Niyazi Mısr-i şiirleri

S

SaYa

Well-known member
Dermân arardım derdime derdim bana derman imiş
Bürhân sorardım aslıma aslım bana bürhân imiş

Sağı solu gözler idim dost yüzünü görsem deyû
Ben taşrada arar idim ol cân içinde cân imiş

Öyle sanırdım ayrıyam dost gayrıdır ben gayrıyam
Benden görüp işideni bildim ki ol cânân imiş

Savm u salât u hacc ile sanma biter zâhid işin
İnsân-ı kâmil olmağa lâzım olan irfan imiş

Kanden gelir yolun senin ya kande varır menzilin
Nerden gelip gitdiğini anlamayan hayvân imiş

Mürşid gerekdir bildire Hakk’ı sana hakk’al yakîn
Mürşidi olmayanların bildikleri gümân imiş

Her mürşide dil verme kim yolunu sarpa uğradur
Mürşidi kâmil olanın gâyet yolu âsân imiş

Anla hemân bir söz dürür yokuş değildir düz dürür
Âlem kamu bir yüz dürür gören anı hayrân imiş

İşit Nîyâzi’nin sözün bir nesne örtmez Hak yüzün
Hakdan ayan bir nesne yok gözsüzlere pünhân imiş
 
S

SaYa

Well-known member
Hakk’ı seven âşıkların eğlencesi tevhîd olur Aşk oduna yanıkları eğlencesi tevhîd olur

Durmaz isim sürer dili sorar müdâm doğru yolu Gerçek ere diyen belî eğlencesi tevhîd olur

İzinden ırmaz gözünü cân ile tutar sözünü Görmeğe iver yüzünü eğlencesi tevhîd olur

Halkın arasından çıkar tevhîdi görse cân atar Bülbül gibi dâ’im öter eğlencesi tevhîd olur

Mâl ü menâlin terk eder ehl ü iyâlin terk eder Hâl ile kâlin terk eder eğlencesi tevhîd olur

Dünya vü ahret perdesin ardına atar cümlesin Kor mâsivâ eğlencesin eğlencesi tevhîd olur

Mısrî’ye uyan kişinin gider çürüğü işinin İçindeki can kuşunun eğlencesi tevhîd olur

Tende cânım canda cânanımdır Allah hû diyen Dilde sırrım sırda sübhânımdır Allah hû diyen

Dest-i kudretle yazılmış yüzüne âyât-ı Hak Gönlümün tahtında sultânımdır Allah hû diyen

Cümle a’zâdan gelir zikr-i “ene’l-hak” narası Cism içinde zâr u efgânımdır Allah hû diyen

Geceler tâ subh olunca inledir bu derd beni Derdimin içinde dermânımdır Allah hû diyen

Yere göğe sığmayan bir müminin kalbindedir Katremin içinde ummânımdır Allah hû diyen

Kisve-i tenden muarrâ seyr eder bu gökleri Raks uran abdâl-ı uryânımdır Allah hû diyen

Her kişiye kendinden akreb olan dost zâtıdır Ey Niyâzi dilde mihmânımdır Allah hû diyen…

günde bir taşı bina-yı ömrümün düştü yere can atar gafil, binası oldu viran bîhaber

dil bekası, hak fenası istedi mülk ü tenim bir devasız derde düştüm, âh ki lokman bîhaber

bir ticaret yapamadım, nakd-i ömrüm oldu heba yola geldim lakin göçmüş cümle kervan bîhaber

ağlayıp nâlân edip düştüm yola tenhâ garip dîde giryân, sine biryân, akıl hayrân bîhaber.
 
E

ebrar172

Talebe
Anla hemân bir söz dürür yokuş değildir düz dürür
Âlem kamu bir yüz dürür gören anı hayrân imiş
----------------------------------------------------

:048::048:
 
Üst