T
Tarihci19
Misafir
İşte, kabristana geldi kafile!
Bağırmak, çağırmak artık nafile!
Gireceksin mezara takdir öyle,
Rabbimizin kesin kanunu böyle.
Başka kanunlar geçersiz orada,
Yalnız ilâhi kanun geçer orda.
Mezara indirirler incitmeden,
Senin gördüğünü, onlar görmeden.
Kur’an okuyup, dua ederler,
Sonra kalkıp, işlerine giderler.
Can dostların giderken yavaş yavaş,
Kabrinde kopacaktır büyük savaş.
Hayal gibi geçti dünya hayatın,
Yalnız kaldın, gitti bütün dostların.
Gidenlerin arkasından bakarsın,
Ayak seslerini tek tek duyarsın.
Konuşarak, gülüşerek giderler,
Seni yalnız bırakarak giderler.
Ah! Sanki dün doğdum, koştum, oynadom,
Hani nerede dostlarım, evladım?
şu an gerçekten mezarda mıyım ben?
Korkunç kâbuslar mı görüyorum ben?
Kâbus mu? Rüyâ mı? Hayal mi? derken,
Sorgu melekleri gelir göklerden.
Meleklerin adı Münker-Nekir’dir,
Sesleri gök gürlemesi gibidir.
Heybetle “Rabbin kim?” diye sorarlar!
“Seni yaratan kim?” diye sorarlar!
Günahtan kaçan gerçek mü’min isen,
Yüce Allah’a kulluk etmiş isen,
Hiç korkmadan melekleri dinlersin,
“Rabbim ALLAH!“diye cevap verirsin.
Sonra Dinin, Peygamberi sorarlar,
Bunların da cevabını alırlar.
“Dinim İslâm, başka din bilmem! “ dersin,
“Dünyada İslâm’ı yaşadım” dersin,
“Peygamberim de Muhammed’dir” dersin,
“Peygamberimi çok severim” dersin.
Sevincinden aslan gibi kükrersin,
Kelime-i Şehadet getirirsin!
İmânın parlar, kabrinde NUR olur,
Kabrin hem geniş hem aydınlık olur.
Namaz, nur şeklinde yardımcın olur,
Sâlih mü’minler, arkadaşın olur.
Ölen yakınların hepsi gelirler,
Seninle açıkça sohbet ederler.
Münker-Nekir sevinerek giderler,
Artık sana korku, hüzün yok derler.
Kabrin Cennet bahçesi olur,
O an sana, en büyük bayram olur.
Huzur, güven, ruhsal zevke erersin,
Neden daha önce ölmedim dersin!..
Bağırmak, çağırmak artık nafile!
Gireceksin mezara takdir öyle,
Rabbimizin kesin kanunu böyle.
Başka kanunlar geçersiz orada,
Yalnız ilâhi kanun geçer orda.
Mezara indirirler incitmeden,
Senin gördüğünü, onlar görmeden.
Kur’an okuyup, dua ederler,
Sonra kalkıp, işlerine giderler.
Can dostların giderken yavaş yavaş,
Kabrinde kopacaktır büyük savaş.
Hayal gibi geçti dünya hayatın,
Yalnız kaldın, gitti bütün dostların.
Gidenlerin arkasından bakarsın,
Ayak seslerini tek tek duyarsın.
Konuşarak, gülüşerek giderler,
Seni yalnız bırakarak giderler.
Ah! Sanki dün doğdum, koştum, oynadom,
Hani nerede dostlarım, evladım?
şu an gerçekten mezarda mıyım ben?
Korkunç kâbuslar mı görüyorum ben?
Kâbus mu? Rüyâ mı? Hayal mi? derken,
Sorgu melekleri gelir göklerden.
Meleklerin adı Münker-Nekir’dir,
Sesleri gök gürlemesi gibidir.
Heybetle “Rabbin kim?” diye sorarlar!
“Seni yaratan kim?” diye sorarlar!
Günahtan kaçan gerçek mü’min isen,
Yüce Allah’a kulluk etmiş isen,
Hiç korkmadan melekleri dinlersin,
“Rabbim ALLAH!“diye cevap verirsin.
Sonra Dinin, Peygamberi sorarlar,
Bunların da cevabını alırlar.
“Dinim İslâm, başka din bilmem! “ dersin,
“Dünyada İslâm’ı yaşadım” dersin,
“Peygamberim de Muhammed’dir” dersin,
“Peygamberimi çok severim” dersin.
Sevincinden aslan gibi kükrersin,
Kelime-i Şehadet getirirsin!
İmânın parlar, kabrinde NUR olur,
Kabrin hem geniş hem aydınlık olur.
Namaz, nur şeklinde yardımcın olur,
Sâlih mü’minler, arkadaşın olur.
Ölen yakınların hepsi gelirler,
Seninle açıkça sohbet ederler.
Münker-Nekir sevinerek giderler,
Artık sana korku, hüzün yok derler.
Kabrin Cennet bahçesi olur,
O an sana, en büyük bayram olur.
Huzur, güven, ruhsal zevke erersin,
Neden daha önce ölmedim dersin!..