yürütmek, fikretmek için
öğrenmek mahkum eden tekebbür ehline kaldı​

​

Onca asır
mapushanelere kimle atıldı​

​

Hak ve hakkaniyet için
iradesinden vazğeçen ülema
niçin horlanıp, harcandı​

​

Batıl adına hüküm
sürmek isteyen isyanlar kimlere hiç
acımadan kıydı, tertip edilerek vurgunlar yapıldı​

​

Peygabber ocağı
ismiyle musemma olan zavallı ocak ​

​

En galiz
haliyle ruh suçladı,
hoca diyerek her masumu dışladı​

​

Devlet, sanki
milletin değil şer için çırpındı​

​

En tabi haklar bile
hakir görülerek, hak olmaktan
çıkartıldı,bahaneler üretilerek şaklabanlık yapıldı​

​

Milletin birliği
ve dirliği nasıl ihale edilip ​

​

Terör ve gasp
pazarlandı,umera ne vakit
millet adına vecde gelip haykırdı​

​

Beni ruhum ve kalbimden
uzaklaştırmak için gönüllü kölelik
başlatıldı, hak miktarı azınlığın tercihi yapıldı​

​

Yarım asrı geçen
bir nefes olarak daha ne söylesem​

​

Ecdadımın
kemiklerini sızlatan bu elim hadiselere
nasıl yazıpta gelecek nesillere hakkınıteslim etsem​

​

Kandırılan nefesleri,
katledilen fikirleri, çıkar uğruna
heba edilen en kutsi değerleri nasıl
kelamın edebiyle gönüllere şehretsem​

​

Gözlerimi kapatmadan,
mezarım açılmadan, defnip için yakınlarımla
ve dostlarımlahemhal etmeden mi göçsem​

​

​

Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

Aşk meydanında şükür etmekten korkma!

​

​

​

Kalbin
sızlarsa sevin yakınma​

​

Ruhun ne vakit
idrakine kapı aralarsa o an
sakın aşkın iksirinden uzak kalma​

​

Gam
neyi davet eder,
zan ne hasmane bir keder,
nasıl bir vecd bu hali ihsan eder uyuma​

​

Çilenin
halinde vuslat vardır ​

​

Feda olmaya
namzet olan hangi
mütmain kuldur, zafiyete sarılma​

​

Ne zaman
bir ezan duyarsan irkil
Ruhun ve vicdanın esinidir ​

​

İdrakin
ve feyzin halinde
tefekküt et ve yeniden diril​

​

Yıllara sari
uyutan bühtandan,
nefsine seslenen avuntudan ​

​

Aklını
ve iradeni zafiyete
uğratan günehtan arileş ve silkin​

​

Ne vakit
acziyet halinde bitiyorsa,
umudunu soldurmaya soyunmuşsa​

​

Muddet-i nefesin
vecdiyle , hakikatin vicdanında
ki diliyle yüzleş ve muhakemeyle irkil​

​

Şayet
gözünden yaş geliyorsa yakınma​

​

Kalbini titreten
bir lahza varsa, taklidin
süretinde ikamet ederek avunma​

​

Hissiyat güzeldir,
insani bir ülfet ve özelliktir, idrakin
ve aklın iradeye ram eyleyen vecdini unutma​

​

Ne vakit
üzülürsen kahırlanma
ve acınma, bahtın bela ahdinde ki
nasip kimden ilga eder sorgula​

​

Dilin her vakit
konuşmasın, sukuta kansın

Her
mevzunun içinde çırpınıp
şekliyet için asla yol aldırmasın​

​

Ruhun
ve kalbin lisanı hüccettir, ​

​

Vicdanın akseden
nidasından esindir, aklın
ve izanın onu ihmale almasın​

​

Eriyen
bir nefes var, ömür kitabı
yazılırken geriye kalan ne var ​

​

Mizan
her vakit halini bekleyen
bir hak, ihmal etmen neye yarar​

​

​

Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

​

​

Kim bilir
belkide divane diyeceksin​

​

Ne kadar
abesle iştigal ettiğime
kanaaat getireceksin​

​

İlmi
ve fikri bakımdan nükseden
tezatları derleyip alay mı edeceksin​

​

Yoksa hiç vakit
ayırmaya değmez diye
es geçip, arayışlara yön mü vereceksin​

​

Kelam etmek
her bakımdan kalbi şehretmeli​

​

Nefsin tazzikiyle
rasgelelik dile gelmemeli,
düşünmenin hak olduğu bilinmeli​

​

İlim
merakın şubesiyse,
akıl ve izanın muvazenesinde
sevk edilmeli, keşkelere ilitfat etmemeli​

​

Ruhun
sahibi belli,
kalbi nazargah kılan Rab ​

​

Ezelin
ve ebedin maliki, fanilik
adına esaret kabul edilmemeli​

​

Din adına
simsarlık yapan
her kimse tahkir edilmeli​

​

Cemaat asabiyeti
ve takiyesinden vazgeçilip,
şeffaflık ilkesi kabullenmeli​

​

Hakimiyet adına
hunharca gasp edilen ne varsa,
alenen ifşa edilip, gereği yerine getirilmeli​

​

Her nefesin
aziz olduğu teslim edilip, hukukundan
bihaber olanlar talim edilip, değerlendirilmeli​

​

Şerri yaptıran
nefstir,nefse hükmeden sinsidir​

​

Hinliğin her türlüsü
nefsi bakımdan iltifat edilen payedir,
ülfet ve faziletten elbette ki aridir​

​

Ruh,
İsmi zülcelalin zatından
bahşedilen hakikattir, ​

​

Kalp
ve irade sahibi adına
muhatap kabul edilen zarafettir​

​

İki yoldan
biri tercih edilmelidir, ​

​

Hangi yolu
tercih edersen, hesabı içinde
haşrolacak hangi mukadderdir​

​

Halini cezbeden
ne varsa öncelikle tefekkür et​

​

Fikrin ve malumatın
olmadan yol alacağını,aklını
ve iradeni nasıl kullanacağını merak et​

​

Süretin
her türlüsüne nazar ederken ​

​

Seni biran
kedere zerkeden lahzanın içinde
kaybolmadan iştişareye müracaat et​

​

Haram
ve heyecan nefsin
cazibesinde ki bühtandır, ​

​

Akla ve izana t
utukluluk yaşatan zandır,
sahibini an, malik olduğun ne varsa ​

​

Emanet
edilmiş olan aşikar
bir fermandır, halinden def et​

​

Delinin aklını
merak etme, alınmıştır​

​

İçinde yaşadığı
ve bahtına akseden belanın
girdabında yol alması saplanmıştır​

​

Ruhu ve kalbi
bakımdan muvazenesi
kaybolmuş bir hicrandır ​

​

İbretin
her halinde tezahür
eden artık masum bir vicdandır​

​

​

Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

İçimi acıtan, yüreği dağlayan bir zaman!

Sukünet
halinde seyrederken
Halin deminde sualerin
dirliğinde ilerlerken dikkatimi çeken


Feryad eden bülbülün,
sessizce ağlayan çocuğun, umudu
solan hicranın figanını düşünürken


Bir başka
zamanı yaşarım,
hüznün ritmine dalarım,
tamburun sesiyle dağlanır kalırım


Her nefes
muradına erişmek ister
Nasibin halinde umutla bekler


Sabrı ve kanaati talim
ederken, sancı çeker, çileyle yüzleşmek
için metanet sahibi olmayı ne kadar diler


Günyüzüne
hasret ümitlerin
bahara erişmesinin sızısını biçer
şevk ve sürura ermek için elhak niyaz eder


Kalbin
inşirah ile yol alması


Sezginin ruhtan
zuhur eden figanı, aklın terbiye
edilmesini, edebin sadrına kanmasını bekler


Ana şefkati,
çocuğun kalbi dili sünnetullahtır


Nisayı
hor gören hangi
nefes olursa sefil ve yobazdır


Kalbinden
bihaber nazardır,
edebe muhtaç bir zavallıdır


Nisa elhak
edep tacı olmalıdır,


Her haline dikkat kesilen
bir vicdan sedasıyla yol almalıdır,
yaşamak için yaşayanlardan olmamalıdır


Gülün
sezgisinde, lalenin
mutmain olmuş halinde

Yaratana
iltica eden her canlının
vecdinde vuslata kanmalıdır


Lalubalilik yapan
hangi nefes olursa uzaklaş


Sırnaşık
ve yılışık nefeslerle
vaktini hoyratça harcama

Ecel
her zaman
ummadığın lahzanın farkında


Heves
hesap edilmeli,
macara içine çeken ne varsa


Endişe ile
dikkat kesilmesli, akıl
ve irade zafiyete terk edilmemeli


Lekeye
maruz kalmış bir kalple emniyet
içinde nefeslenmeye nasıl cüret edilmeli

Aşk
ve sevda adına
katiyyen karalar sürülmemeli


Hemdem olmuş nefesler
ve arif insanlar takip edilmeli


İlminden ve feyzinden
istifade etmek için asla şüpheye
düşülmemeli, iştişareye önem verilmeli


Muhakeme etmeden,
teslim olmak ahmaklıktır


Keşkeler
adına seyranlıktır

Düşünmekiçin izanı
ve vicdanı ihmal etmeden hakikat
adına ne varsa tasadduku için ceht edilmeli


Allahın rızasına
haiz olmak için takiye ve maslahat
zafiyetleri, azimetin önüne geçmemeli,


Zira ruhsat var
diye zorlayan nefes,
kalbinde ihlastan söz etmemeli




Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

Kalbe inen an, ruhun firkati ne yaman!

​

​

​

Zaman
için kalbini lal etme
Ruhun ilzamından nükseden
lahzada ki belaya asla kahretme​

​

Tefekkür
etmeden hissiyatını serdetme,
idrak ve izanınını iradene ram eyle​

​

Azmin halinde ki
ar ile yol al, nefsi adına çırpından
uzak kal, aşkın edebi ihlas ve ecirde​

​

Her nefes ecelin
sadrından bekleyen vakittir​

​

Ömür dirliğinde
yazılan kitabın ibretinden
akseden bir hikayenin kaderidir​

​

Hesap edilmeyen
ne varsa, akıl ve irade adına
seyranlık nefsine heyecan katsada kerihtir​

​

Aşk, iradenin
ve aklın vecdinde ki emeğin meramında
ki feyzdir,rızadan geriye kalan ne vardır​

​

Hasreti çekilmeyen ve sabırla
derlenmeyen umut hevesin süretidir​

​

Ruhun
ve kalbin şirazezi, hakikatin firkati
için iradeni ve azmini bekleyen tercihindir​

​

Nefesi nihayete eren
kim varsa dert etme, ehliyetin ne
demek olduğunu öğren ihmal etme zarurettir​

​

Hal bilgisi azığındır,
istikametin için en kutsi varlığındır, taat ve
ihlastan kalbi edebin halinde en mühim gerekçedir​

​

Tokken
acın halinden söz etme, safahat
içindeyken nefsin tezkiyesinden kal eyleme​

​

Hevesin için
tarumar olurken, keyfin adına
olmadın bahaneleri sıralarken, nefesinin
sahibini unutup, mahcubiyet içinde kal etme​

​

Her
neyin varsa senin değil,
ruhun ve kalbin hangisine kefil,
nefsin ağına düşüp esaret içinde inleme​

​

Kör kuyular vardır,
kimi nazarlar için bazen umuttur, hasreti
çekilen ne varsa ukte olması korkudur, eğlenme​

​

Bazen gönül
kapısı aralanır, sıtkı can o an bağlanır​

​

İnsan
olmak adına çekilen gayretler
ne vakit hakkıyla aranır, hakka kul olmak
için nefes ne zaman aşkın buğusuyla farklılaşır​

​

Nefsin adına ne ekersin,
mislisiyle biçersin, mizan için en mukayyet
bedelsin, arasat ruhunda yaşayan zamandır, ​

​

Kalbin
inşiraha kansın
ilim içinde arlansın, edebin
alinde sevda ne büyük ihsandır, ancak
sabır ve çilenin teslimiyetinde hakkıyla anlaşılır​

​

​

Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

Nefsin için itham etme, vicdanı dinle!

​

​

​

Her ne kadar
insan olmaya çalışsak​

​

Önünü
ve arkasını düşünmeden
yaşamak adına savrulsak​

​

Hiçbir hesabın
lahzasında idrake ve
izana kapı aralamadan uyusak​

​

Keşkeleri hiç
anmasak, nederleri sinemizde
barındırmadan, ruhun vecdiyle durulsak​

​

Edep olmadan,
erdem kalpte barınmaz​

​

Hesabı
olmayan bir akıl, irade
bakımından muhatap alınmaz​

​

Gönül hu derken,
vicdanın maveranın dingin
sedasından bahsederken, izan bozulmaz​

​

Muvazenesi
olmayan bir can, kullluk adına
müsterih olup, kalbi sürur arzına kavuşamaz​

​

Suçlamak,
nefs için hır çıkarmak kerihtir​

​

Kalbi
olmayan herşey, şer için
avdet edilmiş yegane tercihtir​

​

Ruhun lisanı bellidir,
hak ve hakikatin ecrinden
söz eden bereket ve feyzin aşikar dilidir​

​

Düşünmek insan için
ne kadar ulvi bir tercihtir,hakka
kul olmak için mizanın alinden payedir​

​

Zihnini tazelemezsen,
takviye etmeyi bilmezsen​

​

Hangi fikrin
irfanından dem alacak, ruhunu
ve aklını aşkın sadrıyla yaşatacaksın​

​

Utku adına
nasıl bir çığlık atacaksın, cezbeden
bir nefes olmak için mi huzura çıkacaksın​

​

Kırılmış bir aynaya
bakarken, ruhunun ve kalbinin
kitabından ibret mi bulup ağlayacaksın​

​

En yakınını kaybedince,
kalbi sızın dinmiyor her nedense​

​

Sana senden daha
yakın olan kim var, aklının ve kalbinin
iradi tercihine kim sabırla bakar o vakitte​

​

Kurumuş ağaç,
solmuş yaprak, gübresiz toprak nasıl
bir teslimiyetin halinde ki kederdir söyle​

​

Nebadadın
dili var, izanın vecdinde
sessizce açar, tefekkür etmek için
nefesin aklına sukut ederek bakar imrensene​

​

Hangi halde
bulunuyorsan hamdet, hayıflanma​

​

Her vaktin
bir sabahı olduğunu unutma,
verdiğin bela ahdinin sadrında ki kazada​

​

Gül koparılınca,
kalp kırılınca, aklı tutukluk yaşatınca ​

​

Melal
susar,idrak anlamaya
başlar derin bir hüzünle​

​

İnsanı
yaşatmak aslolandır,
kalbi lisanla konuşmak en mühim
sevdadır, nefsi esaret şer adına ne müthiş beladır​

​

​

Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

Halin avariliği ibreti ardır, feyzi nazardır!

​

​

Hangi firhatin
esinine ram olan bir nefessen​

​

Hasreti ve
sabrı sinesinde edebiyle
derleyen azmin emanetçisiysen​

​

Müddet-inefesin
alinde ki hesabın farkıyla
bedelleşen bir zadenin kadrine haizsen​

​

Yüksünme,
çilenin vecdinden yüzçevirme ​

​

Ruhunu
ve kalbini enkazın burukluğuna
terk etme, umut içinde ki ahsensen​

​

Heves
ve his kördür,
hesapsız olan bedeldir​

​

İnsanaklı ve
izanıyla fark edilen bir nefestir,
iradesiyle hürriyete tabi zaferdir​

​

Alimin ilminden,
arifin batının perdesini aralayan
feyzinden dem almak, ne ülvi bir nimettir​

​

Lakin niyetin
ihlasa ram olması, azmin
umudun ilgasında hakikatle buluşması
evla olan bir fazilet ve en tabi suhulettidir​

​

Yusuf kuyuya
atılmışken, ne kadar buruktu​

​

En yakınları
sadakat adına hicrana ve nefsin
meramına ayar olmuş zavallı canlardı​

​

Kalbinde ki mutmainlikte
sıkıntı çekmeyen kim kaldı, ruhunun
sancılarına amade olan hangi babaydı​

​

Züht ve takva
işte o vakit ne kadar manidardı, ​

​

Teslimiyetin
şadında naçar kalan masum bir
sevdanın inşirahından akseden vakıaydı​

​

​

Üşüten zamanda
kime el açmış ve yakarmıştı​

​

Umudun
her lahzasında boynu
bükülmüş ne kadar mahzun bir candı​

​

En yakın ve sadık
başka nasıl vasıflandırıldı ​

​

Vefa ve cefa
nefsin ve iradenin
hüznünden zühur edecek kazasıydı​

​

Bahtını
bekleyen bir hesap vardı,
hiç okunmamış kitabın sayfasında ​

​

ki hikmetin
nasip mısralarından
nükseden ne müthiş bir kelamdı​

​

Garip
ve öksüze yakınlaş,
kalbinin sesiyle ol sırdaş​

​

Akıp
giden bir zaman var,
ruhun hicranından ibret sunan, ​

​

Kalbi aklıyla
yol alan kim varsa ürkme,
zan içinde uzaklaşmak için irkilme,
sualleri derlemekten kaçınma gardaş​

​

Vicdanın
beytullahken
neyle uğraşırsın,
ne kadar kendinle barışıksın ​

​

Muhakeme
yapmaktan ne den sıkılırsın,
nefsin adına bahaneler sığınmayı
bir şey mi sanırsın,mizan nazarıyla halleş​

​

​

Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

Bir kulu mahzun bırakıp umudunu sarsma!

​

​

​

Eğer
kalbi olmayı diliyorsan
His ve hevesin ne demek
olduğunu yakinen kavrıyorsan​

​

Nefsinden
tebarüz eden her ne varsa, izanını
ve iradeni akıl saikiyke derliyorsan​

​

Müteredit olma,
endişe etmek vicdanın ve muvazenen
için bir başka, mizanı yürekte taşıyorsan​

​

Aşk,
halin demi, hakikatin iksiridir​

​

Ruhun
evvel ahirde ki kabulu, nefesin
kadrinde ki hesabın mizan nişanesidir​

​

Sevenden kokma,
aklına mukayyet olmayanla
hemhal içinde bulunma, aşkı nefse adama​

​

Ecelin sessizliğinde,
sabrın suhuletinde, kanaatin
vecdinde ilimsiz kalma, aklın ihtiyacıdır anla​

​

Her kim
asabiyet içindeyse cehlindendir​

​

Nefsin ayan
olan halinde ki gizlenen sürettir,
ibretin tezahürenden kalbini uzaklaştırma​

​

Cani olan,
sadece cana kıyan mıdır,
iradesine teslim edilen her
ne ülfet varsa, vicdanında kutandır​

​

Cahilin
kusuruna bakılmaz,
o vakit akıl ehliyeti niçin dikkate alınmaz ​

​

Zafiyetleri
uğruna heba edilenler hangi
niyetin ve ecrin burukluğundan kurtulmaz​

​

Ruhunun
sessizliğinde haline düşen
ne varsa, anlamak sana düşer unutma​

​

Nasip
ve umut emeğin tekabülü,
niyetin samimiyeti, kalbin feyze dücar
olan hali, huşu içinde ki muradın ihsanıdır​

​

Sinende takiye
varsa, emeline ulaşmak
için nefsini aklın gale alıyorsa​

​

İraden
o an zafiyet zerkedip
vicdanını solduruyarsa bühtandır​

​

Kime el açılır,
kalbin sahibinden neden uzak kalınır ​

​

Rahmetin
ve mağfiretin malikinden
maksat ne kadar saklı kalır,
zan içinde kalbini lekeleme kerihtir​

​

Cennet ve cehennemi
anarken haline yakinen bak​

​

Her ne kadar
hakkıyla hakikatin ve ecrin
sevdasından mahcubiyetimizle uzaklaşsak​

​

Tevbe eden olmalı,
ruhun fikatine el açmalı, kalbi
nazargah kılana hakkıyla yakınlaşıp ​

​

Murat için
gönül kapısı, rızanın vecdiyle aralanmalı,
şayet bu halden uzaksa neye yarar ağlamak​

​

Baki olan kim var,
fanilik niye yüreğine ukte koyar,
yaşlı bir insan ne vakit şefkate kanar ​

​

Sabi olmak
bir vakitte ki ahsendi,
şimdi sessizce geriye bir bak​

​

Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

Ne sayende yaşadım, ne tutkuna adandım!

İnsan kamil olmalı
Ruhunun suhuletinden
nükseden esinle kalbi sürur yaşamalı


Fanilik
adına hiçbir amaç için kul, köle
olmadan özgürlüğün eminliğinde yaşamalı


Akıl ve izan adına
ilimden nasibini alarak, hakikat
sevdası ve ecriyle umutlarını yaşatmalı


Ne kadar üzen yıl varsa
Bir hesap ve bedel karşılığı
düşünülmesen sereserpe abanılsa


Elem ve kederle
hemhal olmuş bir nefes ne kadar
hicrana kansa, yakarmak için nefsiyle avunsa


Yüreği vurgun yer,
hissiyatı tarumar eder,
izanı ve iradesi zafiyetlere dalar, o an
çektiği sancılar ve sızıları duyulmasada


Kahretmek nefsin
ilzamından nükseden hardır


Kalp, edebin
ve naifliğin nezaretinde
sukut ettiren sadakatin nazarıdır


Terbiyeye muhtaç
akıl ve nesf ancak hakikat adına
yol alırsa farktır, ihsandır, ecr-i sadıktır


Vefayı bilmeyen
bir can ne vakit hakkıyla kul olmak
için çırpınacak ve sevdasıyla aklanacaktır


Tadmin olmak
adına ne yaparsan nefsin harlanır


Sabır
ve kanaatin kalbi teskin eden
aşkından uzaklaşırsan, ar halinden uzaklaşır


Nafile yere yutkunmak
ne kadar evladır, mahzun bir nefesin
yüreğinden nükden hüzün kim için sancıdır


Aşk, sadakatin
ve vefanın sülbünden nükseden
esindir, rızay-ı bari adına en ülvi nasiptir


Hastanın haline
nazar ederken nefesin müddetine kan


Seni sen yapan yaratan,
her azanı teslim edip, bir vakte
kadar iradene bırakan için muhakeme yap


Teslimiyetin
bilincin nispetindedir,
ne kadar bilir ve anlarsan o kadar yakınsın
ve tanırsın, inanmak adına saplantıya sığınmazsın


Zan içinde t
evbe edip ihsana yakınlaşamazsın,
düşünmeye ram olmak için çırpınan can


Vesileler ikramdır,
tesadüf inançı bühtandır,kader
ve kaza haline en yakın olan bir sınavdır,


Bildiğin kadar
korkudan uzaklaşırsın, emniyet
içinde yaşarsın merak eden mübarek insan




Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

Gülen yüze itibar etme, inleyen kalbi dinle!

Sukut eden
nefesin fihanı firkattir


Umudun
sessizliğinden nükseden
hicran hangi vakitte açacaktır


Anlaşılmaya
muhtaç olam ihlas, ruhun
ve kalbin aşka ram olan sevdasıdır


Hak bu lahzada
idrakte dirlik bulacaktır, üşüten
zamanın hüznü sürurla ihya olacaktır


Kul ne vakit
çaresizdir, bu minval üzre acizdir


Kalbin inşiraha
tabi değilse, kulluk mecnunun
hülyasında dilegelen hasret-ielemdir


Veli sabrın ilminden,
vicdanın muvazenesinden kanaate
ermiş bir nefestir, rıza için feday-ı namzettir


Fanilik
adına ne varsa, elinin tersiyle iten
ahsen-i bedeldir, vuslat için ceht eden zaferdir


Sevenin kalbi buruktur,
umudu buğulu bir soluktur


İradesine
kefil olmayan bir kul ne vakit
aşkın ilzanımdan feyzeden ülfete maruftur


Hasret
hevesin değil, his umudun payesinden
südur eden şiar değil, kalp ihlasa turaptır


Kul olan,
akıl ve iradesinden mesul olan ahenktir,
hakikatin meyanından dem alan murattır


Heveslerin nefsinden
nüksetmesin, hissin ruhuna elem zerketmesin


Huşu
halin ecrinden serdeten perdedir,
hazz-ı peyedir, vicdanın nidasını hıncın kesmesin


Gönül
ruhun feyzinden beslenir,
kalp o vakit nazargah olmaya amadedir


İrade
aşkın ihsanında demlemeye
muhtaç çaredir, nefse heba edilmesin


Ne zaman yalnız kalırsan,
ruhunun bitap halinde neye muhtaçsan


Kalbininden
nükseden umudu soldurmadan, nefsin
sahibine ram ol, çile o an azmine şevk versin


Öyle biran gelirki,
yitik nefesin halinde ki sefilsin


Tarumar olmuş
bir izanın sahnesinde malup olmuş
çaresiz bir hicransın, sessizliğe çekilirsin


Düşündüren
her ne varsa, varlığın adına o an
yaşamak en veballi bir cenahsa teslim ol
yaratan adına, çekinme zira sen müddet-i nefessin


Hidayet üzre
varlığını ikame etmek adına
tevdi edilmiş cansın, insan ve kul olmak için yarışan
bahtiyar olmak için yarışansın, kendi nefsine rakip olan vicdansın




Mustafa CİLASUN ​

 

[Mustafa Cilasun]

Ömrüm hangi vecdin firkatine kanacak!

​

​

​

Ne kadar yakarsam​

​

Bir ömür
ruhumun sedasıyla
yol alıp aşkı ansam​

​

Kalbimin
firkatine hicranı bıraksam,
gözyaşlarımı nazarlardan saklasam​

​

Nesefin sahibine
muradımı hakkıyla anlatsam,
feyzin ikramıyla ihlas kapısına kapansam​

​

Ruh elbet Rabbini bilir​

​

Kalp
herhalukarda edep
için, vicdanı sarında erir​

​

Akıl ve izan
hidayetin ilgasında dirilir,
azim irade için ne ülfetli berekettir​

​

Nefsin hali bellidir,
teskiye edilmedikçe esir eden
melanettir, aza ve his onun ihanetiyle kederlenir​

​

Aşkı merak et,
sinende yaşatmaya bak​

​

Kul hakka
iltica ederse kabul olur her
murat, vesvese elhak nefsi bir tuzak​

​

Endişeden korkma,
muhakeme etmeden yol alma,
meşveret etmek ne faziletli bir inşirah​

​

Hilmi
halinden eksik etme,
her kim öğüyorsa asla nefsine lütuf görme ​

​

Kalbin
ve ruhun melali Rabbinin
rızasından nüksedecek, odur fark​

​

Meskun bir
mekanda kim barınır​

​

Mekruk alanda
ihsan ve şevk mi aranır, emek
aklın ve azmin niyetine bihakkın sadıktır​

​

Hevesi kırılan,
hissi dağlanan, umutları solan kalbin
vecdinden uzaklaşır, yanlışlarda aranır​

​

Tarumar olmuş
bir gönül ne vakit ayılır, nasip edene
iltica etmek ne zaman halin melalinde ayıplanır ​

​

Muhtaç olan
her nefes şükrün edası
için nasıl bir vesileye muhabbetle bağlanır​

​

İçini burkan
ne varsa, yeis içine dalma​

​

Her külfetin
bir nimet olacağının sabrıyla
yol alıp, vakti için emeğin ecrine koyulsana​

​

Derdi gam olan için vurunma,
iman teslimiyet ister, feda olmak için
ne müthiş değer, kalbini ve ruhunu horlama​

​

Vicdan
ne suhuletli bir mizandır,
ruhun en makbul şirazesidir, kalbin
inşirah dilidir, umutlarını heba edip soldurma​

​

​

Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

Gönlümün ezhar içinde gül-i didarı var yar!

​

​

Hangi lisanın
aksanıyle anlatsam
Gönlümü suhulete erdiren
nazarın vecdiyle halimi anlatsam​

​

Ömrüm
vefa ederse, ruhumun hicran
damlalarını bir bir ifşa edip yazsam​

​

Sırrı melalimle
başbaşa kalsam, firkatini
çektiğim gülü koklasam ve iksiriyle ayılsam​

​

Çare yetmez
sukut ettiren hicrana
Hüznün umutları budarcasına
gark ettiği elem zerkeden sancı var ya​

​

Gurbet elde
hasretin meşk ettirdiği derin
sevdaya, nazar ettiren hülyanın hazzıyla​

​

Burukluk sökün eder,
yutkunmak hangi bedele değer,
geçip giden zaman ruhumu kuşatsa da​

​

Düşünmenin vebali
yoktur, günyüzüne çıkmadıkça​

​

Niyet ihlasa tabi olup,
gönlü nar ile buluşturmadıkça,
hak için can firkatine kanmadıkça​

​

Ne kadar muhlis olursan,
metaneti koruyan kemal-i edeple
yol alırsan, ihsan için hiç yorulmazsan​

​

Gönül kapının
açılmasından korkma ​

​

Nazargah olan kalbinin
vecdinden uzaklaşma,heveslerine kapılıp
umutlarını kurutma, emelin hırsıyla tuhaflaşma​

​

Kendi kendini
tekzip eden kimdir
Ruhunun nidasıyla istikamet
bulan her zaman dikkat kesilir ​

​

Nefsinin
esiri değildir, kalbiyle
ve vicdanıyla hemhal içindedir​

​

Kitab-ı celili
rehberi bilir, efendimizden daha ziyade
sevdiğimiz cehlimizden nükseden emaniyettir​

​

Öte
kim içidir, fani olan kimdir ​

​

Vuslat kimler için
vazgeçilmeyecek müjdenin saadetidir,
muhakeme akıl ve irfan için ne mübarek muhasebedir​

​

Halini
cezbeden kim varsa önce anla
Hevesin tuzağında ki vakti ve belayı
dikkate alarak yitik sahralara savrulma​

​

Ummanın ülfet
bahşeden zarefetini gönlünden
çıkartma, canavarı içinde besleyen derya olma​

​

Akıl niyedir,
irade kimindir,
vicdan senin için ne kadar
mühimdir, nefsin ne olduğu zahir değil midir​

​

Asla ve
kata muhakemeden vazgeçme​

​

Fikir
ve iştişare dirliğin ve birliğin
içindir atin için sakın ihmal etme​

​

Sekülerlik kerihtir,
pağanlık ne elim melanettir,​

​

dünyayı içine alan
ve onunla yaşamaya çalışan nefesin kefili olma,
pişkinlik devasızdır, edepten arileşen nefese iltifat etme​

​

Hazan
ne güzel ibret tablosudur,
umuda gebe korkudur, yeis içinde ​

​

Naçar bir vaziyette ömrünü
tüketme, şevk ve sürur bedelsizdir,
bir tebessümden ne çıkar hasret çekinme​

​

Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

Sevmeden ölmek, umut yaşını söndürmek!

Gönül
bizar olur
Dil suskun kalır,
gözlerden yaş boşalır


Umutları
kurutan an ruhumda
sancı bırakır, nefes daralır


Hal
bitap olur,
şevk azimden uzaklaşır,
merak melül bir şekilde şaşkın kalır


İzan,
anlamak zorundadır
Feraset sinenin melalinden
hiç uzaklaşmamalıdır


İnanmak için
akıl ve vicdan birliği
sağlanmalıdır, yokda zafiyet yaşanır


İdrak kapısı
her vakit rikkatle yol almalı, ibretin
derinliği kalbe serinlik veren ar olmalı


Hevesin
kölesi olmak ne acıdır


Akıl ve irade
sahibi bakımından
kalbe eza veren bühtandır


Sır
hangi vakit eftaldir


Ahengi
olmayan saz çığırtkandır,
her vesilede hak aranmalıdır


Haktan gayri
itibatlı olan ne vardır,süretin hali
zaman ruha sürur bahşeden bir ihsandır


Her sabah
uyanırken tedbir al
Geceden arta kalan ne
varsa sessizce dikkatini sal


Muhasabe
aklın sebebi, muhakeme vicdanı
dahil eden hakikat vecdidir, ibretle yol al


Fani
olman aşikarken,
hergün göçüp giden nefesler
yanındayken, farkı fark eden can ol


Yaratana kul
olmak ne büyük aşktır
Nasip manasında
bahta sunulan en büyük taçtır


Ruhun
ve kalbin mütmain olduğu,
firkatiyle anlam bulduğu kıvançtır


Vuslat
ne müthiş hazdır,
umutlar adına ne latif nazdır,
her taat rızaya bedel olan sevdadır




Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

Sevenin kalbine bak, hevesten ne uzak!

Gönül
aşka amil bir sebildir


Hak için
ceht eden mücbirdir,
sedasına ram firkattir


Ne kadar
harap olsa, feda olmak
için vecde maruf hicrandır


Histen çok uzaktır,
keyfiyeti ne yapacaktır,
ruhuyla barışık bir vivdandır


Ne kadar
melülleşse sabrı ardır


Kanaat
ettiği nispette
vuslata ziyadesiyle yakındır


Çilenin
pervazlarında nefes alan,
süruruna kanan naif efkardır


Şayet
bir har varsa,
gözlerden dökülen
yaşlar niyazsa, kim için nidadır


Hangi
nefes hasreti tanımaz


Ruhunun
derinliklerinde
sessizlik içinde barındırmaz


Umutların
günyüzüne çıkması için
sabırla uyutmaz, nasibine adanmaz


Sadakati ve ihaneti
şehrederek hakikatin
ecriyle nefsini terbiyeye çalışmaz


Heves ne
kadar umulan niyazdır


Nefsin
süretinden nükseden
hüsran için kalbine tavdır


İnsan
hangi gaye uğruna can
taşımaktadır, hesap çok mu uzaktır


Hangi
mazi sayfasını aralarsan,
ruhunda derin bir hicran yaşatacaktır


Kalbi buruk
kimi görürsen ürkme


Sinesinden
nükseden insicamı
sessizlik içinde dinle


Hüzün
buğulu gözlerden süsülür,
sürur saadet adına sevinçtir diye


Bahtını arileştirme,
uman denizlerden müteşekkildir,
kalp söyle kimindir çekinme


Kolların
boş kalsa, umudun açmazsa


Nefesin
tükenmeden yerinme, vakti
ne zaman haline yakındır ağlama


Herşeyin
hayırlara tebdil olması için
yakar vurunma, ah u zara hiç sığınma


Ruhun ve kalbin
Rabbin için vakfedilmeli,
nedamet içinde nefse kılıf geçirilmemeli




Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

Her nefesin bir hesabı var, suskun nidası ar!

Herşey
söylenmiyor
Kalpten sökün etse
bile akıl sır verdirmiyor


Ruhumdan
südur hicran ne vakit
dile geliyor,sessizce düşündürüyor


Heves çırpınsada
muvazene geçit vermiyor,
irade metanette niye direniyor


Kalp
tebessüm ettirir
Nefs kahkaha atırmakmak
için bahane içindedir


Kemaliyet
aklın şirazesi,
ruhun esin zerkeden
edep mizan gerekçesidir


Neyle
iştigal edersen,
ndişe etmeden gönlünü
hasredersen keder seninledir


Talihin elinde
kimse oyuncak olmaz
Çocuğun işvelerinden hesap
sorulmaz, masumiyet suçlu olamaz


Nerde
düğümlenirsen,
sinenin derinliklerini
tefekkür et, kabahatsiz kul durulmaz


Tevbe
kapısı Rabbin
bahşettiği eşiktir, iltica eden kul
için ne ulvi nimettir, uzaklaşılmaz


Velinimetini
tahkir edip yargılama
Hiçbir vakit zatını
bulunmaz kumaşla kıyaslama


Nefs
turap eder,
gönlünü kurutup harap
eyler, pişkinliğe asla vurma


Nice
kitaplar yazılmıştır,
ibretin haznesinden akseden
sessiz bir ağıttır, uzak kalma


Kuşun cilvesine
bir bak, nasıl emek var
Yaprak dalda salınırken
teslimiyetinde ki ibret, kul için fark-ı ar


Toprak
ne müthiş bir hamiyettir,
her nefes için en ülvi ayet olan gerekçedir


Hakikatin
ilgasından, ruhu
mest eden aşk narından
zan edip kararma iksirdir


Hangi hal
ve melal içindeysen
Sabrını zorlayan bir
belanın ahirinde ki namzetsen


Nasıl
huzura erceksin,
kalbini aşikar eylemeden
mi göçmeyi istersin


Her hatanın
bir tevbe kapısı var,
umutları kurutmak ne
büyük yanıştır, çekinme




Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

Nasıl kal edip, sinemi aşikar eyleyeyim!

Yuzüm
yok anlatmaya
Derd-i gamıyla yanmak
için dinmeyen ah u figana


Titreten
narın seraplaşan insicamıyla,
ağlatan hicran yarasıyla


Nasıl
hakkım bilirim,
edepten ari bir nefesim,
ihlas için yitiktir hıçkıran vecdim


Çaresiz
döküldüm yollara


Vesilelerin
sırrından nüksedecek
bilmem ki nedir bahtıma


Sabır azığım,
kanaat sukutum olunca,
nefs çeresizdir hakikat yolunda


İman ne bekler,
azim bahşedilen en büyük değer,
zafiyet ne eker, aşk bağında


Gel diyen
kimdir, neden sessizdir


Dilin
hasretmediği hakikati hal
ancak anlatınca rikkat kesilir


Ruh o vakit
hangi darın ikliminden,
vicdan vaktin mizan dilinden midir


Aşk kalbin nasibi,
ruhun naibi, aklın hakikati
şehreden vecdinden söz eden iradedir


Ne zaman hayıflansan
Nazı hale bulaştırıp hıçkırırsan,
hevesin umut sanırsan


Fani olana
tevessül edip, ruhundan ve
kalbin vecdinden uzak bir cansan


Hiç durma,
yakacak ateş için sızlanma,
inşirahına hasret kaldığın aşkı anlasan


Akılda,
dinde bazen uzaklaşır
Ruhunun aidiyetine vakıf
olmayana hangi vecd yakışır


Müddet-i nefes
aşka muhtactır, aşk hak
ve hakikat adına açılmış kapıdır


Gözyaşı latiftir,
hissiyatına heba etme, kalbi
olmayan her neyse tevessül etme cefadır


Kuşlar gibi tuzağa düşme
Akıl ve iştişareden vazgeçip
sefillik zerkeden heyecana yenilme


Feraset
kalbin nazarından nükseder,
idrak ruhun yetisidir, hangi vakte davet eder


Aman deyip
avuntuyla bilenme,
nefs tatminsizdir, kalbi
lekeleyen sefih bir vakittir, eza biçer


Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

Kalbim yine üzgün, yadım sanki sürgün!

Ne kadar haz alırdım
Sessizliğin iklimine dalar,
hülyaları aralardım


Ufkum için
ne yapardım, fikre muhtaç
izanla sukut eder yanardım


İşaret
taşlarından ne anlardım, henüz
aklı terbiye edilmemiş bir heyecandım


Nezaman
şefkatin sesini duysam
İçim burkulur susardım,
titreyen yüreğime nasıl anlatırdım


Her vakit
hüznün kuşatan hicranında mı
yaşayacaktım, içimi kme açacaktım


Gülmeye
hasret yüzüm,
solmaya amade umudum,
nasıl felaha ulaşacak diye sorardım


Yorgun bir
nefes mecalindeyim
Ne vakit nakşeden izleri
aralasam sanki hüzün sahilindeyin


Ummanın
kuşatan efkarını nasıl şehrederim,
mızrabın ahını anlamayan kederim


Hangi
saza nazar etsem
sinemde kalmış bir ah u zar
hissederim, sukut benimdir neyleyim


Hangi
güzel ismi zikretsem
Nefesin müddetinde ki
mecnun halini şehretmek için irkilsem


Garipliğin
ruhuma zerkettiği hicranı bir
bir ibretle derlesem ve tefekkür etsem


Ötenin
firkatine divane gibi
erişsem, aşktan söz eden
kimse hiç hor görmeden dinlesem


Umudu kuruyan
canına aldırmaz
Can, canana ram ise
hevesin gamından kurtulamaz


Hakikatten
kim anlamaz, nefsini esir
olan haktan yana kefilliğe aldırmaz


İnsan
ruhunun sesidir,
beden elbisesi aşkın firkatine
amadedir, yalanla yol almaz


Haline
yabancı olan nedir, kimdir
Muhakeme etmek için sual
etmeyen nasıl bir hasen-i payedir


İcmali olmayan
herşey eşik için bahanedir,
tafsili için akıl ve azim gereklidir


İradesi olan
kim varsa mizanın sezgisinden
arimidir, hala mağfiret eden söyle kimdir


İçine şüphe
düşerse, gale al cayma


Seni ruhundan
uzaklaştıran hangi
saikse medet umup paralanma


Hiçbir hali
hesapsız sanma,
nefesin müddeti içinde ki
düşeceği sancıyı unutma


Ele bakan,
gözü aranan, dizi tutmayan,
konuşmaktan aciz olan kimse hor görüp somurtma


Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

[FONT=Georgia, Times New Roman, Times, serif]Aşk, ecelin şehrini malik kılan ikramdır! [/FONT]

[FONT=Georgia, Times New Roman, Times, serif] [/FONT]










[FONT=Georgia, Times New Roman, Times, serif]Anlamak
için merak lazım


Ruhun melalinden
ilham alarak kazasına
teslim olmak neden heyacanım


Bakarken
fark etmek, idrakin
kal etmesi kalbim için ne hazin


Yaşamak için
dünyaya teslim olmak
fanilik adına yakınmak en büyük acım


Nefes
müddetin aline teslim


Zaman
yüreğini titretmiyorsa
nedir gam-ı derdin


Hangi
lahzanı kadrinde nefesin
kesilecek, alnından ter dökülecek


Kaval kemiğin
sararıp işaretin alinden
sessizce söz edip, sukuta çekilecek


Nasıl bir kefen
halini bekleyecek, bedenin
çürüyecek, ruhun figan edip bekleyecek


Hiç anlamadan
inanmak olur mu
Nefesi kuşatmayan, sineyi
yakmayan taat sorulur mu


Akıl
ne ile meşguldür,
izan niçin zannına gebedir,
iraden sancıdan kurtulur mu


Kınından çıkan kılıç,
hınçın ve asabın vebalin
harından o an soyutlanıp, arınır mı


Nesnenin kabahati olmaz
Her nefis iradenin ve aklın
sualinden hiçbir zanan kurtulamaz


Aşk hevese adanıp,
hissin hülyasında barınmaz,
hakın rızasından mazur olamaz


Ömür kitabı
yazılırken, keyfiyet her haline
hükmedip amelin serpilirken kalp durulmaz


Ne kadar
kederlensen ve dert edinsem
Kimseye takatim yetmez,
efradım dahi kefilliğime iltifat etmez


Heyecan
öyle bir afat ki,
aklı esir alır, iradeyi zafiyete
taşır, kalp mahzunlaşır dersem


Ruhun
bizarlığı kapını çalar,
üşüyen zaman gönlünü yaralar,
hicran neye yarar diye sual etsem




Mustafa CİLASUN[/FONT]​

 

[Mustafa Cilasun]

Sukut aşk için yakarış, firkatine kanıştır!

Neye
yarar solgun keder
Umudu yıpratan, sızıyı
sessizce sineye koyan değer


Ah u zar
ettiren bedel,
heves için hislere
çığlık attıran her emel


Vakit
meğerse ne kadar
rikkatmiş, düşünmek için
şehrine ramdır müddet-i nefes


Yar
demek, kalbi dinlemek
Ruhun şirazesinden esin
zerkeden idrakle terennüm etmek


Rehberin
izlerini sürüp,
işaret taşını vicdanın
ramından seçip tefekküre girmek


Ummanlaşan
gönlü hesabın vecdiyle
sahibine hasredip,
vesilelerin halinde ümitlenmek


Uman ve
aradığına nail olmayan
Her nefesin ayan olan
vaktini umursamadan gale almayan


Nefsi
avuntuya bulanan,
yeis içinde yaşamayı
şikeyet etmek için kullanan


Vefakat
halinden habersiz gibi
davranan, hissettiği sızının
korkusuyla susan hangi can


Mizaç nefsine
delalat eder unutma
Terbiyeye muhtaç ne kadar
vaktin ve mecalin varsa durma


Aşk,
fikirsiz yaşanmaz,
ruhtan ari olamaz,
arifin feraseti avuntuya bulaşmaz


Gül
dikensiz olursa,
ihsanı ruha aşina olmaz,
çile yaşanmadan aşk,
hakkıyla anlaşılmaz


Yüreğinde
ihsan ve inayet yaşamazsa
Feda olmanın yolu bir vesileyle
bulunup, iraden vakfına ram olmuyorsa


Aşkı
ve sevdayı
laf-ı güzarlık için
ortalıkta arama, şer zaten
fırsat kollar umut kurumuşsa


Can ol,
insan olmaya namzet nefer ol,
kul olmak adına azmeden sadık ol,
sana senden daha yakın kim var, muhakeme edip sor




Mustafa CİLASUN​

 

[Mustafa Cilasun]

Gün akşama ram, aşk ne müthiş hicran!

​

​

​

İçinden
çıkılmaz bir andı
Hali perişan eyleyen
sırrın ilgasında ki hicrandı​

​

Farkı
fark ettiren,
idraki muhtaç meyanda
seyrettiren bir dramdı​

​

Kul çaresiz,
sine dirliksiz,
kalp ritimsiz, izan
muğlak ve yitik bir vakitti​

​

Henüz
şafal sökmeden
Fecrin vecdi ve insicamın
dinmeden hulusa gelgi​

​

Usulca seslendim,
hiç ses vermedi, bir
daha denedim birden irkildi​

​

Kimbilir
nerdeydi, hangi
düşün içinde umudun
hülyasında nefes nefese çaresizdi​

​

O an aniden
şaşkınlık nüksetti
Hatırdır inşaal derken
endişe kalbimi terk etmedi​

​

Ne kadar
zavallıydı, kalkmaya mecali
olmayan bir nefesin emanetçisiydi​

​

Ezan sesiyle
dikkat kesildi ve
fakat kalkamayacak
kadar bizar ve elhak çeresizdi​

​

Her
denemesinde
başı dönüyor
Gözleri kararıyor, içi dışına
çıkacak kadar çekingendi​

​

O halden
kurtarmak için ne yaptımda
çare olmak adına kıfayetsizdi​

​

Acile götürmek
aklıma geldi, sereserpe hali
ne kadar ürpereten bir vaziyetteydi​

​

Ne yapmalıydım,
şaşkındım
Yarım asrı geçmiş bir
nefesin sahibi olarak nasıl acizdim​

​

Muhtaç halini,
perişan vaziyetini,
sabır zerkeden melalini
farkkettikçe sessizdim​

​

Yarabbi
sen bilirsin, sahibimizsin,
deva sende, ecel senin emrinde
ki sır perdesinde dedim​

​

Çocuklar
o an aklıma geldi
Acaba çare adına
asıl bir vesile olacaklardı​

​

Yoksa
ziyadesiyle şakınlığın
vadine mi kanacaktı,
hangi karar haktı​

​

Bir müddet dinlendi,
istiğfar ederek fevkalade
silkindi, abdes almak için niyetlendi​

​

İhtimam
göstererek yardım ettim
Sendeleniyordu, başının
şiddetli döndüğünü söylüyordu​

​

Hayli zor
olmasına rağmen
abdest almasını sağladık,
namaz kılmak istiyordu​

​

Ve fakat
ayakta duramıyor,
medet umarak muhtaç
bir halde bakınması ne hicrandı​

​

Sukut edip,
tefekkür etmek acıydı
Hangi sancının davacısıydı,
çilenin şiarından bir sırmıydı​

​

Sual etmek
dahi bitap eden efkardı,
akşamdan geceye çıkartan vakit farktı​

​

Ecel
ne hayşetli sidardı,
her nefesin ihmal ettiği ramdı,
hicran zerkeden bir dramdı​

​

​

Mustafa CİLASUN​