İştişareyle karar vermeniz çok güzel sizi bu konuda tebrik ederim.
2007 yılının ilk aylarında net hatırlayamadım arşivde de bulamadım Ahmet ŞAHİN abini bir yazısı vardı .İman mı? İslam mı?diye orada sonradan müslüman olmuş Almanya uyruklu ve kökenli kardeşimizin hayatı anlatılıyor. İslamiyeti kabulu vs vs vs. O abinin bir sözü vardı bana "deselerdi ki islamda şunu şunu yaparsan günah, bunu bunu yaparsan sevap ben İslamiyeti kabul etmezdim. O zaman ben islamiyeti mükellefiyetler dini olarak algılardım.Oysa ki bana önce yaratıcıyı tanıttılar ve O'nu sevdirdiler. Ben sevince O'nun emrettiği herşeyi gönül rahatlığıyla yaptım." Belki kelime olarak böyle değildi ama içerik aynısı..
Şimdi bu arkadaşların yaşam şekilleri, psikolojik durumları, aile yapısı, hal hareket tavır vs. çok önemli. Öncesinde hepsiyle ayrı ayrı görüşme yapılmalı, aileleri ile tanışılmalı. Hani derler ya avucunun içi gibi bilmelisin o misal. Daha sonra onlarda gözlemlediğiniz noksanlıkları ayrı ayrı işlemelisiniz (farkettirmeden

)) yalnız önce onları yaratanı anlatmalısınız. Burada ki en önemli hususlardan birisi de uslub. Zaten Üstad hz. usluba çok önem veriyor. Hatta Efendimiz (sav) de aynı şekilde. Anlatırken hepsiyle göz teması içinde olmalısınız aynı oranda olmasına dikkat etmeli, ses tonu çok önemli, konsantransyon çok önemli. Soru cevap olabilir ama kontrol sizde olmalı bazen sınır aşılır olmadık sorularla karşılaşabilirsiniz sizin tereddütünüz onlarda farklı sorular meydana çıkarabilir.Okuma biraz size tavrı değiştirebilir dolayısıyla anlatım daha doğru olur..Muhabbet esnasında bir üs bişey anlatıyor gibi değilde, tebessümle dost gibi anlatırsanız farklı gönül bağınız olur...Bunlar üstü kapalı olan kısımlar detaya girmiyorum siz daha iyisini bilirsiniz inş.